συν - οδοιπορία

Καθαρή Δευτέρα εις Μονήν Αστερίου

2012-02-26T22:58:00.000+02:00

Ο Τομέας Νεότητος της Ενορίας Αγ.Γεωργίου Ψυχικού προγραμμάτισε περίπατο στην Μονή Αστερίου, την Καθαρά Δευτέρα 27.02.2012.
Μετά την Ακολουθία του Όρθρου-Ωρών-Εσπερινού, το πρωϊ, στον Ενοριακό Ναό, θα ξεκινήσουν για το αγαπημένο τους Μοναστηράκι στον Υμηττό, όπου υπολογίζουν να ευρίσκονται στις 10.00'πμ.
Θα κρατήσουν ανοικτή την πύλη για κάθε διερχόμενο περιπατητή και προσκυνητή, μια και η ημέρα είναι αφορμή αναψυχής για πολλούς Αθηναίους, θα συναναστραφούν μεταξύ τους με χριστιανική απλότητα, θα γευματίσουν σαρακοστιανά, θα τελέσουν στις 5.00'μμ το Μέγα Απόδειπνο και εν συνεχεία, γύρω στις 6.30'μμ θα επιστρέψουν.

Οι βουλόμενοι "αθλήσαι" πνευματικώς και αναζωογονηθήναι, "προσέλθετε"..

Τρόποι αληθινούς νηστείας κατά τους Πατέρες της Εκκλησίας μας

2012-02-26T22:56:00.000+02:00

ΚΥΡΙΛΛΟΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΕΙΑΣ«Ας ἔρθει, λοιπόν, ἀνάμεσά μας ὁ μαθητής τοῦ Χριστοῦ. Ἄς μᾶς διδάξει τόν τρόπο τὴς νηστείας. Ἄς τόν ἀκούσουμε πού λέει: 'Νηστεία καθαρή καί ἀμόλυντη ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ καί Πατέρα εἶναι αὐτή: νά ἐπισκέπτεται κανείς ὀρφανά καί χῆρες στή θλίψη τους καί νά τηρεῖ τόν ἑαυτό του ἀμόλυντο ἀπό τόν κόσμο'. Πῶς ὅμως καί μέ ποιό τρόπο θά ἐπιτύχουμε αὐτά πού ἐλέχθησαν, εἶναι εὔκολο νά ἀνεύρουμε. Διότι ἀρκεῖ, νομίζω, γι᾿ αὐτούς πού σκέπτονται σωστά καί αὐτός ὁ φυσικός νόμος, πού ἀφ᾿ ἑνός μᾶς διδάσκει νά μισοῦμε ὅσα φαίνεται νά εἶναι ἀντίθετα στίς θεῖες ἐντολές καί ἀφ᾿ ἑτέρου μᾶς παρακινεῖ νά κρατοῦμε μέσα μας τό θέλημα τοῦ Νομοθέτου. Ἄν τώρα κάποιος νομίζει ὅτι γι᾿ αὐτό χρειαζόμαστε ἀκόμη πιό σαφῆ παραγγέλματα, ἄς ἀκούσει τόν Παῦλο πού λέει: 'Νεκρώσατε ὅ,τι γήινο εἶναι μέσα σας, δηλαδή τήν πορνεία, τήν ἀκαθαρσία, τό πάθος, τήν κακή ἐπιθυμία'. Διότι, βέβαια, δέν θά ἐπιτύχουμε τή χάρη πού παρέχει ἡ ἀληθής νηστεία ἁπλῶς μέ τήν ἀσιτία καί μέ τήν ἀπόρριψη μόνο τῶν τροφῶν. Οὔτε πάλι, ἔχοντας ἀπόσχει ἀπό αὐτά καί μόνο, θά γίνουμε ἐξάπαντος καθαροί καί ἅγιοι, ἀλλά ἀποδιώκοντας ἀπό τή διάνοιά μας ἐκεῖνα, γιά τά ὁποῖα βρέθηκε καί τό φάρμακο τῆς νηστείας».

ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ«Νηστεύεις; Ἀπόδειξέ μού το διά μέσου τῶν ἴδιων ἔργων. Ποιά ἔργα ἐννοεῖ; Ἄν δεῖς φτωχό, νά τόν ἐλεήσεις. Ἄν δεῖς ἐχθρό, νά συμφιλιωθεῖς μαζί του. Ἄν δεῖς μιά ὄμορφη γυναίκα, νά τήν ἀντιπαρέλθεις. Ἄς μή νηστεύει λοιπόν μόνο τό στόμα, ἀλλά καί τό μάτι καί ἡ ἀκοή, καί τά πόδια καί τά χέρια καί ὅλα τά μέλη τοῦ σώματός μας. Νά νηστεύουν τά χέρια, παραμένοντας καθαρά ἀπό τήν ἁρπαγή καί τήν πλεονεξία. Νά νηστεύουν τά πόδια, ξεκόβοντας ἀπό τούς δρόμους πού ὁδηγοῦν σέ ἁμαρτωλά θεάματα. Νά νηστεύουν τά μάτια, ἐξασκούμενα νά μήν πέφτουν ποτέ λάγνα πά νω σέ ὄμορφα πρόσωπα, οὔτε νά περιεργάζονται τά κάλλη τῶν ἄλλων... Δέν τρῶς κρέας; Νά μή φᾶς καί τήν ἀκολασία διά μέσου τῶν ματιῶν. Ἄς νηστεύει καί ἡ ἀκοή. Καί νηστεία τῆς ἀκοῆς εἶναι νά μή δέχεται κακολογίες καί διαβολές... Ἄς νηστεύει καί τό στόμα ἀπό αἰσχρά λόγια καί λοιδορίες. Διότι τί ὄφελος ἔχουμε, ὅταν ἀπέχουμε ἀπό πουλερικά καί ψάρια, δαγκώνουμε ὅμως καί κατατρῶμε τούς ἀδελφούς μας;».

ΚΟΣΜΑΣ Ο ΑΙΤΩΛΟΣ«Πρέπει καί ἡμεῖς, ἀδελφοί μου, οἱ εὐσεβεῖς χριστιανοί, νά νηστεύωμεν πάντοτε, μά περισσότερον τήν Τετράδη, διατί ἐπουλήθηκε ὁ Κύριος καί τήν Παρασκευή διατί ἐσταυρώθη. Ὁμοίως ἔχομε χρέος νά νηστεύωμεν καί τές ἄλλες Τεσσαρακοστές, καθώς ἐφώτισε τό Ἅγιον Πνεῦμα τούς ἁγίους Πατέρας τῆς Ἐκκλησίας μας καί μᾶς ἔγραψαν διά νά νηστεύωμεν, νά νεκρώνωμεν τά πάθη, νά ταπεινώνωμεν τή σάρκα, τό σῶμα, ὁπού εἶναι ἕνας λύκος, ἕνα γουρούνι, ἕνα θηρίον, ἕνα λιοντάρι. Καί μάλιστα μέ τά ὀλίγα ζοῦμεν μέ εὐκολία καί ὅταν τρώγομεν πολλά, θέλομεν καί ἔξοδα πολλά. Ἐγώ τώρα ἠμπορῶ νά ζήσω μέ ἑκατό δράμια ψωμί. Ἐκεῖνα τά εὐλογεῖ ὁ Θεός διατί εἶναι ἀναγκαῖα καί ὄχι νά τρώγομεν ἑκατόν δέκα. Ἐκεῖνα τά δέκα τά καταρᾶται, διατί εἶναι χαράμι, εἶναι ἐκεινοῦ τοῦ πεινασμένου. Φυλάγετε αὐτές τίς τέσσερες Τεσσαρακοστές, χριστιανοί μου; Ἐδῶ πῶς πηγαίνετε; Ἄν εἶσθε χριστιανοί, πρέπει νά τές φυλάγετε, μάλιστα τήν Μεγάλην Τεσσαρακοστή».

ΜΕΓΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ«Η νηστεία γεννᾶ τούς προφῆτες, δυναμώνει τούς δυνατούς. Ἡ νηστεία κάνει σοφούς τούς νομοθέτες· εἶναι τό καλό φυλαχτό τῆς ψυχῆς, ὁ πιστός σύντροφος τοῦ σώματος, τό ὅπλο γι᾿ αὐτούς πού ἀριστεύουν, τό γυμναστήριο γιά τούς ἀθλητές. Αὐτή ἀποκρούει πειρασμούς, αὐτή προετοιμάζει γιά τήν ἀπόκτηση εὐσέβειας· εἶναι σύντροφος τῆς νήψεως καί δημιουργός τῆς σωφροσύνης. Στούς πολέμους φέρεται μέ γεναιότητα, ἐν καιρῷ εἰρήνης διδάσκει τήν ἡσυχία. Ἁγιάζει τόν Ναζιραῖο καί τελειοποιεῖ τόν ἱερέα».
«Ἡ νηστεία ἔσβυσε τή δύναμη τῆς φωτιᾶς κι ἔφραξε τά στόματα τῶν λιονταριῶν. Ἡ νηστεία ἀνεβάζει τήν προσευχή στόν οὐρανό, μέ τό νά γίνεται τρόπον τινά ἡ φτερούγα στήν πορεία πρός τά ἄνω. Ἡ νηστεία κάνει τά σπίτια νά προκόβουν, εἶναι ἡ μητέρα τῆς ὑγείας, ἡ παιδαγωγός τῆς νεότητας, τό στολίδι τῶν γερόντων, ἡ καλή σύντροφος τῶν ὁδοιπόρων, ὁ πιστός συγκάτοικος αὐτῶν πού συνοικοῦν». Η νηστεία προστατεύει τά νήπια, σωφρονίζει τό νέο, κάνει σεβαστό τό γέροντα. Διότι τά γεράματα, στολισμένα μέ τή νηστεία, γίνονται πιό σεβαστά. Γιά τίς γυναῖκες εἶναι ὁ πιό κατάλληλος στολισμός, γι' αὐτούς πού βρίσκονται στήν ἀκμή τῆς ἡλικίας, τό χαλινάρι· εἶναι τό φυλακτό τῶν συζύγων καί ἡ τροφός αὐτῶν πού παρθενεύουν. Μέ αὐτούς τούς τρόπους ἡ νηστεία βοηθᾶ σέ κάθε σπίτι. Ποιά, ὅμως, εἶναι ἡ σημασία της γιά τή δημόσια ζωή μας; Ὁλόκληρη τήν πόλη καί ὅλο τόν λαό τούς ἐπαναφέρει ἀμέσως στήν τάξη, καταστέλλει τίς κραυγές, ἀπομακρύνει τίς κακολογίες... Ἄν ὅλοι τήν παρελάμβαναν ὡς σύμβουλο σ᾿ αὐτά πού ὀφείλουν νά πράξουν, τίποτε δέν θά ἐμπόδιζε νά εἴχαμε βαθιά εἰρήνη σ᾿ ὁλόκληρη τήν οἰκουμένη...
Πηγήimkby.gr

Ο πόνος

2012-02-26T22:47:00.000+02:00

Γράφει ο μοναχός ΜΩΥΣΗΣ, Αγιορείτης

Πρόκειται για πανανθρώπινη δυνατή εμπειρία. Ο βαθύς και διάφορος πόνος φέρνει συνήθως λύπη, στενοχώρια και ταραχή. Η ασθένεια θυμίζει τον φοβερό θάνατο. Η δοκιμασία χαλά τα σχέδιά μας, μας ξαφνιάζει, μας αλλάζει το πρόγραμμα και τον σχεδιασμό. Η ευδαιμονιστική εποχή δεν επιτρέπει κανέναν πόνο. Μιλά συνεχώς για καλοπέραση, επανάπαυση και ατάραχη φιλοϋλία. Υπάρχει μία αποστροφή του πόνου, του κόπου και του μόχθου. Όλα τα θέλει ο άνθρωπος γρήγορα, εύκολα, άκοπα, άμοχθα, δίχως κανένα κόστος και καμία καθυστέρηση.
Ο πόνος δίνει τελικά πλούσιο κέρδος και μεγάλο όφελος στον πάσχοντα. Πονώντας σκέφτεται τον εαυτό του, τη χαμένη περασμένη ζωή του, το αβέβαιο μέλλον του, τα λάθη του, τα πάθη του, τα περιττά λόγια του, τις πολλές παραλείψεις του. Από την κριτική τη συνεχή μεταβαίνει στην αυστηρή αυτοκριτική. Συναντά μέσα του τον Θεό του. Ο πόνος κρύβει μυστικά. Δεν υπάρχει καμία μαζοχιστική διάθεση, αλλά παρατηρώντας τη λίθινη καρδιά του να μαλάσσεται συγκινείται και θαυμάζει. Μέσα στον πόνο τότε βρίσκει αληθινή και γνήσια χαρά, που τον κάνει μάλιστα να ευχαριστεί και να αποδέχεται μία έως προ ολίγου απαράδεκτη κατάσταση. Πρόκειται για το μυστήριο του πόνου, που μεταποιεί τον άνθρωπο και μέσα στους πόνους της ασθένειας του δίνει μία άλλη υπέροχη ειρήνη.
Ο σύγχρονος άνθρωπος μη θέλοντας να υποφέρει διόλου, υποφέρει πιο πολύ. Η πολλή άνεση του πρόσφερε ανία. Η πολλή ξεκούραση τον κούρασε. Ο άνθρωπος υποφέρει γιατί από κάτι στερείται. Έτσι αναγκάζεται να ανέχεται, να υπομένει κάτι ανεπιθύμητο, να πάσχει και να ταλαιπωρείται. Υποφέρει κάποιος που διέρχεται κάτι δυσάρεστο και τον κάνει να πονά. Δεν το θέλει, αλλά αναγκαστικά το δέχεται. Ο πόνος είναι αποτέλεσμα της κατάχρησης της ανθρώπινης ελευθερίας. Συνέπεια της αμαρτίας είναι ο πόνος. Ο πόνος συνεργεί στην ανθρώπινη σωτηρία, αφού ο άνθρωπος παρασυρμένος από το συνεχές κυνηγητό της παράνομης ηδονής γέμισε τη ζωή του από παράλογη οδύνη. Επειδή έμαθε έτσι και δεν θέλει να αγωνίζεται, για να απαλλαγεί από τα δαιμονοκίνητα πάθη, επιτρέπει ο Θεός τους πόνους και τις δοκιμασίες, ώστε δι’ αυτών να βοηθηθεί για να μετανοήσει.
Ο πόνος στη ζωή μας δεν αποδέχεται μοιρολατρικά, ως αναγκαίο κακό, παθητικά και ενοχλημένα, αλλά τοποθετούμενοι στη σκιά του σταυρού, όπου ένας απαθής για εμάς τους εμπαθείς. Έτσι ο άνθρωπος μέσα στην ασθένειά του βρίσκει την ψυχική του υγεία. Η ασθένεια γίνεται ευκαιριακό, δυνατό φάρμακο. Με εκούσια καρτερικότητα θα αντέξει κανείς τους ξαφνικούς, τους μεγάλους πόνους και θα οδηγηθεί στη μακαρία υπομονή και στην ψυχική ανάπαυση. Ο πόνος γίνεται ιατρός, θεραπευτής, ευεργέτης και σωτήρας. Εκεί που νόμιζε πως δεν υπάρχει φως, ζωή και ανάσταση, αναγεννάται, μεταμορφώνεται, αποκαλύπτει τα φτερά του.
Δίχως Θεό ο άνθρωπος είναι άχαρος και ανέλπιδος. Τα καθημερινά βάρη του γίνονται παράλογα, ασήκωτα, ανοημάτιστα. Τον κάνουν να θλίβεται, να μελαγχολεί, να απελπίζεται. Αν και οι χριστιανοί αποθαρρύνονται, σημαίνει πως δεν σηκώνουν τον σταυρό τους εκούσια, ευχάριστα και δοξολογικά. Τότε ο πιστός εξοικειώνεται με τον θάνατο και δεν τον φοβάται. Στην απουσία του Θεού υπάρχει ο φόβος, ο τρόμος και η απόγνωση. Σ’ εμάς δεν ανήκει η άμεση θεραπεία του πόνου, αλλά η γνώση και η σχέση με τον ζωντανό Θεό.
Ο πόνος μπορεί να οδηγήσει κάποιον να βρει τον Θεό. Μπορεί και να τον χάσει. Μη σταθούμε εμπόδιο σε αυτήν τη συνάντηση με τις αυστηρές ιδέες μας. Ο Χριστός είναι το παν, είναι η πηγή της ζωής, το κέντρο της χαράς. Όλοι οι πονεμένοι ας τρέξουν σ’ Αυτόν, για να χαρούν αληθινά. Η μεγάλη αγάπη κάνει τον πονεμένο να μη λογαριάζει ούτε τους δυνατούς πόνους. Ο Χριστός κάνει πάνοπλους τους πιστούς του στην αντιμετώπιση διαφόρων πόνων. Ένας άπιστος δυσκολεύεται πολύ να υπομείνει καρτερικά τον όποιο πόνο, αυτό το παντοτινό αίνιγμα.
Η σύγχρονη πολιτισμένη κοινωνία μας έχει απομονώσει τους πονεμένους σε άσυλα, για να μη μας ενοχλούν. Λησμονούμε ότι ο πόνος μας ενώνει με το να συμπάσχουμε και να συμβοηθούμε. Αυτός που πονά, συμπονά πιο εύκολα, συμπαθεί και συμπαρίσταται. Ο πόνος είναι αλήθεια πως κουράζει. Μπορεί όμως να σε οδηγήσει και σε δρόμους που ποτέ δεν θα φανταζόσουν. Να δεις τον βαθύτερο άγνωστο εαυτό σου. Να γνωρίσεις τον εντός σου άγνωστο Θεό. Να δεις με μεγαλύτερη επιείκεια τον πλησίον -αδελφό σου. Τότε πράγματι ο πόνος θα έχει γίνει θεραπευτής σου. Θα ευχαριστηθείς που ασθένησες. Θα κατανοείς τον πόνο των άλλων. Δεν θα πετάς, θα πατάς στη γη και θα πιστεύεις ότι ο δρόμος της ζωής δεν έχει μόνο ροδοπέταλα αλλά και αγκάθια και μάλιστα από ρόδινες τριανταφυλλιές. Όμως χρειάζεται θάρρος, δύναμη, υπομονή και ελπίδα.

makthes.gr/ agioritikesmnimes.blogspot.com

Νηστίσιμα φαγητά με συνταγή Αγίου Όρους - Σουπιές στιφάδο

2012-02-26T22:43:00.000+02:00

Υλικά (για 4 μερίδες):
ενάμισι κιλό σουπιές καθαρισμένες
8 ως 10 μεγάλα κρεμμύδια ξερά
5 με 6 σκελίδες σκόρδο
2 ή 3 κουταλιές πελτές
1 ποτήρι κόκκινο κρασί
5 ως 6 φύλλα δάφνης
μαυροπίπερο σε σπυριά
κανέλα σε ξύλο
γαρίφαλο σε καρφάκια
300 γραμμάρια λάδι
αλάτι
Μπορούμε να τις καθαρίσουμε μόνοι μας, αν δεν φοβόμαστε μήπως μαυρίσουν οι άκρες των νυχιών μας. Αφαιρούμε πρώτα το κόκαλο και τα εντόσθια μαζί με τα μελάνια, τις πλένουμε και τις βράζουμε για σαράντα πέντε λεπτά περίπου. Μπορούμε όμως να τις αγοράσουμε καθαρισμένες από τον ψαρά μας. Επίσης υπάρχουν καταψυγμένες πολύ καθαρές. Όπως και να είναι, θέλουν πρώτα ζεμάτισμα. Κατόπιν τις κόβουμε σε κομμάτια αναλόγως της αρεσκείας μας. Ψιλοκόβουμε τα κρεμμύδια και τα σκόρδα και τα σοτάρουμε με το λάδι. Ρίχνουμε δυο κουταλιές από το ζουμί, στο οποίο τις βράσαμε, καθώς και όλα τα μυρωδικά και το κρασί. Αφού βράσουν αρκετά επί τριάντα λεπτά περίπου, ρίχνουμε στον ταβά τις σουπιές και τον πελτέ αραιωμένο, καθώς και το αλάτι (έπειτα από δέκα λεπτά δυνατού βρασμού). Χαμηλώνουμε κατόπιν στο ελάχιστο τη φωτιά και περιμένουμε ώσπου να φύγουν όλα τα ζουμιά.
από το βιβλίο ΜΑΓΕΙΡΙΚΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ

του Μοναχού Επιφάνιου Μυλοποταμινού

agioritikesmnimes.blogspot.com

Η σημασία της Νηστείας στον πνευματικό αγώνα

2012-02-26T22:39:00.000+02:00

ag-deka.gr

Δυστυχώς σήμερα η νηστεία έχει πολύ παραμεριστεί. Ελάχιστοι μάλιστα δίδουν σημασία στην κανονική νηστεία. Η αξία της όμως, όπως την τονίζει ο Μέγας Βασίλειος,είναι πολύ μεγάλη:
«Η νηστεία έχει ηλικία ίση με την ανθρωπότητα, διότι νομοθετήθηκε στον Παράδεισο. Από τον καρπόν του δένδρου... δεν θα φάγετε είπε ο Θεός στους Πρωτοπλάστους. Και επειδή δεν τηρήθηκε ή νηστεία αυτή, εκδιωχθήκαμε από τον Παράδεισο... Ο Μωυσής μετά από νηστεία έλαβε τις πλάκες του Νόμου στο Σινά. Ο Ησαύ για λίγο φαγητό επώλησε τα πρωτοτόκια στον Ιακώβ. Η νηστεία έκανε ακατανίκητο τον Σαμψών.
Η νηστεία γεννά Προφήτες, κάμνει ισχυρότερους τους ισχυρούς, κάμνει σοφούς τους νομοθέτες. Η νηστεία αγιάζει τον αφιερωμένο στον Θεό και καθιστά τον Ιερέα ικανό να προσφέρει θυσίαν. Η νηστεία έσβησε τη δύναμη του πυρός, έφραξε στόματα λεόντων, αναβιβάζει την προσευχή στον ουρανό. Η νηστεία είναι πρόοδος των οίκων, μητέρα της υγείας, παιδαγωγός των νέων, στολισμός των πρεσβυτέρων...
Του νηστεύοντος οι οφθαλμοί είναι ήρεμοι, το βάδισμα σεμνό, το πρόσωπο σοβαρό, οι λόγοι του μετρημένοι, η καρδία του καθαρά... Αν θέλεις να κάνεις ισχυρό το πνεύμα σου, χαλιναγώγησε με νηστεία την σάρκα σου... Μην νομίσεις ότι η νηστεία περιορίζεται στις τροφές. Πραγματική νηστεία είναι η νηστεία των πέντε αισθήσεων. Τι το όφελος να νηστεύεις από τροφές και να ευρίσκεσαι σε φιλονικίες ή διαμάχες με τους δικούς σου, να κατατρώγεις τον αδελφόν σου με την γλώσσα σου, να βλέπεις άσεμνα θεάματα, να ακούεις μουσική ή πράγματα που σε βλάπτουν και να μεθά ή ψυχή σου όχι με οίνο, αλλά με θυμόν!...».

Κυριακή της συγχώρησης (video)

2012-02-26T22:32:00.001+02:00

Κήρυγμα του Μητροπολίτη Αντώνιου Sourozh την Κυριακή της Συγχώρησης, Μάρτιος 2000.
ahdoni.blogspot.com

Στο τέλος της εβδομάδος θα έχομε διαβάσει το ψαλτήριον δύο φορές!

2012-02-26T22:08:00.000+02:00

Εις το ψαλτήριον του Παν. Τρεμπέλα τα καθίσματα αναφέρονται εις την σελ. 617 Είναι δε 20 τον αριθμόν. Αποτελούνται από ορισμένους ψαλμούς το καθένα. Πηγαίνεται και δίπλα σε κάθε κάθισμα γράψτε τον Ελληνικό αριμό πχ. Κάθισμα Πρώτον = Α΄ Δεύτερον =Β, κ.ο.κ. Έκτον = ΣΤ΄, Δέκατον = Ι, και Ενδέκατον = ΙΑ΄, τό Εκοστόν = Κ.
Εάν λοιπον θελήσουμε να διαβάσουμε ψαλμούς σας έχω επισυνάψει ποιούς διαβάζουμε κάθε μέρα. Αρχίζοντας από σήμερα Κυριακή διαβάζουμε τα καθίσματα Β , Γ, και ΙΖ δηλ. 2, 3 και 18.
Μόνον εις την αρχαίαν διάλεκτον. Εάν θελήσομε μετά διαβάζομε την μετάφραση για μας για να κατανοήσουμε κάτι. Στην αρχή θα σας φανεί δύσκολο μετα θα τρέχει ροδάνι η γλώσσα μας.
Ευλογείτε και συγχωρείστε με αδελφοί εάν με οποιοδήποτε τρόπο σας έθιξα ή σας έκανα κακό.
Ο Θεός μαζί μας!

ΚΑΘΙΣΜΑΤΑ ΣΑΡΑΚΟΣΤΗΣ

ΚΥΡΙΑΚΗ Β, Γ, ΙΖ
ΔΥΤΕΡΑ Δ,Ε,ΣΤ, Η,Θ, ΙΗ
ΤΡΙΤΗ Ι, IΑ, ΙΒ, ΙΓ, ΙΔ, ΙΕ, ΙΣΤ, ΙΗ
ΤΕΤΑΡΤΗ ΙΘ, Κ, Α, Β, Γ, Δ, Ε, ΙΗ
ΠΕΜΠΤΗ ΣΤ, Ζ, Η, Θ, Ι, ΙΑ, ΙB, ΙΗ
ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΙΓ, ΙΔ, ΙΕ, ΙΘ, Κ, ΙΗ
ΣΑΒΒΑΤΟ ΙΣΤ,ΙΖ, Α

Εάν προσέξτε στο τέλος της εβδομάδος θα έχομε διαβάσει το ψαλτήριον δύο φορές!

Ἡ πνευματικότητα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς καὶ ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων

2012-02-26T21:52:00.000+02:00

Του Πρωτ. Δημητρίου Τζέρπου

Δέν ὑπάρχει ἀμφιβολία ὅτι ὁ κύριος λόγος πού συνετέλεσε στή διαμόρφωση τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ὡς τῆς τεσσαρακονθήμερης περιόδου νηστείας καί γενικῆς πνευματικῆς προπαρασκευῆς γιά τή μεγάλη ἑορτή τοῦ Σταυραναστάσιμου Πάσχα πού ἀκολουθεῖ, εἶναι τό παράδειγμα τοῦ ἴδιου τοῦ Κυρίου, ὁ ὁποῖος πρίν ἀρχίσει τή δημόσια δράση Του προετοιμάστηκε στήν ἔρημο "νηστεύσας ἡμέρας τεσσαράκοντα καί νύκτας τεσσαράκοντα" γιά νά ἀντιμετωπίσει τούς γνωστούς τρεῖς πειρασμούς τοῦ διαβόλου (Ματθ. δ´ 11). Πρός μιά τέτοια πνευματική ἔρημο παρομοιάζεται ἀπό τούς ἁγίους πατέρες καί ἡ Μ. Τεσσαρακοστή, κατά τή διάρκεια τῆς ὁποίας ὁ χριστιανός, μιμούμενος τόν Κύριο, ἀποδύεται σ' ἕναν ἀνάλογο πνευματικό ἀγώνα, ἀντιτάσσοντας στόν πρῶτο πειρασμό αὐτή καθαυτή τή νηστεία, στόν δεύτερο τήν ἀδιάλειπτο λατρεία τοῦ μόνου ἀληθινοῦ Θεοῦ καί στόν τρίτο τήν ταπείνωση ὡς μητέρα ὅλων τῶν ἀρετῶν.

Ὅμως, ἡ χριστοκεντρική αὐτή θεμελίωση τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς καί ἡ σωτηριολογική θεώρησή της, ὡς μιᾶς ξεχωριστῆς εὐκαιρίας μίμησης τοῦ Χριστοῦ, φαίνεται ἰδιαίτερα στόν τρόπο μέ τόν ὁποῖο διοργανώνεται καί νοηματίζεται κατά τήν περίοδο αὐτή ἡ κοινή προσευχή τῆς Ἐκκλησίας. Καί δέν ἀναφερόμαστε ἐδῶ στήν πνευματική πανδαισία πού προσφέρουν στούς πιστούς οἱ δοξολογικές ἀκολουθίες τῶν πέντε Κυριακῶν τῶν Νηστειῶν ἤ ἡ τόσο λαοφιλής καί πανηγυρική ἀκολουθία τῶν Χαιρετισμῶν τῆς Θεοτόκου, πού ψάλλεται κατά τίς ἑσπερινές λατρευτικές συνάξεις κάθε Παρασκευῆς, ὡς προεόρτιος ἤ μεθεόρτιος ἀκολουθία τῆς ἑορτῆς τοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου. Ἐννοοῦμε κυρίως τόν κύκλο τῶν ἀκολουθιῶν τοῦ Νηχθημέρου (Μεσονυκτικό, Ὄρθρος, Ὧρες, Ἑσπερινός, Μέγα Ἀπόδειπνο), στίς ὁποῖες καί ἐγκρύπτεται κυρίως τό ἐσώτερο νόημα τῆς πνευματικότητας τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς. Διότι ἐμπλουτισμένες, κατά τήν περίοδο αὐτή, μ' ἕνα πλῆθος ἐκλεκτῶν ἁγιογραφικῶν ἀναγνωσμάτων καί κατανυκτικῶν ὕμνων, καί σέ συνδυασμό μέ τή νηστεία καί τήν ἄσκηση τῶν ἀρετῶν, οἱ ἀκολουθίες αὐτές ἀποτελοῦν μιά θαυμάσια ἔκφραση τοῦ ἰδανικοῦ καί τῆς ἀδιάλειπτης δοξολογίας τοῦ Θεοῦ καί ταυτόχρονα τό πλαίσιο μιᾶς καθημερινῆς πνευματικῆς "ἀποδεκάτωσης" τῆς ζωῆς μας, ὅπως ὁρίζει τήν πνευματικότητα τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς ὁ ἅγιος Συμεών Θεσσαλονίκης.

Ὅσο, ὅμως, κι ἄν οἱ ἀκολουθίες αὐτές ἀποτελοῦν τά εὔοσμα ἐκεῖνα ἄνθη, πού φαιδρύνουν μέ τήν παρουσία τους τήν πνευματική ἔρημο τῆς τεσσαρακονθήμερης νηστείας, εἶναι ἐπίσης γεγονός ὅτι, ἐξ αἰτίας ἱστορικῶν συγκυριῶν καί τῆς προοδευτικῆς ἀλλαγῆς τοῦ τρόπου ζωῆς τῶν ἀνθρώπων, ἡ πρόσβαση σ' αὐτές ἀποτελεῖ σήμερα προνόμιο μόνο τῶν μοναχῶν καί ὁρισμένων ἄλλων φιλακόλουθων χριστιανῶν. Γι' αὐτό καί εἶναι εὔλογο τό ἀπό πολλές πλευρές διατυπούμενο αἴτημα τῆς ἀναπροσαρμογῆς τῶν ἀκολουθιῶν αὐτῶν στά δεδομένα τῆς σύγχρονης ζωῆς. Κάτω ἀπό τίς προϋποθέσεις αὐτές ἡ περισσότερο ἀξιοποιήσιμη ποιμαντικά εἶναι ἀναμφισβήτητα ἡ Ἀκολουθία τῶν Προηγιασμένων Δώρων, πού ἀποτελεῖ τό ἀποκορύφωμα τῆς καθημερινῆς προσευχῆς τῆς Ἐκκλησίας, κατά τήν περίοδο αὐτή.

Πράγματι, ἡ ἀκολουθία τῶν Προηγιασμένων Δώρων εἶναι μιά ἰδιαίτερη ἑσπερινή ἀκολουθία, πού ψάλλεται κατά τίς Τετάρτες καί Παρασκευές τῆς Μ. Τεσσαρακοστῆς καί τά ἰδιάζοντα στοιχεῖα τῆς ὁποίας νοηματίζουν κατά ἕνα ξεχωριστό τρόπο τήν ἑσπερινή προσευχή τῆς Ἐκκλησίας κατά τήν περίοδο αὐτή. Ἔτσι, Τά πρός Κύριον (Ψαλμ. 119-133) εἶναι οἱ λεγόμενες Ὠδές τῶν Ἀναβαθμῶν, πού ἔψαλλαν οἱ εὐσεβεῖς Ἰουδαῖοι, καθώς ἀνέβαιναν λιτανεύοντας τά σκαλιά τοῦ ναοῦ τοῦ Σολομῶντος καί διά μέσου τῶν ὁποίων ἐκφράζεται καί σήμερα κατά ἕνα μοναδικό τρόπο ὁ πόθος τοῦ λατρεύοντος χριστιανοῦ γι' αὐτή τήν ἑσπερινή του συνάντηση μέ τόν Κύριο. Ἡ εὐλογία τοῦ λαοῦ μέ τήν ἀναμμένη λαμπάδα καί ἡ ἱερατική ἀναφώνηση "Φῶς Χριστοῦ φαίνει πᾶσι" ἕλκουν τήν καταγωγή τους ἀπό τήν ἀρχαία χριστιανική συνήθεια τῆς εὐλογίας τοῦ ἑσπερινοῦ φωτός καί ἀποτελοῦν μιά συμβολική ἀναγωγή στήν ἔννοια τοῦ πνευματικοῦ φωτός τοῦ Χριστοῦ (Ἰωάν. η´ 12· Ματθ. ιδ´ 20), πού συνδέεται ἄμεσα καί πρός τά ἁγιογραφικά ἀναγνώσματα πού ἀκολουθοῦν. Πρόκειται γιά τά ἴδια περίπου ἀναγνώσματα, πού διαβάζονταν στίς ἀντίστοιχες ἑσπερινές κατηχητικές συνάξεις τῆς ἀρχαίας Ἐκκλησίας καί μᾶς μεταφέρουν στήν ἀτμόσφαιρα τῆς πνευματικῆς προετοιμασίας τῶν πρός τό Ἅγιο Φώτισμα (Βάπτισμα) εὐτρεπιζομένων ἀδελφῶν, πού γινόταν κατά τήν περίοδο αὐτή, καί ὑπέρ τῶν ὁποίων ὥς σήμερα γίνονται εἰδικές δεήσεις στά πλαίσια τῆς ἀκολουθίας αὐτῆς. Χαρακτηριστικό στοιχεῖο τῆς ἀκολουθίας αὐτῆς εἶναι ἀκόμη ἡ ἀσματική ψαλμώδηση τοῦ ἀναδιπλούμενου 140 ψαλμοῦ τοῦ λυχνικοῦ, μέ ἐφύμνιο τόν β´ στίχο τοῦ "Κατευθυνθήτω ἡ προσευχή μου...", πού ἐπέχει θέση προκειμένου ἤ ἀλληλουαρίου τῶν ἁγιογραφικῶν ἀναγνωσμάτων καί τή λειτουργικότητα τοῦ ὁποίου, ὡς ψαλμοῦ μετανοίας στά πλαίσια τῆς ἑσπερινῆς προσευχῆς τῆς Ἐκκλησίας, ἐξαίρει ἰδιαίτερα ὁ ἱερός Χρυσόστομος.

Ἐκεῖνο, ὅμως, τό ὁποῖο διαφοροποιεῖ οὐσιαστικά τήν ἀκολουθία αὐτή ἀπό ὁποιαδήποτε ἄλλη ἑσπερινή ἀκολουθία εἶναι κυρίως τό γεγονός ὅτι κατά τήν τέλεσή της δίδεται στούς πιστούς ἡ δυνατότητα μιᾶς πραγματικῆς συνάντησης καί κοινωνίας μέ τόν ἀναστημένο Χριστό, ἀφοῦ μποροῦν νά μεταλάβουν ἀπό τά Τίμια Δῶρα, πού καθαγιάστηκαν κατά τή Θεία Λειτουργία τῆς προηγούμενης Κυριακῆς. Καί αὐτό, διότι κατά τίς ἡμέρες αὐτές ἡ Ἐκκλησία καθιέρωσε νά μήν τελεῖται ἡ κανονική Θεία Λειτουργία, γιά νά μήν διαταράσσεται ἀπό τόν δοξολογικό της χαρακτήρα ἡ κατανυκτική ἀτμόσφαιρα τῶν ἀκολουθιῶν αὐτῶν. "Ὁμοῦ δέ χαίρειν καί πενθεῖν ἀσύμβατόν τε καί ἀνακόλουθον", ὅπως λέγει ἕνα ἀρχαῖο κείμενο.

Ὡστόσο αὐτό τό "συνεσκιασμένον καί πενθηρόν καί μυστικόν" τῆς κατανυκτικῆς αὐτῆς τελετῆς δέν ἔχει καμιά σχέση πρός τό κραυγαλέο πένθος τῆς δυτικῆς πνευματικότητας ἤ τά μελαμβαφῆ ἄμφια, πού κατέκλυσαν τά τελευταῖα χρόνια καί τούς δικούς μας ναούς. Ἀλλά ταυτίζεται ἀπόλυτα μέ τό χαροποιόν πένθος τῆς ὀρθόδοξης πνευματικότητας, μ' αὐτό τό θρηναγάλλιασμα τῆς ψυχῆς, πού ἐκφράζεται κατά ξεχωριστό τρόπο στόν εἰδικό χερουβικό ὕμνο τῆς ἀκολουθίας, "Νῦν αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σύν ἡμῖν ἀοράτως λατρεύουσιν...". Πρόκειται γιά τόν ὕμνο πού ψάλλεται κατά τήν εἰσόδευση τῶν Προηγιασμένων Δώρων ἀπό τήν πρόθεση στήν ἁγία τράπεζα καί προσδίδει στήν ὅλη στιγμή μιά μυστική καί ὑπερκόσμια μεγαλοπρέπεια, "γιατί ἐκφράζει λειτουργικά τόν ἐρχομό τοῦ Χριστοῦ καί τό τέλος μιᾶς μακρᾶς νηστείας, προσευχῆς καί ἀναμονῆς· τόν ἐρχομό τῆς βοήθειας, τῆς ἀνακούφισης καί τῆς χαρᾶς πού περιμένουμε".

Ὄντας, λοιπόν, ἀπό τή φύση της ἡ Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων μιά ἑσπερινή ἀκολουθία, συνδυασμένη μέ προσέλευση στή Θεία Κοινωνία, ἀποτελεῖ τό καλύτερο ἐφαλτήριο ἐκκίνησης σ' αὐτό τό μεῖζον ἀγώνισμα χρησιμοποίησης τῆς καθημερινῆς μας ζωῆς, στό ὁποῖο μᾶς καλεῖ ἰδιαίτερα κατ' αὐτή τήν ἱερή περίοδο ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία. Διότι, ὅπως λέγει ὁ ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς ἐκεῖνο πού μᾶς σώζει τελικά δέν εἶναι οὔτε ἡ νηστεία, οὔτε ἡ ψαλμωδία, οὔτε ἡ προσευχή ἀπό μόνα τους, ἀλλά "τό ἐκτελεῖσθαι ταῦτα ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ... ὅταν ἀτενῶς ἡ διάνοια ἐκείνῳ ἐνορᾶ, καί διά τό πρός αὐτόν ὁρᾶν καί νηστεύῃ καί ψάλλῃ καί προσεύχηται". Αὐτή δέ ἡ "ἀτενής ἐνόραση" τοῦ Θεοῦ καί ἡ καύση τῆς καρδίας (Λουκ. κβ´ 32) ἐν ὄψει τῆς βραδυνῆς Θείας Κοινωνίας εἶναι ἀκριβῶς αὐτό πού δίνει ἕνα ἐντελῶς διαφορετικό νόημα σέ κάθε στιγμή τῆς ἡμέρας πού πέρασε καί ἀποτελεῖ τήν σταυραναστάσιμη ἐκείνη γεύση πού αὐξάνει τόν πόθο τῶν χριστιανῶν γιά περισσότερη χριστοποίηση τῆς ζωῆς τους "ὅτι χρηστός ὁ Κύριος" (Ψαλ. λγ´ 9)

Αναρτήθηκε από Ελληνικά και Ορθόδοξα

Μεσογαίας Νικόλαος: "Οδηγούμαστε σε εθνική καταστροφή"

2012-02-26T21:42:00.000+02:00

Συνέντευξη στον Δημήτρη Ριζούλη / "ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ"
ΕΝΑΣ από τους πιο δυναμικούς μητροπολίτες της Ελλαδικής Εκκλησίας, ο Μεσογαίας και Λαυρεωτικής κ. Νικόλαος (που δίδασκε σε Harvard και MIT, ήταν συνεργάτης της NASA και τα παράτησε όλα για να γίνει μοναχός ) ανοίγει τα χαρτιά του στην«Κυριακάτικη Δημοκρατία» και υποστηρίζει ότι οδηγούμαστε σε ιστορική εθνική καταστροφή.
Βλέπει πιθανό το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης, τονίζει ότι «η Εκκλησία οφείλει να αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, ενώ για την προφυλάκιση του ηγούμενου Εφραίμ δηλώνει ότι πήγαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη Δικαιοσύνη.

Καζάνι η κοινωνία

Σεβασμιώτατε, n χώρα περνά δύσκολες μέρες και ο λαός πλέον έχει χάσει την υπομονή του. Φοβάστε το ενδεχόμενο κοινωνικής έκρηξης;

Ποίος δεν το φοβάται; Όταν ως λαός έχουμε χάσει κάθε πνευματικό έρεισμα, πως είναι δυνατόν να ελεγχθεί η αγανάκτηση, το αίσθημα της αδικίας, η πείνα και τα συναφή;

Νιώθετε απογοητευμένος από την πορεία και τις εξελίξεις στη χώρα, αλλά και τη στάση της Ευρώπης;

Δεν είναι και τόσο ευχάριστες οι εξελίξεις. Νομίζω ότι οδηγούμαστε σε ιστορική εθνική καταστροφή. Δεν περίμενα και κάτι καλύτερο από την Ευρώπη.

Το χειρότερο είναι ότι δεν φαίνονται σημεία αφύπνισης σε εμάς.

Με θάρρος σταθήκατε στο πλευρό του λαού όταν επιβλήθηκε το χαράτσι της ΔΕΗ. Τότε ορισμένοι σας κατηγόρησαν για πολιτικές παρεμβάσεις. Τι τους απαντάτε;

Να διαβάσουν προσεκτικά την εγκύκλιο, να σκεφθούν ήρεμα και με ειλικρίνεια να αντικρίσουν τη σημερινή κατάσταση.

Κάποιοι πολιτικοί (με πρώτο όλων τον κ. Νίκο Σηφουνάκη) κατά καιρούς σας έχουν επιτεθεί σκληρά. Σας πικραίνει αυτή η συμπεριφορά;

Κανείς δεν με πικραίνει εκτός από τον εαυτό μου. Οι άνθρωποι δικαιούνται να διαφωνούν όχι όμως και να διαστρέφουν εμπαθώς την αλήθεια.

Ο ρόλος της Εκκλησίας

Ο λαός ψάχνει στήριξη στην Εκκλησία. Αν και πραγματοποιείται ένα τεράστιο κοινωνικό έργο, ακούγονται φωνές που λένε ότι η Εκκλησία πρέπει να κάνει περισσότερα. Συμφωνείτε;

Η Εκκλησία πρέπει πάντοτε να κάνει το μέγιστο που μπορεί, να αδειάζει τα ταμεία και τις αποθήκες της, να προφέρεται στην υπηρεσία του λαού με όλες τις δυνάμεις της, διαρκώς να λειτουργεί στα όριά της. Εκεί συναντάται ο Θεός.

Συχνά όμως υπάρχει ένας παραλογισμός στις απαιτήσεις από τη μεριά αυτών που στέκονται κριτικά απέναντι της. Είναι αυτοί που μιλούν για φιλέτα και αμύθητες περιουσίες.

Είναι πολύ άδικο να προσφέρεται τόσο έργο, να αγκαλιάζεται τόσος κόσμος και μερικοί να επιμένουν να αναπαράγουν κακίες.

Έχει ευθύνες και η Εκκλησία για την παρούσα κρίση;

Ασφαλώς και έχουμε όλοι μας. Αν ως Εκκλησία ήμασταν πιο κοντά στο μήνυμα και στην αποστολή μας, πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα;

Από την άλλη όμως πλευρά, η Εκκλησία τι φταίει για όλες τις απαράδεκτες πολιτικές επιλογές που έγιναν τα τελευταία χρόνια;

Ο διωγμός που δέχτηκε δεν είναι άσχετος με την κρίση.

Εκεί που εγώ αισθάνομαι την ευθύνη μας δεν είναι για το τι κάναμε, αλλά για το τι δεν κάναμε.

Στη Μητρόπολη σας με ποιους τρόπους βοηθάτε όσους έχουν ανάγκη και τι σας ζητούν οι πιστοί;

Το κύριο αίτημα των ανθρώπων είναι η εξεύρεση εργασίας. Λίγοι είναι αυτοί που ζητούν κάτι άλλο.

Είναι όμως πολλοί αυτοί που με πολλή αξιοπρέπεια μοιράζονται μαζί μας τα αδιέξοδα τους.

Αυτό που εμείς ως Εκκλησία κάνουμε είναι να προσπαθούμε να στεκόμαστε δίπλα τους όπως και όσο μπορούμε να σηκώνουμε όλοι μαζί το βάρος.

Ποίες είναι οι ευθύνες της πολικής ηγεσίας;

Νομίζω μεγάλες. Αυτό όμως που τώρα χρειαζόμαστε είναι σύμπνοια, ηρωισμός, επιστροφή στις πνευματικές σταθερές μας και σύνεση, θεωρώ ότι οδηγηθήκαμε στην παρούσα τραγική κατάσταση γιατί καταστρέψαμε την παιδεία μας, αρνηθήκαμε τις αξίες και τις παραδόσεις μας, χάσαμε τον Θεό και την πίστη μας, χαλάσαμε τη γλώσσα και την Ιστορία μας, ζούμε δίχως εθνική υπερηφάνεια, ποιος φταίει και τελικά το τρίπτυχο θρησκεία -πατρίδα - οικογένεια ή το δίδυμο Ορθοδοξία - Ελλάδα έχουν αποκτήσει αρνητική διάσταση στην καθημερινή μας διάλεκτο;

Αυτά όλα αποτελούν αποτέλεσμα συγκεκριμένων πολιτικών επιλογών.

Η πρόσφατη επιστολή του Αρχιεπισκόπου προς τον πρωθυπουργό σας ικανοποίησε;

Την περίμενα και πραγματικά με ανάπαυσε. Είχε στοιχεία προφητικού λόγου. Έλεγε καθαρά αλήθειες.

Αυτή είναι η αποστολή της Εκκλησιάς, όχι να λύσει τα καθημερινά προβλήματα. Αυτό είναι χρέος των πολιτικών μας εκπροσώπων.

Δική της αποστολή είναι να ομολογεί την αλήθεια και να δείχνει τον δρόμο μας προς τον Θεό.

Η χώρα, εκτός από τη φτώχεια, πάσχει και από κατάθλιψη. Στο επίπεδο της ψυχολογικής ανάτασης του λαού πως και με ποιον τρόπο μπορεί να βοηθήσει η Εκκλησία;

Όταν λαχτάρα της ψυχής μας είναι ο Θεός, μπορεί να υπάρχει λύπη, ποτέ όμως κατάθλιψη.

Φανταστήκατε ποτέ έναν μάρτυρα να πέσει σε κατάθλιψη επειδή διώκεται;

Αυτό που προσφέρει η Εκκλησία είναι ο ζων Θεός. Η προσευχή σε αυτόν είναι ανάσα.

«Επί τον Κύριον ελπίδα πας τις κεκτημένος υψηλότερός εστί πάντων των λυπούντων». Έτσι βοηθάει η Εκκλησία.

Ελπίδα για το μέλλον υπάρχει;

Ασφαλώς και υπάρχει.

Αν κρατηθούμε γαντζωμένοι στην πίστη και την παράδοσή μας, και να μας χτυπήσουν, θα αναστηθούμε. Και να μας διαλύσουν, θα ανασυγκροτηθούμε.

Πιστεύετε ότι η Εκκλησία έχει ανάγκη ανανέωσης;

Εκκλησία σημαίνει διαρκώς ανανέωση. «Ει τις εν Χριστώ καινή κτίσης».

Αν υπάρχει αυτός ο ανακαινισμός, τότε η Εκκλησία με ασφάλεια ισορροπεί ανάμεσα στην τόλμη του σύγχρονου λόγου και στον σεβασμό της διαχρονικής εμπειρίας της.

Λέγεται σε εκκλησιαστικούς κύκλους ότι όταν τεθεί το σχετικό θέμα θα είστε μεταξύ των υποψηφίων για τον Αρχιεπισκοπικό Θρόνο. Αληθεύει;

Εύχομαι όταν τεθεί να βρίσκομαι σε τέτοια κατάσταση που να μην ασχοληθεί κανείς μαζί μου.

«Με την προφυλάκιση του Εφραίμ προσπάθησαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη Δικαιοσύνη»

Πώς κρίνετε την περιπέτεια της προφυλάκισης του ηγούμενου Εφραίμ;

Ένας αγιορείτης ηγούμενος στη φυλακή! Όχι ένοχος, αλλά επικίνδυνος!

Γιατί είπε μια δικαστής ότι έχει ροπή στην εγκληματική δράση.

Τον έκλεισαν τον άνθρωπο όχι με ανακριτικό πόρισμα αλλά με δικαστικό... ψυχογράφημα.

Αν είναι δυνατόν! Απόδειξη της πραγματικής μας κρίσης.

Πήγαν να χτυπήσουν την Εκκλησία και μαχαίρωσαν τη δικαιοσύνη.

Η υποστήριξη της Ιεράς Συνόδου στον ηγούμενο προκάλεσε αναταράξεις και την αντίδραση του μητροπολίτη Μεσσηνίας κ. Χρυσοστόμου. Πώς κρίνετε την αντίδραση του;

Δεν θα ήθελα να κρίνω έναν συνεπίσκοπό μου, μάλιστα μέσω μιας κοσμικής εφημερίδας.

Ας κάνει ο καθένας μόνος του τις κρίσεις του.

Αν κάποιοι αρχιερείς σας προτείνουν ως επόμενο Αρχιεπίσκοπο θα το αποδεχτείτε;

Επειδή κάνετε εσείς λάθος ερωτήσεις πρέπει και οι ιεράρχες να κάνουν λάθος προτάσεις;

Στην Εκκλησία η καλύτερη θέση δεν είναι του πρώτου αλλά αυτή του έσχατου. Και μακάριος όποιος το καταλαβαίνει.

Θυμάμαι πόσο σας πίεζαν να δεχτείτε να γίνετε Μητροπολίτης. Τώρα, αρκετά χρόνια μετά, υπάρχουν στιγμές που λέτε ότι ίσως ήταν καλύτερα να είχατε αρνηθεί;

Κανείς ποτέ δεν με πίεσε. Δεν έχει ανάγκη από μάς ούτε ο Θεός ούτε και η Εκκλησία.

Ούτε πάλι το σημαντικότερο πράγμα στη ζωή ενός κληρικού είναι να γίνει μητροπολίτης.

Κανένας από τους μακαρισμούς δεν λέει μακάριοι οι μητροπολίτες. Λέει όμως ο πρώτος «μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι» και ο τελευταίος «μακάριοι οι δεδιωγμένοι».

Εγώ αγωνίζομαι για το πρώτο και προετοιμάζομαι για το τελευταίο

Έτσι ελπίζω να δω τον θεό, «ότι αυτοί τον Θεόν όψονται». Ίσως στην άλλη ζωή.

«Η ανακάλυψη του θεού δεν θα γίνει στο πείραμα CERN, αλλά μέσα μας»

Εκτός από αρχιερέας είστε και επιστήμονας. Η επιστήμη συγκρούεται με την πίστη στον Θεό;

Επιστήμονας ήμουν, δεν είμαι. Τώρα είμαι ένας απλός μαθητής του Χριστού. Αλλά με όλη μου την καρδιά.

Εμένα η επιστήμη μόνο καλό μου έκανε. Ευχαριστώ πολύ τον Θεό για το δώρο αυτό.

Τον ευχαριστώ όμως περισσότερο που μου χάρισε την ευλογία της πίστης, της ιεροσύνης και της μοναχικής ζωής.

Όσο για τη σύγκρουση, είναι σαν να με ρωτάτε αν μπορεί να συγκρουστεί ένα αεροπλάνο με έναν πύραυλο.

Το πρώτο κινείται στην ατμόσφαιρα πολύ χαμηλά. Το δεύτερο στο Διάστημα, ελεύθερο από τη βαρύτητα.

Το μεγάλο πείραμα ταυ CERN αναζητά το σωματίδιο του Θεού. Πρόκειται για ύβρη ή για επιστημονική επανάσταση;

Μα τι λέτε τώρα;; Αν υπάρχει, γιατί να μην το βρούμε; Το θέμα δεν είναι να βρούμε στο CERN το σωματίδιο του Θεού.

Εμείς προσπαθούμε να συναντήσουμε μέσα μας τον ίδιο τον Θεό.

Αν το πρώτο είναι επιστημονική επανάσταση, το δεύτερο είναι πνευματική έκρηξη. Καλό το πρώτο, μεγαλειώδες το δεύτερο.

Η καύση των νεκρών, η πρόταση για κατάργηση θρησκευτικών συμβόλων, η υποβάθμιση του μαθήματος των θρησκευτικών και άλλες παρόμοιες ενέργειες ή προθέσεις θεωρείτε ότι εντάσσονται σε ένα ευρύτερο σχέδιο εναντίον της πίστης και της Εκκλησίας;

Θεωρώ ότι εντάσσονται μέσα στα βαθύτερα αίτια της ασυγχώρητης για τον λαό μας πνευματικής κρίσης.

Αντί να θηλάζουμε από το στήθος της Εκκλησίας, εμείς το δαγκώνουμε.

Δημητριάδος Ιγνάτιος: «όχι στην θρησκειοποίηση της πίστεως» - Νέος Μοναχός στην Ιερά Μονή Άνω Ξενιάς

2012-02-26T21:31:00.000+02:00

Την Ρασοφορία ενός νέου Μοναχού τέλεσε ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, κατά την διάρκεια Αγρυπνίας στην Ιερά Μονή Παναγίας Άνω Ξενιάς (24 προς 25/2), πλαισιούμενος από τον Ηγούμενο της Ιεράς Μονής Τατάρνης Αρχιμ. Δοσίθεο, τον Ηγούμενο της Παναγίας Ξενιάς Αρχιμ. Νεκτάριο, πολλούς ακόμα κληρικούς και πλήθος κόσμου.
Στην ομιλία του ο κ. Ιγνάτιοςμίλησε για την άνοιξη που γνωρίζει το Μοναστήρι, αφού είχε να ζήσει Ρασοφορίακαι Κουρά αρκετά χρόνια. Αναφέρθηκε στις περιπέτειες της Μονής, η οποία γνώρισεεποχές καταστροφής και ερημώσεως, ενώ εξήρε την συμβολή και το αναστηλωτικό καιπνευματικό έργο που πραγματοποίησε στην Μονή, ως Ηγούμενος, ο σημερινόςΜητροπολίτης Κερκύρας, Παξών & Διαποντίων Νήσων κ. Νεκτάριος.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος αναφέρθηκε στον νέο Ηγούμενο π. Νεκτάριο, οοποίος με επιτυχία συνεχίζει το έργο του προκατόχου του και χαίρεται με τηνανάδειξη ενός νέου Μοναχού, επί των ημερών του. Τόνισε δε ότι το γεγονός αυτό «συνιστάευλογία Θεού και απάντηση της Παναγίας στις προσευχές μας». Μίλησε, επίσης,για τον Ορθόδοξο Μοναχισμό, τον οποίο χαρακτήρισε «σπονδυλικήστήλη και το θερμόμετρο της Εκκλησίας» και τηνανάπτυξη που αυτός γνωρίζει στα είκοσι Μοναστήρια της Τοπικής Εκκλησίας.

Απευθυνόμενος στον, εκ Δράμας, νέοΜοναχό π. Μάξιμο ο κ. Ιγνάτιος τόνισε ότι «Η αφιέρωση στον Χριστό δενσυνιστά δέσμευση και φυλάκιση. Η ταύτιση του θελήματός μας με το θέλημα τουΘεού είναι κίνηση απόλυτης ελευθερίας, είναι η βίωση της αγάπης του Θεού.Ελεύθερος δεν είναι αυτός που ασύδοτα κάνει ό,τι θέλει, αλλά εκείνος πουεπιλέγει την αλήθεια που ελευθερώνει και η αλήθεια αυτή είναι ο ζωντανόςΧριστός. Η ελευθερία αυτή βιώνεται μέσα από την ακτημοσύνη. Το μοναστήρι έχει,αλλά οι Μοναχοί όχι. Απλώς κάνουν χρήση των όσων έχει το Μοναστήρι, έχονταςεπίγνωση ότι τίποτα δεν τους ανήκει. Έτσι η καρδιά παραμένει ελεύθερη καιαδέσμευτη από δυσκολίες και υλικά άγχη. Βιώνεται, επίσης, στην αγία υπακοή, πουδε συνιστά υποδούλωση, αλλά ελεύθερη αποδοχή του θελήματος του Θεού. Όταναγαπάς τον Θεό η υπακοή δεν είναι άγχος και βάσανο, αλλά χαρά και ευτυχία.Βιώνεται, τέλος, στην αγνότητα και αγγελική καθαρότητα, που απελευθερώνει απότα ανθρώπινα πάθη…»

Τέλος, οΣεβασμιώτατος επεσήμανε στον νέο Μοναχό τον πειρασμό της θρησκειοποίησης τηςπίστεως, Όπως τόνισε, «αυτό συμβαίνει όταν ο άνθρωπος της πίστεως γίνεταιάνθρωπος της θρησκείας. Επιτελεί τα θρησκευτικά του καθήκοντα με τρόπο πουεκείνος νομίζει σωστό και αυτό συνιστά αυτοπαγίδευση σε μια πορεία πουφαινομενικά είναι σωστή, δεν είναι, όμως, εκκλησιαστική, ευχαριστιακή, πορείααγάπης και σωτηρίας…». Κατέληξε δε, λέγοντας ότι «ο αληθινός Μοναχός δενασχολείται μόνο με την σωτηρία της δικής του ψυχής, αλλά γίνεται κερί πουλιώνει για να σωθούν οι άνθρωποι. Αυτή είναι η αυθεντική πορεία του ΟρθοδόξουΜοναχισμού»

Εκ του Γραφείου Τύπου

Η νυξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν

2012-02-25T23:55:00.000+02:00

Πρωτ. Θεμιστοκλή Μουρτζανού

Συχνά σε μας τους χριστιανούς ο κόσμος θυμίζει νύχτα. Είναι η αίσθηση της αμαρτίας και της κακίας, είναι το γεγονός ότι επειδή πιστεύουμε στο Θεό και έχουμε την αίσθηση της σωτηρίας και της αποδοχής Του, είναι η ένταξή μας στην κοινότητα της Εκκλησίας, πιστεύουμε ότι είμαστε διαφορετικοί από τους υπόλοιπους ανθρώπους. Θεωρούμε ότι εμείς, αν μη τι άλλο, ζούμε σε έναν κόσμο πιο φωτεινό και ότι οι άλλοι πορεύονται μέσα στην αμαρτωλότητα και τις επιδράσεις του διαβόλου και του κοσμικού φρονήματος. Και επειδή η νύχτα ταυτίζεται με την αμαρτία, με την κραιπάλη, την μέθη, την ασέλγεια και γενικότερα με το κοσμικό φρόνημα και την κατάσταση απουσίας του Θεού, αισθανόμαστε ότι εμείς είμαστε διαφορετικοί.
Ο Απόστολος Παύλος όμως δίνει συμβουλές στους χριστιανούς της εποχής του και κάθε εποχής, σα να γνωρίζει ότι δεν είναι διαφορετικοί από το κοσμικό φρόνημα. Τους προτρέπει «να πετάξουν από πάνω τα έργα του σκότους και να φορέσουν τα όπλα του φωτός, να είναι η διαγωγή τους κοσμία, τέτοια που να ταιριάζει στο φως. Να πάψουν τα φαγοπότια και τα μεθύσια, η ασύδοτη και η ακόλαστη ζωή, οι φιλονικίες και οι φθόνοι». Και όλα αυτά σε μία περίοδο κατά την οποία «η νύχτα όπου να ‘ ναι φεύγει και η μέρα κοντεύει να έρθει» (Ρωμ. 13, 12-13). Και φαίνεται πως ανταποκρίνονται οι συμβουλές του στην πνευματική κατάσταση όχι μόνο των χριστιανών εκείνης της εποχής, αλλά και κάθε εποχής.
Οι χριστιανοί στα λόγια αποτάσσουμε το κοσμικό φρόνημα. Ερωτοτροπούμε όμως μ’ αυτό, είτε διότι πιστεύουμε στην ευσπλαχνία και την αγάπη του Θεού και θεωρούμε ότι δεν ασχολείται με μικρότερες ή μεγαλύτερες παρασπονδίες στη ζωή μας, είτε διότι είμαστε παραδομένοι σε μία μεγαλύτερη ή μικρότερη εκκοσμίκευση που μας κάνει να λέμε «ότι δεν πειράζει το ένα, δεν πειράζει το άλλο». Μάλιστα, επειδή έχουμε την αίσθηση ότι οι εντολές είναι διαφορετικές για τους εν τω κόσμω και διαφορετικές γι’ αυτούς που έχουν βρεθεί στα μοναστήρια και έχουν επιλέξει την ασκητική ζωή, είμαστε πρόθυμοι όχι μόνο να αμνηστεύσουμε τους εαυτούς μας που ζούμε εν τω κόσμω, αλλά και να δικαιολογήσουμε τον συσχηματισμό μας με το κοσμικό φρόνημα. Άλλοτε πάλι δικαιολογούμε την κοσμικότητά μας θεωρώντας την ως συνέπεια της αδυναμίας και της αμαρτωλότητάς μας, χωρίς βέβαια να είμαστε πρόθυμοι να την δικαιολογήσουμε στους άλλους και γι’ αυτό ο απόστολος θα πει πάλι: «Ποιος είσαι εσύ που θα κρίνεις έναν ξένο υπηρέτη;» (Ρωμ. 14, 4). Και επειδή κόβουμε και ράβουμε το Ευαγγέλιο στα μέτρα μας η συνήθης φράση με την οποία δικαιολογούμε τα πάντα είναι: «και τι κακό κάνουμε αν ακολουθήσουμε αυτό ή εκείνο ή το άλλο του κόσμου;».
Για τη χριστιανική ζωή όμως το πρόβλημα δεν είναι ο κόσμος, αλλά ο Χριστός που απουσιάζει από την καρδιά μας. Εκκοσμίκευση δεν είναι η έξοδός μας από τον κόσμο, αλλά η αποφυγή της αμαρτίας. Εκκοσμίκευση είναι το μασκάρεμα του προσώπου μας, δηλαδή η ανάδειξη μιας ψεύτικης εικόνας γι’ αυτό είτε στις ανθρώπινες σχέσεις, είτε στα έθιμα, είτε στην κοινωνία με τους άλλους. Εκκοσμίκευση είναι η αίσθηση ότι είμαστε κοντά στο Χριστό ενώ η ζωή μας είναι παραδομένη στις κραιπάλες, στις μέθες και στις ασωτίες, αλλά επειδή δεν βλάπτουμε κανέναν ή επειδή είμαστε άνθρωποι, μπορούμε να τα θεωρούμε όλα αθώα. Είναι τελικά η εκζήτηση της χαράς στα μάταια, χωρίς επίγνωση της αδυναμίας μας και η αίσθηση ότι κριτήριο της πορείας μας είναι ο εαυτός μας και ο δικός μας τρόπος προσέγγισης και όχι η Εκκλησία και τα μέτρα της, όπως αυτά ερμηνεύονται από τους ανθρώπους που κήδονται ημών, δηλαδή τους πνευματικούς μας πατέρες.
Από την άλλη υπάρχει και μία υπερβολική αυστηρότητα στις καρδιές αρκετών, οι οποίοι θεωρούν ότι η όποια ανθρώπινη χαρά μπορεί να κάνει τον άνθρωπο να παρεκκλίνει από την χριστιανική παράδοση και ταυτότητα. Ο κυριότερος φόβος έγκειται στο ότι ο άνθρωπος θα πέσει στην αμαρτία, η οποία θεωρείται εξωτερική κατάσταση, ότι έρχεται μέσα από την κοσμικότητα. Όμως η αμαρτία είναι μία κατάσταση η οποία ενυπάρχει στις καρδιές μας κάθε φορά που η προτεραιότητα του κόσμου, των αναγκών μας, των επιθυμιών μας νικά την αγάπη για το Χριστό, την εμπιστοσύνη σ’ Εκείνον και την αίσθηση ότι η πνευματική ζωή χρειάζεται και στέρηση, χρειάζεται άσκηση και αγώνα. Αυτό βέβαια δεν δικαιολογεί τις παρασπονδίες. Κάνει όμως τον πνευματικό άνθρωπο να νιώθει όχι μόνο την αδυναμία του ιδίου, αλλά και των όσων βρίσκονται γύρω του να κατανοήσουν τι σημαίνει αληθινά η χαρά του Χριστού.
Το δύσκολο είναι η εξισορρόπηση. Αυτή ξεκινά από την επίγνωση της αδυναμίας και της αμαρτωλότητάς μας. Και προχωρά στην εκζήτηση του έλεος του Θεού. Όχι στην αλληλο- εξουθένωση και τον χωρισμό σε παρατάξεις ισχυρών στην πίστη και αδυνάμων, καθαρών και ακαθάρτων, γνήσιων και κίβδηλων και στον διαγκωνισμό σε αλληλοκατηγορίες και προτυποποίηση. Η ελευθερία του καθενός πρέπει να παραμείνει το κριτήριο που ορίζει τον τρόπο της πορείας του. Ομοίως και η εμπιστοσύνη στους πνευματικούς πατέρες, που δείχνουν το δρόμο. Αυτά τα κριτήρια μπορεί να φαίνονται ενίοτε αλληλοσυγκρουόμενα, όμως η αγάπη μπορεί να βοηθήσει στην εξισορρόπηση. Αυτό δεν σημαίνει ότι τα πάντα συμφέρουν αληθινά τον άνθρωπο που πιστεύει. Μπορεί να επιτρέπονται όλα. Δεν σώζουν όμως ούτε αναπαύουν όλα. Και ο καθένας καλείται να κάνει βήματα υπέρβασης των αδυναμιών του, υπέρβασης του συσχηματισμού του με το ήθος της αμαρτίας και της απουσίας του Χριστού στην καρδιά του και, κυρίως, να παραμένει στην Εκκλησία, ακόμη κι αν αυτό του κοστίζει, διότι δεν θα του είναι όλα ευχάριστα.
«Η νυξ προέκοψεν, η δε ημέρα ήγγικεν». Είναι στην επιλογή του καθενός εντός της Εκκλησίας να διαλέξει να αφήσει πίσω του το σκοτάδι. Να μπορεί να ισορροπήσει στη χαρά του φωτός, δηλαδή στην παρουσία στην καρδιά του των όπλων του Πνεύματος και να προχωρήσει σ’ αυτήν την μυστική σχέση με το Χριστό που τον κάνει να αναπαύεται αληθινά και ας προχωρά αλλιώς ο κόσμος. Κι ας αισθάνεται ίσως και μόνος στον αγώνα του. Εντός της Εκκλησίας η μοναξιά γεμίζει ταπείνωση και συγχωρητικότητα. Δηλαδή αγάπη αληθινή. Και αυτός είναι ο δρόμος της αληθινής νηστείας. Ο αγώνας νίκης εναντίον της κατακρίσεως του άλλου και της αυτοδικαιώσεως, ο αγώνας της αγάπης που γίνεται Σταυρός, αλλά και Ανάσταση.

Ἡ ἐπιστροφὴ στὸν Παράδεισο ( τῆς Τυρινῆς)

2012-02-25T23:46:00.000+02:00

Anthony Bloom (Metropolitan of Sourozh (1914- 2003))

Τό ἀνθρώπινο γένος στό πρόσωπο τοῦ παλιοῦ Ἀδάμ ἔπεσε, ὅταν ἁμάρτησε ἀπέναντι στήν ἀγάπη· κι ἡ φοβερή κρίση τοῦ Θεοῦ θά εἶναι μιά κρίση γιά τήν ἀνθρώπινη ἀγάπη.
Ὁ ἄνθρωπος εἶχε προσκληθεῖ στήν πλήρη ἀντίληψη, σέ μιά ἑνότητα ὁλόκληρης τῆς ζωῆς του μέ τό Θεό μέσω τῆς ἀγάπης ἀλλά ἔπεσε ἐπειδή θέλησε νά μάθει τό μυστήριο τοῦ εἶναι μέ τήν κρύα λογική του καί τήν τυφλωτική ἀντίληψη τῆς σάρκας. Καί ἔγινε σάρκα, τό πνεῦμα σβήστηκε ἐνῶ ὁ φυσικός ἄνθρωπος θριάμβευσε μέσα του, κι ἔγινε αὐτό ποὺ γνωρίζουμε τούς ἑαυτούς μας νά εἶναι: κάτοχος ἑνός ἀβέβαιου, ψεύτικου εἴδους κατανόησης τοῦ μυαλοῦ κι ἑνός μεθυστικοῦ εἴδους ἀντίληψης τοῦ σώματος.

Τή γνώση ὅμως ἐκείνη ποὺ ὁ ἄνθρωπος εἶχε κληθεῖ νά ἀποκτήσει μέσα στήν ἑνότητά του μέ τό Θεό, μέ τήν ἐνατένιση τῶν μυστηρίων τῆς ζωῆς καί τῆς ὕπαρξης στό βάθος τοῦ Θεοῦ τήν ἔχασε - ὅπως τή χάνει καί τώρα - ὅταν ἁμάρτησε ἀπέναντι στήν ἀγάπη.

Τό Εὐαγγέλιο τῆς περασμένης Κυριακῆς ἦταν γιά τή Μέλλουσα Κρίση. Ἡ κρίση αὐτή βασιζόταν ἀποκλειστικά στήν ἐρώτηση ἄν ἤμασταν ἱκανοί ν' ἀγαπᾶμε ὅταν ζούσαμε στή γῆ: «Ἔθρεψες τούς πεινασμένους, συμπόνεσες ὅσους κρύωναν, ἕντυσες τούς γυμνούς, εἶχες τό θάρρος νά ἐπισκεφτεῖς τούς φυλακισμένους, εἶχες δείξει ἔλεος καί ἀγάπη;» Αὐτή εἶναι ἡ μόνη κρίση γιά τήν ὁποία μιλάει ὁ Κύριος. Ρωτάει μόνο τί εἴδους καρδιά εἴχαμε, ἄν πάνω στή γῆ ἤμασταν ἱκανοί ν' ἀγαπήσουμε μέ ὅλο τό πλάτος τῆς γήινης ἀγάπης καί μέ μιά ζωντανή, ἀνθρώπινη καρδιά γεμάτη συμπάθεια, στοργή καί συμπόνια. Ἡ φοβερή κρίση εἶναι τρομακτική διότι δέ θά ἀπαιτήσει τίποτα ἀπό μᾶς. Θά σταθοῦμε ἁπλῶς μπροστά στό πρόσωπο τοῦ Θεοῦ καί τότε ἐμπρός στό πρόσωπο τῆς θεϊκῆς ἀγάπης, σ' ἕνα πεδίο ὅπου δέν ὑπάρχει τίποτα ἄλλο ἐκτὸς ἀπό τήν ἀγάπη, ὅπου ἡ ἀγάπη ἐκφράζει ὅλο τό νόημα τοῦ εἶναι, αὐτό ποὺ εἶναι καλό μέσα μας θά θρηνήσει διότι ποτέ δέν τό ἀφήσαμε ἐλεύθερο, ποτέ δέν τό ἀφήσαμε νά ἐκφραστεῖ στήν πληρότητά του, διότι σκοτώσαμε τήν ἀγάπη γιά χάρη τῆς κρύας λογικῆς μας καί τῶν πειρασμῶν τῆς σάρκας.

Σήμερα λοιπόν, θυμούμενοι τήν πτώση τοῦ Ἀδάμ μποροῦμε πολύ εὔκολα νά φανταστοῦμε τό πῶς ἔχυσε πικρά δάκρυα ἐμπρός ἀπό τίς πύλες τοῦ παραδείσου. Οἱ πύλες αὐτές τοῦ παραδείσου εἶναι οἱ πύλες οἱ ὁποῖες εἶναι κλεισμένες σέ ἐκεῖνον ὁ ὁποῖος ἔχει ἀποτύχει στήν ἀγάπη. Πόσο συχνά δέ νιώθουμε κι ἐμεῖς κάτι παρόμοιο: ἡ οἰκογένεια διαλύεται καί κάποιος θρηνεῖ μπροστά στίς κλειστές πύλες τοῦ παραδείσου ἐπειδή ἡ ἀγάπη δέν μπόρεσε νά σταθεῖ καί νά θριαμβεύσει, ἐπειδή τίποτα δέν ἔχει μείνει ἐκτὸς ἀπό ψυχρότητα καί ἀπομάκρυνση· πεθαίνει ἴσως μιά φιλία κι ἕνας ἄνθρωπος στέκεται στόν παγωμένο κόσμο μιᾶς σβησμένης ἀγάπης καί μιᾶς κλειστῆς καρδιᾶς.

Δέ γνωρίζουμε κι ἐμεῖς τόν πόθο ἐκεῖνο τοῦ Ἀδάμ γιά τόν ὁποῖο ἡ ἐκκλησία ψάλλει μέ τόσο μεγάλο πόνο; Δέν ἕλκεται ἡ ψυχή μας πρός τό Θεό, πρός τά ἀγαπημένα μας πρόσωπα, καί δέ μᾶς κλείνεται ἡ πόρτα κατάφατσα ἐπειδή ἡ ἀγάπη μας δέν εἶναι ἀρκετή, ἐπειδή ἡ ψύχρα καί ἡ ἀπολίθωση τῶν καρδιῶν καί τοῦ μυαλοῦ μας εἶναι τόσο δυνατές;

Τί πρέπει νά κάνουμε ὅμως; Πῶς νά ξεφύγουμε ἀπό τή φρίκη αὐτή; Τήν ἀπάντηση μᾶς τή δίνει τό σημερινό Εὐαγγέλιο. Τό νά μάθουμε ν' ἀγαπᾶμε ἔξαφνα, ἀνεπιφύλακτα, τό ν' ἀνοίξουμε τίς καρδιές μας, ν' ἀνοίξουμε τίς ζωές καί τίς ψυχές μας στό Θεό καί τούς ἀνθρώπους εἶναι πέρα ἀπό τίς δυνάμεις μας, μποροῦμε ὅμως τουλάχιστο ν' ἀρχίσουμε ἀπό τά μικρά- μποροῦμε, ὅπως λέει ὁ Ἀπόστολος Παῦλος (Ρωμ. 14.1) νά ἀρχίσουμε νά δεχόμαστε ὁ ἕνας τόν ἄλλο σάν «ἀσθενοῦντας», ὅπως ἀκριβῶς ἀσθενεῖς εἴμαστε καί ἐμεῖς. Αὐτή εἶναι ἡ ἀρχή τῆς συγχώρησης.

Εἴμαστε ἀνίκανοι νά συγχωροῦμε ὥστε νά μήν παραμένει πόνος καί φρίκη, μποροῦμε ὅμως ν' ἀρχίσουμε νά συγχωροῦμε, μποροῦμε νά ποῦμε: «Σέ δέχομαι ὅπως εἶσαι· παρ’ ὅλη σου τήν ψυχρότητα καί τήν πικροχολία, τήν κακοτροπία καί τήν ἀσχήμια δέ θά σέ ἀποστραφῶ· εἶσαι ὁ ἀδελφός μου, ἡ ἀδελφή μου, ἡ μητέρα μου, ὁ πατέρας, ὁ φίλος μου. Θά ἀνεχτῶ τήν ψυχρότητά σου, θά ἀνεχτῶ τά πάντα, θά τά ὑποφέρω. Πρός τό παρόν αὐτό εἶναι ὅλο ποὺ μπορῶ νά κάνω- δέν εἶμαι ἱκανός νά σέ ἀγαπήσω, μπορῶ ὅμως νά σέ ἀποδεχτῶ. Μπορῶ νά σέ δεχτῶ ὅπως καί ὁ Χριστός δέχτηκε τό σταυρό, τόν ἄσπλαχνο, βασανιστικό σταυρό, καί νά σέ μεταφέρω μέ μαρτύριο καί θλίψη στούς ὤμους μου».

Δέν εἶναι βέβαια ὅλους ποὺ πρέπει νά ὑπομείνουμε μέ τόσο πόνο καί λύπη. Πολλούς μποροῦμε νά μεταφέρουμε μέ χαρά· κι ἄς μήν ξεχνᾶμε ὅλους ὅσους μεταφέρουν ἐμᾶς μέ στοργή, μέ συμπόνια, μέ ἀγάπη.

Ἄν δέν μποροῦμε νά συγχωρέσουμε τέλεια ἄς λυπηθοῦμε τουλάχιστο τόν ἄλλο ποὺ εἶναι ἁμαρτωλός ὅπως ἀκριβῶς καί ἐμεῖς, ποὺ εἶναι ἐξ ἴσου μ' ἐμᾶς ἀσθενικός καί ἀνίσχυρος, τό ἴδιο ἀνίκανος ν' ἀγαπήσει, τό ἴδιο ἀνίκανος νά συγχωρέσει, νά ζήσει. Ἄς δεχτοῦμε ὁ ἕνας τόν ἄλλο μέ τήν ἀγάπη τοῦ σταυροῦ, καί ἄς μποῦμε στή Μεγάλη Τεσσαρακοστή χαιρόμενοι ποὺ μᾶς δόθηκε νά προχωρήσουμε μαζί πρός τή σωτηρία, πρός τήν ἡμέρα ποὺ μέ τή χάρη καί τή δύναμη τοῦ Θεοῦ, τή στοργή καί τήν ἀγάπη καί τήν παρηγοριά τοῦ Θεοῦ θά μπορέσουμε κι ἐμεῖς νά γίνουμε καλά καί νά γνωρίσουμε τήν πλήρη συγχώρηση, τήν τέλεια ἀγάπη καί μέσα ἀπό τίς στενές πύλες θά ἔχουμε φτάσει στή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Σημ. Τήν Κυριακή αὐτή μνημονεύουμε τήν Ἐξορία τοῦ Ἀδάμ ἀπό τόν Παράδεισο τῆς τρυφῆς.

www.agiazoni.gr

Ὁ ἀπολογισμὸς τῆς ἐθελοντικῆς αἱμοδοσίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν τοῦ ἔτους 2011

2012-02-25T23:21:00.000+02:00

Μεγάλη εἶναι ἡ ἀνταπόκριση τοῦ Πατραϊκοῦ Λαοῦ στὴν πρόσκληση τῆς τοπικῆς Ἐκκλησίας γιὰ ἐθελοντικὴ αἱμοδοσία, ὥστε νὰ καλύπτωνται οἱ ἀνάγκες τῶν συνανθρώπων μας, ποὺ ἔχουν ἀνάγκη αἵματος. Ἡ Ἱερὰ Μητρόπολη διοργανώνει αἱμοληψία τρεῖς φορὲς τὸν χρόνο στὴν Πλατεία Γεωργίου στὴν Πάτρα σὲ συνεργασία μὲ τὰ μεγάλα Νοσοκομεῖα τῶν Πατρῶν Γ.Π.Ν.Π. «Παναγία ἡ Βοήθεια» καὶ «Ἅγιος Ἀνδρέας».
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος μὲ ἐγκυκλίους του καὶ ὁμιλίες του εὐαισθητοποιεῖ τὸν Λαὸ καὶ τὰ ἀποτελέσματα εἶναι ἄκρως ἱκανοποιητικά.
Ἐκτὸς ἀπὸ τὴν γενικὴ αὐτὴ προσπάθεια ποὺ ἀναφέραμε παραπάνω, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Σεβασμιωτάτου γίνεται ἐθελοντικὴ αἱμοδοσία καὶ στὶς Ἐνορίες, σὲ συνεργασία μὲ τὰ Νοσοκομεῖα τῶν Πατρῶν.

Ὑπεύθυνος στὸν τομέα αἱμοδοσίας τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν ἔχει ὁρισθῆ ἀπὸ τὸν Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη μας, ὁ Πρωτοπρεσβύτερος π. Ἰωάννης Σταυρόπουλος ἀπὸ τὴν Ἐνορία τοῦ Παντοκράτορος, ὁ ὁποῖος μὲ θερμουργὸ ζῆλο ἐργάζεται γιὰ τὴν συγκέντρωση αἵματος πρὸς ἀνακούφιση τῶν πασχόντων ἀδελφῶν μας.
Κάθε φορά ποὺ διενεργεῖται ἐθελοντικὴ αἱμοδοσία, ἡ Ἱερὰ Μητρόπολις προσφέρει στοὺς ἐθελοντὲς αἱμοδότες ἕνα ἀναμνηστικὸ δῶρο, πάνω στὸ ὁποῖο ὑπάρχει καὶ ἀνάλογο σύνθημα εὐαισθητοποιήσεως τῶν ἀνθρώπων γιὰ τὴν προσφορὰ αἵματος.
Ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία μὲ τὸν τρόπο αὐτό, βοηθάει ἀνθρώπους ἀπὸ τὴν Μητροπολιτική μας περιφέρεια, οἱ ὁποῖοι νοσηλεύονται στὰ τοπικὰ Νοσοκομεῖα ἢ ἀλλοῦ, ἀλλὰ καὶ ἀνθρώπους ἀπὸ ἄλλα γεωγραφικὰ διαμερίσματα τῆς πατρίδος μας ἐφ’ ὅσον τοῦτο ζητηθῇ.
Ἡ κίνησις τῆς τραπέζης αἵματος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν διά τό παρελθόν ἔτος 2011 ἔχει ὡς ἑξῆς: Σύνολον φιαλῶν αἵματος: 1009. Ἐξ αὐτῶν διετέθησαν 185 φιάλαι αἵματος διά τάς ἀνάγκας τῶν ἐμπεριστάτων καί ἀσθενούντων ἀδελφῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Πατρῶν.
Ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Πατρῶν κ.κ. Χρυσόστομος, ἀπευθύνει ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ πρὸς ὅλους ἐκείνους οἱ ὁποῖοι, δίδοντας λίγες σταγόνες ἀπὸ τὸ αἷμα τους, σώζουν ζωὲς τῶν συνανθρώπων τους. Ἐπίσης παρακαλεῖ τὸν εὐσεβῆ καὶ φιλόθεο καὶ φιλάνθρωπο Λαό μας νὰ συνεχίσῃ, νὰ ἔχῃ αὐτὴν τὴν εὐαισθησία καθ’ ὅσον ἡ ἀγάπη εἶναι ἐντολὴ τοῦ Θεοῦ. Εὐλογεῖ ἅπαντας τούς ἀδελφοὺς ἐθελοντὲς αἱμοδότες, ὅπως καὶ τοὺς ἐργαζομένους στὸν τομέα αὐτὸ, τόσο στὰ Νοσοκομεῖα, ὅσο καὶ στὴν τοπική μας Ἐκκλησία, εὐχόμενος πᾶσαν δωρεὰν καὶ χάριν παρὰ τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τὸ Πανάγιον Αἷμα Αὐτοῦ ἐξέχεε, ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τῶν ἀνθρώπων.
πηγή:Ι.Μ.ΠΑΤΡΩΝ

Τα οφέλη της νηστείας στην υγεία του σώματος

2012-02-25T17:23:00.000+02:00

Η νηστεία της Σαρακοστής είναι πολύ καλή ευκαιρία για υγιεινή και ισορροπημένη διατροφή. Χαρακτηρίζεται από μηδενική κατανάλωση κρέατος, γαλακτοκομικών, αυγών και ψαριών, ενώ επιτρέπονται
θαλασσινά, πατάτες, ρύζι, ζυμαρικά, φρούτα, λαχανικά και όσπρια.
Αναλυτικότερα, στη νηστεία της Σαρακοστής, η αποχή από το κρέας και τα ζωικά λιπαρά συμβάλλει στη μείωση των επιπέδων χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων, καθώς επίσης και στη μείωση του σωματικού βάρους. Αντίθετα, η υψηλή κατανάλωση ξηρών καρπών και θαλασσινών αυξάνει την πρόσληψη μονοακόρεστων και πολυακόρεστων λιπαρών οξέων, τα οποία βελτιώνουν το λιπιδαιμικό προφίλ. Η λειτουργία του έντερου αποκαθίσταται και βελτιώνονται τα επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Η αναπλήρωση των αναγκών σε πρωτεΐνη λόγω αποχής από ζωικής προέλευσης τρόφιμα προκύπτει από την ευρύτερη κατανάλωση σε όσπρια, σουσάμι, ταχίνι, μανιτάρια, θαλασσινά και ξηρούς καρπούς. Κατά τη διάρκεια της νηστείας δεν παρατηρείται ιδιαίτερη έλλειψη σε βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία. Ωστόσο, λίγο παραπάνω προσοχή χρειάζεται η πρόσληψη ασβεστίου, σιδήρου και των βιταμινών Β12 και D, τα οποία καλύπτονται αν ακολουθήσουμε τα εξής διατροφικά tips.

Νηστίσιμα τρόφιμα που είναι καλές πηγές ασβεστίου
• Μπρόκολο
• Αποξηραμένα φρούτα (ειδικά τα σύκα)
• Όσπρια
• Ταχίνι - σουσάμι
• Εμπλουτισμένα δημητριακά ολικής αλέσεως
• Σόγια
• Εμπλουτισμένοι χυμοί
• Ξηροί καρποί
Συμβουλές για καλύτερη απορρόφηση της βιταμίνης D
Η βιταμίνη D βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου από το έντερο και η επαρκής πρόσληψή της είναι απαραίτητη προκειμένου να έχουμε καλά αποθέματα ασβεστίου στον οργανισμό. Επειδή είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη, για την απορρόφησή της απαιτείται η παρουσία λίπους στο γεύμα (δεν χρειάζεται μεγάλη ποσότητα). Επίσης, η βιταμίνη D παράγεται και από το δέρμα μας, οπότε επαρκής έκθεση στον ήλιο μπορεί να εξασφαλίσει καλά επίπεδα βιταμίνης D, ανεξάρτητα από τη διαιτητική πρόσληψη.
Νηστίσιμα τρόφιμα που είναι καλές πηγές σιδήρου
• Όσπρια
• Αποξηραμένα φρούτα
• Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά
• Μύδια, στρείδια
• Εμπλουτισμένα δημητριακά ολικής αλέσεως
Συμβουλές για καλύτερη απορρόφηση του φυτικού σιδήρου
Συνοδεύετε τα παραπάνω τρόφιμα με πηγές βιταμίνης C (εσπεριδοειδή, πράσινες πιπεριές, μπρόκολο, φράουλες, ακτινίδια, λαχανάκια Βρυξελλών).
Αποφεύγετε όσο γίνεται την ταυτόχρονη κατανάλωση πολυφαινολών (π.χ. ταννίνες τσάι), οξαλικού οξέος (σπανάκι, σέλινο, παντζάρια, μελιτζάνα, χόρτα, μπάμιες, (μούρα, ξηροί καρποί, τσάι, κακάο), φυτικών ινών και φυτικού οξέος (τρόφιμα ολικής άλεσης, καφές, κρόκος αυγού, όσπρια, ξηροί καρποί) και ασβεστίου.
Νηστίσιμα τρόφιμα που είναι καλές πηγές βιταμίνης Β12
• Εμπλουτισμένα τρόφιμα (κυρίως δημητριακά ολικής αλέσεως)
Έτσι, αν ακολουθήσουμε όλες τις παραπάνω οδηγίες μπορούμε να κερδίσουμε όλα τα οφέλη της νηστείας:
* Αποτοξινώνει τον οργανισμό
* Βελτιώνει τη λειτουργία του εντέρου
* «Ξεκουράζει» το πεπτικό σύστημα και το ήπαρ
* Ελαττώνει τη χοληστερόλη και τα τριγλυκερίδια
* Μειώνει την αρτηριακή πίεση
* Ισχυροποιεί το ανοσοποιητικό σύστημα

Ρούντου Αθηνά
Κλινική Διαιτολόγος-Διατροφολόγος
Επιστημονική διευθύντρια Λόγω... διατροφής Κατερίνη
rountou@logodiatrofis.gr

logodiatrofis.gr agios-dimitrios.blogspot.com

Κυριακή «της Τυροφάγου»

2012-02-25T15:06:00.003+02:00

Φτάσαμε στὶς τελευταῖες μέρες πρὶν ἀπὸ τὴν Μεγάλη Σαρακοστή. Ἤδη κατὰ τὴν ἑβδομάδα τῆς Ἀπόκρεω , δυὸ μέρες - ἡ Τετάρτη καὶ ἡ Παρασκευὴ - ἀνήκουν στὴ Σαρακοστή. Ἡ Θεία Λειτουργία δὲν τελέσθηκε καὶ ἡ ὅλη τυπικὴ διάταξη στὶς ἀκολουθίες ἔχει πάρει τὰ λειτουργικὰ χαρακτηριστικὰ τῆς Μεγάλης Σαρακοστῆς.
Τὸ Σάββατο τῆς Τυροφάγου ἡ Ἐκκλησία μας «ποιεῖ μνεία πάντων τῶν ἐν ἀσκήσει
λαμψάντων ἁγίων ἀνδρῶν τὲ καὶ γυναικῶν». Οἱ ἅγιοι εἶναι τὰ πρότυπα ποὺ θ' ἀκολουθήσουμε, οἱ ὁδηγοὶ στὴ δύσκολη τέχνη τῆς νηστείας καὶ τῆς μετάνοιας. Στὸν ἀγώνα ποὺ πρόκειται ν' ἀρχίσουμε δὲν εἴμαστε μόνοι, ἔχουμε βοηθοὺς καὶ παραδείγματα.
Τὴν Κυριακή, τελευταῖα μέρα πρὶν τὴ Σαρακοστή, ποὺ συνήθως τὴν ὀνομάζουμε Κυριακὴ τῆς συγγνώμης καὶ «τῆς ἀπὸ τοῦ Παραδείσου τῆς τρυφῆς ἐξορίας του Πρωτόπλαστου Ἀδάμ».
Ξέρουμε ὅτι ὁ ἄνθρωπος πλάσθηκε γιὰ νὰ ζεῖ στὸν Παράδεισο, γιὰ τὴν γνώση τοῦ Θεοῦ καὶ τὴν κοινωνία μαζί Του. Ἡ ἁμαρτία του ὅμως τὸν ἀπομάκρυνε ἀπὸ τὴν εὐλογημένη ζωὴ καὶ ἔτσι ἡ ὕπαρξή του στὴ γῆ εἶναι μιὰ ἐξορία. Η Μ. Σαρακοστὴ εἶναι ἡ ἀπελευθέρωσή μας ἀπὸ τὴ σκλαβιὰ τῆς ἁμαρτίας. (σέλ. 32)
Τὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα αὐτῆς τῆς Κυριακῆς (Μάτθ. 6, 14-21) θέτει τοὺς ὅρους γιὰ μιὰ τέτοια ἀπελευθέρωση:
Πρῶτος ὅρος εἶναι ἡ νηστεία, ἡ προσπάθεια νὰ ἐλευθερωθοῦμε ἀπὸ τὴ δικτατορία τῆς σάρκας καὶ τῆς ὕλης πάνω στὸ πνεῦμα. Δὲν πρέπει ὅμως ἡ νηστεία μας νὰ εἶναι ὑποκριτική, δηλαδὴ «πρὸς τὸ θεαθῆναι», νὰ μὴ φαινόμαστε «στοὺς ἀνθρώπους νηστεύοντες, ἀλλὰ στὸν Πατέρα μας ἐν τῷ κρυπτῷ» ὅπως ἀναφέρεται στὸ εὐαγγελικὸ ἀνάγνωσμα.
Δεύτερος ὅρος εἶναι ἡ συγγνώμη: «Ἐὰν ἀφῆτε στοὺς ἀνθρώπους τὰ παραπτώματά τους, θὰ ἀφήσει καὶ τὰ δικά σας ὁ οὐράνιος Πατέρας». Ἡ συγχωρητικότητα εἶναι ἡ ἐπιστροφὴ στὴν ἑνότητα, στὴ σύμπνοια, στὴν ἀγάπη. Ἔτσι στὸν Ἑσπερινὸ αὐτῆς τῆς Κυριακῆς, στὸ τέλος τῆς ἀκολουθίας, ὅλοι οἱ πιστοὶ πλησιάζουν τὸν ἱερέα καὶ ὁ ἕνας τὸν ἄλλο, ζητώντας τὴν ἀμοιβαία συγχώρεση.
Οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὸν Ἑσπερινὸ αὐτὸ ἀρχίζει ἡ Μεγάλη Σαρακοστή. Ἀρχίζει ἡ ἀκολουθία μὲ τὸν ἱερέα ντυμένο στὰ λαμπερὰ ἄμφια καὶ τὰ τροπάρια ἀναγγέλουν τὸν ἐρχομὸ τῆς Μ. Σαρακοστῆς καὶ πέρα ἀπ' αὐτή, τὸν ἐρχομὸ τοῦ Πάσχα. Κατόπιν γίνεται ἡ εἴσοδος τοῦ Εὐαγγελίου μὲ τὸν ἑσπερινὸ ὕμνο «Φῶς ἱλαρὸν ἁγίας δόξης» καὶ ὁ ἱερέας προχωρεῖ στὴν Ὡραία Πύλη γιὰ νὰ ἀναφωνήσει τὸ Προκείμενο ποὺ πάντα ἀναγγέλει τὸ τέλος τῆς μιᾶς μέρας καὶ τὴν ἀρχὴ τῆς ἄλλης. Ἡ θαυμάσια μελωδία: «Μὴ ἀποστρέψεις τὸ πρόσωπό σου ἀπὸ τοῦ παιδός σου, ὅτι θλίβομαι, ταχὺ ἐπάκουσόν μου, πρόσχες τὴ ψυχή μου καὶ λύτρωσε αὐτήν» λέγεται πέντε φορές, τὰ φῶτα σβήνουν καὶ τὰ χρωματιστὰ ἄμφια ἀλλάζουν.
Ἀπὸ αὐτὸ τὸ σημεῖο ξεκινάει ἡ Μεγάλη Σαρακοστή: συναισθάνομαι ὅτι εἶμαι ἐξόριστος ἀπὸ τὴν ὀμορφιὰ τῆς Βασιλείας Του καὶ θλίβομαι. Τελικὰ παραδέχομαι ὅτι μόνο ὁ Θεὸς μπορεῖ νὰ μὲ βοηθήσει σ' αὐτὴ τὴ θλίψη. Μετάνοια πάνω ἀπ' ὅλα εἶναι τὸ ἀπελπισμένο κάλεσμα γιὰ τὴ Θεία βοήθεια. Στὴ συνέχεια διαβάζεται ἡ προσευχὴ τοῦ Ἁγίου Ἐφραὶμ ποὺ συνοδεύεται ἀπὸ μετάνοιες. Καθὼς οἱ πιστοὶ πλησιάζουν τὸν ἱερέα, ὁ χορὸς ψάλλει πασχαλινοὺς ὕμνους. Ἀπὸ τώρα βλέπουμε νὰ λάμπει στὸ τέλος τὸ φῶς τῆς Ἀνάστασης, τὸ φῶς τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Πηγή: http://www.synaxarion.gr/gr/index.aspx

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’.
Ὁ Θεὸς τῶν Πατέρων ἡμῶν, ὁ ποιῶν ἀεὶ μεθ’ ἡμῶν, κατὰ τὴν σὴν ἐπιείκειαν, μὴ ἀποστήσῃς τὸ ἔλεός σου ἀφ’ ἡμῶν, ἀλλὰ ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, ἐν εἰρήνῃ κυβέρνησον τὴν ζωὴν ἡμῶν.

Ἔτερον Ἀπολυτίκιον. Ἦχος γ’. Τὴν ὡραιότητα.
Τὸ πολυσύνθετον, Πατέρων σύστημα, ἀνευφημήσωμεν, ἐνθέοις ᾄσμασι, τοὺς ἐν Ἑῴᾳ καὶ Βορρᾷ, καὶ Ἄρκτῳ καὶ Μεσημβρίᾳ, ἐν ἀσκήσει λάμψαντας, καὶ Θεὸν θεραπεύσαντας, ἀρετῶν ἀκρότητι, καὶ θαυμάτων δυνάμεσι, γνωστοὺς καὶ ἀνωνύμους καὶ πάντας, οὓς ὁ Χριστὸς λαμπρῶς ἐδόξασε.

Κοντάκιον. Ἦχος πλ. δ’. Ὡς ἀπαρχὰς τῆς φύσεως.
Ὡς εὐσεβείας κήρυκας, καὶ ἀσεβείας φίμωτρα, τῶν Θεοφόρων τὸν δῆμον ἐφαίδρυνας Κύριε, τὴν ὑφήλιον λάμποντα. Ταῖς αὐτῶν ἱκεσίαις, ἐν εἰρήνῃ τελείᾳ τοὺς σὲ δοξάζοντας, καὶ μεγαλύνοντας, διαφύλαξον ψάλλειν καὶ ᾄδειν σοι· Ἀλληλούϊα.

Ἕτερον Κοντάκιον. Ἦχος πλ. β’. Αὐτόμελον.
Τῆς σοφίας ὁδηγέ, φρονήσεως χορηγέ, τῶν ἀφρόνων παιδευτά, καὶ τῶν πτωχῶν ὑπερασπιστά, στήριξον συνέτισον τὴν καρδίαν μου Δέσποτα. Σύ δίδου μοι λόγον, ὁ τοῦ Πατρὸς Λόγος· ἰδοῦ γὰρ τὰ χείλη μου, οὐ μὴ κωλύσω ἐν τῷ κράζειν σοι· Ἐλεῆμον, ἐλέησόν με τὸν παραπέσοντα.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις τῶν Ὁσίων θεία πληθὺς, οἱ πάσῃ τῇ κτίσει, ἐνασκήσαντες ἱερῶς, χρόνοις διαφόροις, ἀσκητικοῖς καμάτοις, Πατέρες Θεοφόροι, σκεύη χάριτος.

Εγκύκλιος Μητροπολίτη Λεμεσού προς το Χριστεπώνυμο πλήρωμα της Λεμεσού για την Ελλάδα

2012-02-25T14:53:00.000+02:00

Αγαπητοί μου αδελφοί,
Όλοι αισθανόμαστε τη μεγάλη δυσκολία που περνά και η μικρή μας πατρίδα, όπως όλος σχεδόν ο κόσμος σχετικά με την οικονομική κρίση.
Δυστυχώς και στο λαό μας έχουν ήδη αρχίσει φαινόμενα παντελούς έλλειψης στοιχειωδών αναγκών και φτώχειας σε βαθμό που αρκετοί συνάνθρωποι μας να μην έχουν ακόμα και το καθημερινό τους φαγητό.
Συνέχεια γινόμαστε μάρτυρες αυτού του φαινομένου που όλο και περισσότερο αυξάνεται και διερωτόμαστε που θα φτάσουμε.

Οικογένειες έχουν πια παγιδευτεί στη φτώχεια και μαθητές στα σχολεία δεν μπορούν να αγοράσουν φαγητό για να προγευματίσουν.

Αυτά δεν τα ακούμε πια από μακριά, αλλά τα βλέπουμε και τα ζούμε στα σπίτια μας.

Η Εκκλησία του φιλανθρώπου Χριστού δεν μπορεί να κλείση τα μάτια της ούτε να αποστρέψη το πρόσωπο της από αυτό το δράμα πολλών αδελφών μας.

Γι’ αυτό εδώ και τέσσερα χρόνια αθόρυβα και ταπεινά η Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού προσφέρει δωρεάν φαγητό σε πολλούς συνανθρώπους μας και μαθητές των σχολείων μας.

Όμως τα πράγματα γίνονται μέρα με τη μέρα δυσκολώτερα και έτσι σήμερα φθάσαμε στο σημείο να προσφέρουμε δωρεάν 250 μερίδες φαγητού ως επίσης και 450 σάντουιτς και 450 χυμούς κάθε πρωί σε άπορους μαθητές των σχολείων μας.

Εκτός τούτων προσπαθούμε να ανταποκριθούμε και στις βασικές ανάγκες των αδελφών μας που κάθε μέρα προστρέχουν στην Εκκλησία αναζητούντες βοήθεια για να μπορέσουν να ζήσουν και να αντεπεξέλθουν στις ανάγκες των ιδίων και της οικογένειας τους.

Γι’ αυτούς όλους τους λόγους, ως πνευματικός πατέρας και επίσκοπος της πόλης και επαρχίας μας καλώ όλους σε συναγερμό αγάπης και αλληλεγγύης με πρωτοπόρο και σημαιοφόρο την τοπική Εκκλησία μας.

Σύνθημα μας: «Κόντρα στην κρίση της εποχής μας με όπλο την αγάπη». Όλοι μαζί ενωμένοι και αγαπημένοι να στηρίξωμε ο ένας τον άλλο για να αντέξωμε και να μην λυγίσωμε στην τεχνητή αυτή οικονομική κρίση, πίσω από την οποία κρύβονται τα καταχθόνια σχέδια αυτών που θέλουν να μας γονατίσουν και να μας διαλύσουν.

Αδελφοί μου, η κρίση αυτή είναι κρίση για όλους μας. Κρίση ανθρωπιάς, κρίση αλληλεγγύης, κρίση ήθους χριστιανικού, κρίση αγάπης και βοήθειας στον ενδεή αδελφό μας.

Όσοι αισθανόμαστε ότι η καρδιά μας πονά, όσοι θέλουμε να πούμε όχι στην κρίση που θέλει να μας συντρίψη, όσοι θέλουμε να ταχθούμε στους αγωνιστές της αγάπης ας συνταχθούμε στο έργο αυτό της Μητρόπολης μας.

Ο, τι μπορούμε και όσο μπορούμε ο καθένας μας.

Να κτυπήσουμε το θηρίο της φτώχειας με την ελεημοσύνη μας. Μη φοβηθούμε την ελεημοσύνη και βοήθεια στους αδελφούς μας.

Στο πρόσωπο κάθε ανθρώπου γνωστού η αγνώστου, δικού μας η ξένου να δούμε το Χριστό, να δούμε τον ίδιο τον εαυτό μας.

Η ελεημοσύνη είναι το κλειδί και το μυστικό της χαράς και της χάρης του Θεού. Όσοι θέλουμε να αισθανθούμε άνθρωποι μέσα σ’αυτή την κατήφεια των περιστάσεων, όλοι μαζί ας αγωνιστούμε τον καλό αγώνα της αλληλοβοήθειας.

Ο Χριστός μας δίδει τώρα, σήμερα, αυτή την ευκαιρία, μας δίδει το κλειδί που ανοίγει τη Βασιλεία Του.

Ας ακούσουμε την αιώνια και γλυκύτατη φωνή του «εφ’ όσον εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου, των ελαχίστων, εμοί εποιήσατε» (Ματθ. 25, 34-40).

Ας απαντήσουμε όλοι μαζί παρόντες στο προσκλητήριο αυτό του Θεού μας.

Ο Θεός της αγάπης και φιλανθρωπίας ας είναι μαζί μας.

Διάπυρος προς Θεόν ευχέτης

† ο Λεμεσού Αθανάσιος

Σημειώσεις:

Οι εισφορές για το έργο αυτό μπορούν να γίνονται ως ακολούθως :

1. Με κατάθεση στους ακόλουθους λογαριασμούς:

Λαϊκή Τράπεζα: 027 11 032183

Τράπεζα Κύπρου: 357 00 3597305

Ελληνική Τράπεζα: 241 01 18062001

2. Με την αποστολή τραπεζικής επιταγής στο λογιστήριο της Ιεράς Μητροπόλεως με την ένδειξη «Ιερά Μητρόπολις Λεμεσού -Γεύμα Απόρων» και τα στοιχεία του δωρητού για να σταλεί η σχετική απόδειξη.

3. Προσωπικώς στο λογιστήριο της Ιεράς Μητροπόλεως.

Έσχατη έκκληση του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου για συντήρηση της Μονής του Αποστόλου Ανδρέα

2012-02-25T14:48:00.000+02:00

churchofcyprus.org.cy

Ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. κ. Χρυσόστομος, μιλώντας σε δημοσιογραφική διάσκεψη, που έγινε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου, τη Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2012, κάλεσε το λαό μας να μην επισκέπτεται τη Μονή του Αποστόλου Ανδρέου, μέχρις ότου δώσουν άδεια οι κατοχικές δυνάμεις για τη συντήρησή του, από τη μία ως παθητική αντίσταση και από την άλλη για λόγους ασφαλείας, αφού έχουν μετακινηθεί σημαντικές πέτρες από τη θέση τους, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει, από λεπτό σε λεπτό, να καταρρεύσει η αψίδα του ιερού της Μονής. Εξηγώντας, σημείωσε ότι «το ''κλειδί'' της αψίδας του ιερού» (που είναι η τελευταία πέτρα που τοποθετεί ο οικοδόμος, ώστε όταν αφαιρεθεί το καλούπι να στηρίζεται η αψίδα μόνη της) έχει φύγει από τη θέση της». Προσθέτοντας, είπε ότι ''υπάρχει άμεση ανάγκη συντήρησης, γιατί αν πέσει η καμάρα αμέσως μετά θα καταρρεύσει και το ημιθόλιο του ιερού, το οποίο στηρίζεται σε αυτήν».

Παράλληλα, ο Μακαριώτατος υπογράμμισε ότι θα καταγγείλει σε όλα τα βήματα την ενέργεια των κατοχικών δυνάμεων να παρακωλύουν τη συντήρηση της Μονής του Αποστόλου Ανδρέου στα κατεχόμενα. ''Είμαστε έτοιμοι το γεγονός τούτο να το καταγγείλουμε παντού, και στα Ηνωμένα Εθνη, και στην ΕΕ, και σε όσα βήματα έχουμε προσβάσεις''. Παράλληλα απηύθυνε έσχατη έκκληση προς τις κατοχικές δυνάμεις ότι σε αντίθετη περίπτωση η Ιερά Αρχιεπισκοπή θα προβεί στη συντήρηση ερήμην αυτών. ''Προειδοποιούμε για τελευταία φορά την κατοχική δύναμη. Εμείς, μέσω των Ηνωμένων Εθνών, θα τους καλέσουμε να μας επιτρέψουν να στηρίξουμε αυτήν την αψίδα, και οτιδήποτε άλλα εφθαρμένα υπάρχουν στον ιερού ναό του Αποστόλου Ανδρέου. Εάν δεν επιτρέψουν τη συντήρηση, εμείς θα πάρουμε κτίστες να φτιάξουμε την αψίδα άνευ άδειας, και αν επιθυμούν να μας συλλάβουν, ας μας συλλάβουν. Δεν πρόκειται επ' ουδενί λόγο να αφήσουμε την εκκλησία του Αποστόλου Ανδρέου να καταρρεύσει'', πρόσθεσε. Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου σημείωσε, επίσης, ότι ''προ πολλού έπρεπε να συντηρηθεί ο Απόστολος Ανδρέας, όπως είχε συντηρηθεί και το τεκκέ στη Λάρνακα, για αυτό, αν επιθυμούν τη συντήρησή του, ας επιτρέψουν τουλάχιστον να ξεκινήσουν τώρα για να συντηρηθεί όλη η εκκλησία του Αποστόλου Ανδρέου, και η νέα εκκλησία και η παλιά''. ''Είναι η τελευταία έκκληση που κάνουμε προς τις κατοχικές δυνάμεις. Εν εναντία περιπτώσει, εμείς θα προβούμε στη συντήρηση ερήμην αυτών, και για τα περαιτέρω θα έχει την ευθύνη η κατοχική δύναμη'', υπογράμμισε.

Απαντώντας σε ερώτηση, ο Αρχιεπίσκοπος είπε ότι ''το θέμα των μικροπωλητών εκεί ήταν προπέτασμα καπνού, ήταν μια αφορμή για να μην συντηρηθεί ο Απόστολος Ανδρέας. Πιστεύω ότι έφθασε η ώρα ο Απόστολος Ανδρέας να συντηρηθεί. Δεν θα μείνει βήμα που δεν θα καταγγείλουμε την εν λόγω ενέργεια των Τούρκων που παρεμποδίζουν τη συντήρηση'', είπε και επεσήμανε ότι ''οι κατοχικές δυνάμεις προσπαθούν ό,τι χριστιανικό υπάρχει στις υπό κατοχή περιοχές μας να το αφήσουν να καταρρεύσει, όπως και οποιοδήποτε ελληνικό μνημείο''. ''Τόσο τα ελληνικά όσο και τα χριστιανικά μνημεία θέλουν να τα εξαφανίσουν από το βορρά, ούτως ώστε να μην φαίνεται η έλευση απ' εκεί Ελλήνων και Χριστιανών, που επί 3.500 χρόνια κατοικούν Ελληνες αυτόν τον τόπο και 2.000 κατοικούν Χριστιανοί αυτόν τον τόπο'', πρόσθεσε.

Πηγή: ΚΥΠΕ
Επιμέλεια: Παναγιώτης Θεοδώρου, Θεολόγος.

«Μη θησαυρίζετε υμίν θησαυρούς επί της γης, όπου σής και βρώσις αφανίζει»

2012-02-25T14:38:00.001+02:00

Χριστάκης Ευσταθίου, Θεολόγος.

Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή που είναι η κατανυκτικότερη περίοδος του εκκλησιαστικού έτους και της οποίας το κατώφλι δρασκελίζουμε, συνιστά μοναδική ευκαιρία την οποία καλείται ο κάθε πιστός να αδράξει σε μια πρόκληση πνευματικών αναβάσεων. Στο αποστολικό ανάγνωσμα της ημέρας ο Παύλος κάνει λόγο για «καιρό ευπρόσδεκτο, καιρό μετανοίας», στον οποίο μας προτρέπει: «αποθώμεθα τα έργα
του σκότους και ενδυσώμεθα τα όπλα του φωτός…». Ευπρόσδεκτος καιρός σημαίνει τον καιρό της χάριτος. Είναι ο χρόνος κατά τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί ν’ αποκτήσει αντοχές για να διεξάγει τον αγώνα τον καλό. Αν ολόκληρο το χρόνο οι πιστοί προσβλέπουν στον αγώνα της πίστεως, πολύ περισσότερο οφείλουν να εντείνουν την προσπάθεια τους αυτή την ευλογημένη περίοδο. Αν πάντοτε έχουν χρέος να εργάζονται τη σωτηρία τους, ακόμη περισσότερο και με πολύ μεγαλύτερο ζήλο επιβάλλεται να το πράττουν τώρα κατά την περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, στην οποία εισερχόμαστε. Αυτό ακριβώς μάς συμβουλεύει και η μητέρα μας Εκκλησία, όταν μας λέει: «Το στάδιον των αρετών ηνέωκται, οι βουλόμενοι αθλήσαι εισέλθετε, αναζωσάμενοι τον καλόν της νηστείας αγώνα. Οι γαρ νομίμως αθλούντες, δικαίως στεφανούνται…».

Η πραγματική νηστεία

Η Εκκλησία μάς προσκαλεί να εισέλθουμε στην περίοδο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και με την ευαγγελική περικοπή που ξεδιπλώνει ενώπιον μας την Κυριακή της Τυρινής. Μάς προσκαλεί με αυτή να εγκολπωθούμε το πνεύμα της αληθινής νηστείας και να επιδιώξουμε όλες εκείνες τις αρετές που συνιστούν πραγματικό θησαυρό για την ύπαρξή μας. Μάς θυμίζει την ανταρσία του Αδάμ που επενήργησε διαβρωτικά σ’ ολόκληρο το ανθρώπινο γένος. Η παράβαση της εντολής του Θεού που στο βάθος της ήταν εντολή νηστείας, δείχνει πόσο ο άνθρωπος περιφρόνησε την αγάπη του Δημιουργού του μέσα από την επιθυμία του γι’ αυτοθεοποίηση. Είναι αυτή ακριβώς η επιθυμία που τον απομάκρυνε από την πηγή της ζωής και τον παρέδωσε στην τραγικότητα του θανάτου. Η Εκκλησία με τη συγκεκριμένη περικοπή δίνει το υπόβαθρο της αληθινής νηστείας, η οποία αποτελεί την αντίστροφη κίνηση από εκείνη που ακολούθησε ο Αδάμ. Προϋποθέτει όμως ν’ αποβάλουμε όλα εκείνα τα πάθη που ριζοβολούν στην ψυχή μας και δεν μάς επιτρέπουν να βιώνουμε την ελευθερία στην αυθεντική της μορφή και να δεχόμαστε την αγάπη του Θεού και να την αντιπροσφέρουμε στους συνανθρώπους μας.

Η αληθινή νηστεία, λοιπόν, είναι μια πνευματική άσκηση που καταξιώνει τον άνθρωπο και τον αναδεικνύει εικόνα του Θεού, με όλη την ομορφιά και την αρχοντιά της. Έχει τόσο βάθος η νηστεία ώστε στην αυθεντική της μορφή φέρνει τον άνθρωπο σε μια αδιάκοπη κοινωνία με τον Θεό αλλά και με τους συνανθρώπους του. Ο νηστεύων πραγματικά ατενίζει ακριβώς την κοινωνία εκείνη που δεν μπορεί να στηθεί με ανθρώπινα σχήματα και ιδεολογίες. Γιατί έχει ουράνιες και αιώνιες αντοχές, αφού με τη δύναμη της αγάπης καταργεί ακόμα και τον θάνατο και απαλλάσσει τον άνθρωπο από την τραγικότητά του. Νηστεία, σύμφωνα με την Πατερική σκέψη, είναι η εκούσια στέρηση που οδηγεί τον άνθρωπο στο χώρο της αληθινής ελευθερίας. Εκεί όπου παραδίδεται ολοκληρωτικά στην αγάπη του Θεού. Με τη δυναμική της απελευθερώνεται ο άνθρωπος από όλα εκείνα που τον κρατούν δέσμιο στη γη και τον αφήνουν προσκολλημένο σε επίγειους θησαυρούς «όπου σής και βρώσις τους αφανίζει».

Αγαπητοί αδελφοί, «έφθασε καιρός, η των πνευματικών αγώνων αρχή…». Η Μεγάλη Τεσσαρακοστή είναι ο ευπρόσδεκτος καιρός που μάς χαρίζει η αγάπη του Θεού για να μας προσκαλέσει στο στάδιο των πνευματικών αγώνων, με τους οποίους καταξιωνόμαστε σε ουράνιες κατακτήσεις. Ας αδράξουμε, λοιπόν, την ευκαιρία «τον αγώνα τον καλόν αγωνίσασθαι, τον δρόμο της νηστείας εκτελέσαι, την πίστιν αδιαίρετον τηρήσαι και ακατακρίτως φθάσαι προσκυνήσαι και την αγίαν Ανάστασιν».

Αφιερωμένο για όλους τους ανθρώπους που ακόμα διατηρούν την θεώρηση ότι τα ζώα (ζω-ον) δεν έχουν νοημοσύνη ή δεν αντιλαμβάνονται τις δονήσεις της αγάπης

2012-02-25T14:09:00.000+02:00

Aυτός ο Φύλακας έχει προσληφθεί για να βοηθήσει στην πρόληψη της λαθροθηρίας γύρω από την περιοχή καταφύγιο της άγριας ζωής Lanseria, στη Νότια Αφρική. Ο τρόπος που αλληλεπιδρά με τα ζώα αυτά είναι εκπληκτικός! Τα λιοντάρια φαίνονται να ξέρουν ότι είναι εκεί για την προστασία τους και είναι προφανές ότι τον εμπιστεύονται... Οι Ύαινες είναι συνήθως απρόσιτες και μπορεί να γίνουν πολύ άγριες. Κοιτάξτε τις φωτογραφίες στο ποτάμι - είναι καταπληκτικό επειδή στα λιοντάρια δεν αρέσει καθόλου το νερό.

O Εσπερινός της Συγνώμης στην Ιερά Μητρόπολη Γλυφάδας

2012-02-25T14:02:00.000+02:00

Tην Κυριακή της Τυρινής, 26 Φεβρουαρίου 2012 και ώρα 6:30 μ.μ., στον Ιερό Καθεδρικό Ναό των Αγίων Κωνσταντίνου & Ελενης Γλυφάδας, θα τελεστεί ο Α΄ Κατανυκτικός Εσπερινός (της συγνώμης), χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Γλυφάδας, Ε. Β. Β. & Β. κ. Παύλου και την παρουσία και συμμετοχή, όλων των Κληρικών της Μητροπόλεως.
Ομιλητής του Ά Κατανυκτικού Εσπερινού θα είναι ο ίδιος ο Ποιμενάρχης μας κ. Παύλος και παρακαλείται όλο το ποίμνιο της Μητροπόλεως να προσέλθει για να ανταλλάξουμε όλοι μαζί τον ασπασμό της συγνώμης, λαμβάνοντας την ευχή του Ποιμενάρχου μας και όλων των Πατέρων της Μητροπόλεώς μας, για να ξεκινήσουμε με τον ιδανικότερο τρόπο τον πνευματικό αγώνα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στην πορεία μας προς το Άγιο Πάσχα.
Μετά το πέρας του Εσπερινού και του ασπασμού της συγνώμης, θα ακολουθήσει στο Πνευματικό Κέντρο του Καθεδρικού Ναού, σύντομη συνάντηση του Σεβασμιωτάτου με τους Κληρικούς, για ενημέρωση σε τρέχοντα υπερησιακά (πνευματικά-διοικητικά) θέματα.

π. Αντώνιος Χρήστου

Τί κακά κάνουν οἱ χριστιανοί στίς Ἀπόκριες

2012-02-25T10:12:00.000+02:00

Ἄγ. Νικοδήμου Ἁγιορείτου

Ποιός μπορεῖ νά διηγηθεῖ τίς ἀταξίες, πού κάνουν οἱ Χριστιανοί κατά τήν περίοδο τῶν Ἀποκρέων, καί μάλιστα στά νησιά; Στ' ἀλήθεια, θά μποροῦσε νά πεῖ κανείς, ὅτι τότε οἱ Χριστιανοί δαιμονίζονται ὅλοι, διότι χορεύουν, παίζουν, τραγουδοῦν ἀσυνείδητα, μέχρι καί αὐτοί οἱ πλέον γέροντες. Καί, ὅποιος δέν χορέψει ἤ δέν τραγουδήσει, θεωρεῖται τρελλός, διότι οἱ ἄνδρες φοροῦν γυναικεία φορέματα καί οἱ γυναῖκες ἀνδρικά· διότι ντύνεται ὁ καθένας μέ διαφορετικά ροῦχα καί μάσκες, τίς κοινῶς ἀποκαλούμενες μουτσοῦνες· τότε δέν ἔχει διαφορά ἡ ἡμέρα ἀπό τήν νύκτα· διότι ἐπίσης μέ τήν ἡμέρα καί ὅλη ἡ νύκτα ξοδεύεται σέ χορούς καί μασκαριλίκια· τότε δέν διαφέρουν οἱ λαϊκοί ἀπό τούς κληρικούς καί τούς ἱερωμένους· διότι ὅλοι ἐξ ἴσου ἀτακτοῦν· τότε, γιά νά πῶ ἔτσι, πανηγυρίζει ἡ ἀσέλγεια· γιορτάζει ἡ ἀκολασία· εὐφραίνεται ἡ μέθη· ἀγάλλεται ἡ τρυφή καί ἡ ἀσωτεία· χορεύει ὁ διάβολος μέ δέκα μανδύλια καί μαζί μέ αὐτόν χορεύει ὅλο τό πλῆθος τῶν δαιμόνων· διότι τό κέρδος, πού κάνουν μόνο στίς ἀποκριές, δέν μποροῦν νά τό ἀποκτήσουν σέ ὁλόκληρο τόν χρόνο. Λυπᾶται δέ ἡ ἀρετή· στενοχωριέται ἡ σωφροσύνη· ὀδύρεται ἡ χριστιανική σεμνότητα καί ἡ εὐταξία· διώχνεται ὁ φόβος τοῦ Θεοῦ καί ὁ φόβος τῆς κολάσεως καί τῆς κρίσεως· πενθεῖ ὁ Χριστός καί θρηνοῦν ὅλοι οἱ ἄγγελοι καί οἱ δίκαιοι.

"Ω, καί ποιός νά μή κλάψει; καί ποιός νά μή χύσει καρδιοστάλακτα δάκρυα, βλέποντας τήν ἀπώλεια καί τήν ἀνοησία αὐτῶν τῶν Χριστιανῶν; Αὐτοί εἶναι τόσο ἀνόητοι, πού ἀντί νά κερδίσουν ἀπό τήν νηστεία τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς, περισσότερο ζημιώνονται ἀπό τίς ἀπόκριες, καί, γιά νά κερδίσουν ἕνα, χάνουν ἑκατό· καί κάνουν οἱ ἄθλιοι σάν τούς ἀνόητους ἐμπόρους, τρέχοντας σέ ζημία καί ὄχι σέ κέρδος· διότι ἀσύγκριτα μεγαλύτερη εἶναι ἡ βλάβη πού δέχονται κατά τίς ἀπόκριες, παρά ἡ ὠφέλεια πού λαμβάνουν ἀπό τήν Τεσσαρακοστή πού ἔρχεται· ἴλεως, ἴλεως, ἴλεως νά γίνη ὁ Θεός. Καί μακάρι αὐτός νά φωτίση τούς ἅγιους Ἀρχιερεῖς καί τούς πνευματικούς καί τούς διδασκάλους, νά ἐμποδίσουν αὐτά τά κακά μέ ἀφορισμούς καί μέ ἐπιτίμια, ὅπως ὁρίζει καί ὁ ξβ' Κανόνας τῆς ἁγίας καί Οἰκουμενικῆς ς’ Συνόδου:«Τάς οὕτω λεγομένας Καλάνδας, καί τά λεγόμενα Βοτά, καί τά καλούμενα Βουμάλια...κατά τί ἔθος παλαιόν καί ἀλλότριόν τοῦ τῶν Χριστιανῶν βίου, ἀποπεμπόμεθα, ὁρίζοντες μηδένα ἄνδρα γυναικείαν στολήν ἐνδιδύσκεσθαι ἤ γυναίκα τήν ἀνδράσιν ἁρμόδιον ἀλλά μήτε προσωπεῖα κωμικά ἤ σατυρικά ἤ τραγικά ὑποδύεσθαι· μήτε τό τοῦ βδελυκτοῦ Διονύσου ὄνομα τήν σταφυλήν ἐκθλίβοντος ἐν τοῖς ληνοῖς ἐπιβοᾶν.... Τούς οὔν ἀπό τοῦ νῦν τί τῶν προειρημένων ἐπιτελεῖν ἐγχειροῦντας, ἐν γνώσει τούτων καθισταμένους, τούτους, εἰ μέν κληρικοί εἶεν, καθαιρεῖσθαι προστάσσομεν, εἰ δέ λαϊκοί, ἀφορίζεσθαι».

(Πηγή: «Χρηστοήθεια τῶν Χριστιανῶν», Ἁγίου Νικοδήμου Ἁγιορείτου, Λόγος Β’, Μεταφραστής: Βενέδικτος Ἱερομόναχος Ἁγιορείτης, Ἐκδότης: Συνοδία Σπυρίδωνος Ἱερομονάχου Νέα Σκήτη Ἁγίου Ὅρους, Ἔτος ἔκδοσης: 2010)

Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ στην αγρυπνία για τον Γέροντα Εφραίμ (video 2)

2012-02-25T09:50:00.001+02:00

Το κήρυγμα που εκφώνησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ κατά τή διάρκεια της Θείας Λειτουργίας συμπαράσταση στο δοκιμαζόμενο Γέροντα Εφραίμ το βράδυ της Παρασκευής 25 Φεβρουαρίου 2912.

Ο Μητροπολίτης Προικοννήσου κ. Ιωσήφ στην αγρυπνία για τον Γέροντα Εφραίμ (video 1)

2012-02-25T09:49:00.003+02:00

Φωτογραφίες από την αγρυπνία στον Ι. Ν. Αγίου Δημητρίο (Μπραχαμίου) υπέρ ενισχύσεως του Καθηγουμένου της Ι. Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ

2012-02-25T03:32:00.000+02:00

Οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί στη Μητρόπολη Πειραιώς

2012-02-24T20:49:00.000+02:00

Στο Μητροπολιτικό Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πειραιώς, από αυτήν την Κυριακή 26/2 - της Τυρινής- μέχρι την πέμπτη Κυριακή των Νηστειών, θα τελούνται Κατανυκτικοί εσπερινοί χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ ο οποίος στη συνέχεια θα κηρύττει το θείο λόγο.

Αυτήν την Κυριακή –της Τυρινής- θα τελεσθεί ο ‘Εσπερινός της Συγγνώμης’.
Η Ακολουθία θα αρχίζει στις 6:30 το απόγευμα και το θείο κήρυγμα στις 7:30 και θα μεταδίδονται απευθείας από τον Ραδιοφωνικό μας Σταθμό της Πειραϊκής Εκκλησίας.

«Μετανοίας ο καιρός» του π. Γεωργίου Δορμπαράκη από τις εκδόσεις ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ

2012-02-24T20:43:00.000+02:00

«Μετανοίας ο καιρός» είναι η κάθε ημέρα μας, άρα και όλη η ζωή μας. Διότι αυτό που πρέπει να κάνουμε κάθε ημέρα, προσδιορίζει και την όλη πορεία της ζωή μας...

Στο τέλος του βιβλίου περιέχεται ένα επίμετρο - ανθολὄγιο, στο οποίο εκτίθενται αποσπάσματα περί μετανοίας από τον:

• Άγιο Ιωάννη της Κλίμακος,

• Άγιο Σιλουανό τον αθωνίτη και από

• Το Γεροντικό.
Το βιβλίο κυκλοφορείται από τις εκδόσεις «ΑΡΧΟΝΤΑΡΙΚΙ». Διακινείται από τις εκδόσεις Σταμούλη Α.Ε. Πωλείται και στο Βιβλιοπωλείο της Ιεράς Μητροπόλεως Πειραιώς (τηλ.: 210 4124726).

«Μετανοίας ο καιρός» είναι η κάθε ημέρα μας!

2012-02-24T20:35:00.000+02:00

«῞Οσο ἰσχύει τό σήμερα» εἶναι μία φράση τῆς ῾Αγ. Γραφῆς (πρβλ. ῾Εβρ. 3,13), πού ἀναφέρεται στή μετάνοια καί πού ἰδιαιτέρως τήν χρησιμοποιεῖ ὁ κατεξοχήν κήρυκας τῆς μετανοίας ἅγ. ᾿Ιωάννης Χρυσόστομος. Γιά τόν ἱερό Πατέρα ἡ μετάνοια εἶναι γεγονός τοῦ παρόντος. ῞Ο,τι δέν κάνουμε σήμερα, δύσκολα μπορεῖ νά γίνει αὔριο. Καί τοῦτο γιατί μόνο τό σήμερα μᾶς ἔχει δοθεῖ ἀπό τό Θεό. Τό χθές πέρασε, τό αὔριο δέν ξέρουμε ἄν θά ἔλθει. Λοιπόν μόνον αὐτό πού ἐκτείνεται ἄμεσα μπροστά μας μᾶς «ἀνήκει», πού σημαίνει ὅτι τό σήμερα εἶναι τό πεδίο τοῦ ἀγώνα τῆς σωτηρίας μας.

Κατά συνέπεια «μετανοίας ὁ καιρός» εἶναι ἡ κάθε ἡμέρα μας, ἄρα καί ὅλη ἡ ζωή μας. Διότι αὐτό πού πρέπει νά κάνουμε κάθε ἡμέρα, προσδιορίζει καί τήν ὅλη πορεία τῆς ζωῆς μας. Μήν ξεχνᾶμε ὅτι ἡ ἀτμόσφαιρα τῆς ᾿Εκκλησίας εἶναι αὐτή ἀκριβῶς ἡ μετάνοια. Τή μετάνοια ζητάει ἀπό τό Θεό καί αὐτήν ἐπιδιώκει νά καταστήσει βίωμα στούς πιστούς της. «Τόν ὑπόλοιπον χρόνον τῆς ζωῆς ἡμῶν ἐν εἰρήνῃ καί μετανοίᾳ ἐκτελέσαι παρά τοῦ Κυρίου αἰτησώμεθα».

Τή μετάνοια ἔχει ὡς ἀντικείμενο ἡ μικρή αὐτή ἐργασία, στήν ὁποία καταβάλαμε προσπάθεια νά ἐκφρασθοῦν, κατά τρόπο σχετικά συστηματικό, ὄχι οἱ δικές μας, ἀλλά τῶν Πατέρων τῆς ᾿Εκκλησίας μας οἱ ἀπόψεις περί τῆς μετανοίας. ῎Αν τό καταφέραμε, αὐτό θά τό κρίνουν οἱ ἀναγνῶστες μας.

᾿Ακολουθεῖ ἕνα μικρό ἐπίμετρο - ἀνθολόγιο, στό ὁποῖο ἐκτίθενται ἀποσπάσματα περί μετανοίας ἀπό δύο ἀσκητικούς πατέρες μας, ἕναν παλαιό καί ἕνα σύγχρονο· τόν ἅγιο ᾿Ιωάννη τῆς Κλίμακος καί τόν ἅγιο Σιλουανό τοῦ ῎Αθω, καθώς καί μερικά περιστατικά μετανοίας ἀπό τό Γεροντικόν. ῎Εχουμε τήν πεποίθηση ὅτι τά κείμενα αὐτά θά φωτίσουν ἀκόμη περισσότερο τίς διάφορες ὄψεις τῆς μετανοίας.

῎Αν ὁ κόπος τῆς συγγραφῆς καί τῆς ἐπιλογῆς τῶν κειμένων γίνει ἀφορμή κάποιος ἐν Χριστῷ ἀδελφός νά βοηθηθεῖ στή σχέση του μέ τό Θεό, τότε ἡ ἔκδοση θά ἔχει βρεῖ τήν καταξίωσή της.

Διεθνές Στρατιωτικό Μουσικό Φεστιβάλ (video)

2012-02-24T20:07:00.000+02:00

Το πρόγραμμα της Μπάντας της Πολεμικής Αεροπορίας στο διεθνές φεστιβάλ μπαντών "Spasskaya Tower" που πραγματοποιήθηκε στην Κόκκινη Πλατεία από 31 Αυγούστου έως 4 Σεπτεμβρίου περιελάμβανε
τον "Αεροπόρο" (επίσημο εμβατήριο της Αεροπορίας), το γνωστό "Ζορμπά" και "τα παιδιά του πειραιά".
Στο 'Ζορμπά" πραγματοποιήθηκε η διαφορά, καθόσο για πρώτη φορά έγινε παρουσίαση τραγουδιού από Στρατιωτική Μπάντα με μπουζούκια και χορευτικό. Φυσικά αυτή η εκτέλεση ήταν που ξεσήκωσε τους θεατές, Σε όλη τη διάρκεια χειροκροτούσαν στο ρυθμό και στο τέλος το χειροκρότημα ανέβηκε στα ύψη (ακόμα και ο Αρχηγός του Ρωσικού Στρατού δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί).

"Γιατί η Ορθόδοξη διδασκαλία για την θέωση γοητεύει τους δυτικούς χριστιανούς;"

2012-02-24T20:04:00.000+02:00

Διάλεξη του καθηγητή Norman Russell για την ορθόδοξη διδασκαλία για την θέωση.

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών οργανώνει δημόσια διάλεξη την Πέμπτη 1 Μαρτίου 2012, και ώρα 7.30 μμ., στο Βόλο, στο Πνευματικό Κέντρο της Ι. Μ. Δημητριάδος, οδός Κ. Καρτάλη και Γαζή, με θέμα:
"Γιατί η Ορθόδοξη διδασκαλία για την θέωση γοητεύει τους δυτικούς χριστιανούς;"
Ομιλητής θα είναι ο Δρ Norman Russell, Διδάσκων στο Heythrope College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, επιφανής μελετητής της πατερικής σκέψης και γραμματείας αλλά και δόκιμος μεταφραστής στην αγγλική γλώσσα σημαντικών θεολογικών και φιλοσοφικών έργων σύγχρονων Ελλήνων θεολόγων και στοχαστών (όπως λ.χ. του Μητροπολίτη Περγάμου Ιωάννη Ζηζιούλα, Χρήστου Γιανναρά, Στέλιου Ράμφου, π. Νικόλαο Λουδοβίκου, κ. ά.). Στο πλαίσιο του μεταφραστικού αυτού έργου του (περισσότεροι από είκοσι τίτλοι από τις κύριες ευρωπαϊκές γλώσσες) έχει συνεργαστεί τόσο με τον Μητροπολίτη Διοκλείας Κάλλιστο Ware όσο και με τον Philip Sherrard για την πλήρη αγγλική έκδοση της Φιλοκαλίας. Ο Δρ. Norman Russell, Ελληνικής καταγωγής (από την πλευρά της μητέρας του), είναι πτυχιούχος Αγγλικής γλώσσας και Φιλολογίας από το Πανεπιστημίο του Λονδίνου, ενώ είναι κάτοχος Μεταπτυχιακού και Διδακτορικού τίτλου Θεολογίας από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης. Πρίν εισέλθει στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας υπήρξε επί σειρά ετών ιερέας της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας. Το τελευταίο διάστημα παραδίδει μαθήματα Εκκλησιαστικής Ιστορίας των Πρώτων Χριστιανικών Αιώνων στο Heythrope College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Στο πλούσιο συγγραφικό του έργο, πέραν των πολύ σημαντικών μεταφράσεων, περιλαμβάνονται μεταξύ άλλων τα αυτοτελή έργα: Cyril of Alexandria, London-New York, Routledge, 2000, The Doctrine of Deification in the Greek Patristic Tradition, Oxford University Press, 2004, Theophilus of Alexandria, London-New York, Routledge, 2007, Fellow Workers with God: Orthodox Thinking on Theosis, Crestwood, New York, St Vladimir's Seminary Press, 2009. Σήμερα τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα επικεντρώνονται στη ζωή και θεολογική κληρονομιά του Αγίου Γρηγορίου Παλαμά.
Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών θα διοργανώσει την ίδια εκδήλωση στην Αθήνα, τη Δευτέρα 5 Μαρτίου 2012, και ώρα 7.30 μμ., στην αίθουσα του Ιδρύματος Ποιμαντικής επιμόρφωσης της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών (οδός Αγίας Φιλοθέης 21, Μετρό Σύνταγμα). Τέλος, το Σάββατο 3 Μαρτίου 2012 στην Αθήνα, θα πραγματοποιηθεί ειδικό Πατρολογικό Σεμινάριο με τίτλο "Υποδοχή του Παλαμισμού στη Δύση σήμερα". Το Σεμινάριο θα έχει ως κεντρικό ομιλητή τον Δρ. Θεολογίας Norman Russell, ενώ με σύντομες τοποθετήσεις τους θα παρέμβουν οι Δρ Σταύρος Γιαγκάζογλου, Σύμβουλος του Π. Ι., Διευθυντής του περ. Θεολογία, και Διδάσκων στο ΕΑΠ, η Αν. Καθηγήτρια Οικουμενικής Θεολογίας της Προτεσταντικής Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Πράγας (Τσεχία) Ivana Noble και ο π. Νικόλαος Λουδοβίκος Αν. Καθηγητής στην Ανώτατη Εκκλησιαστική Ακαδημία Θεσσαλονίκης και Διδάσκων στο Ορθόδοξο Ινστιτούτο του Cambridge.
Η διάλεξη του κ. Russell θα δοθεί στην ελληνική γλώσσα και η είσοδος θα είναι ελεύθερη για το κοινό.

Αγία Γραφή 1.500 ετών βρέθηκε στην Τουρκία

2012-02-24T20:01:00.000+02:00

zougla.gr

Μία δερματόδετη Βίβλο κατέσχεσαν οι τουρκικές αστυνομικές αρχές από λαθρεμπόρους , η οποία έχει «ηλικία» 1.500 έτη!
Η Βίβλος βρίσκεται σε αρκετά καλή κατάσταση, είναι γραμμένη στη μητρική γλώσσα του Ιησού Χριστού, στην Αραμαϊκή, έχει αξία 17 εκατ. ευρώ και κατάφερε να διατηρηθεί στο πέρασμα του χρόνου, διότι είναι φτιαγμένη από ειδικά επεξεργασμένο δέρμα.
Η Αγία Γραφή, που εντόπισαν οι Αρχές της Τουρκίας, κηρύχθηκε αμέσως αντικείμενο πολιτιστικής κληρονομιάς και φυλάσσεται στο Εθνογραφικό Μουσείο της πρωτεύουσας, Άγκυρας.
Ορισμένοι λένε ότι η Βίβλος αυτή ενδέχεται να αποτελεί αντίγραφο του «Ευαγγελίου του Αποστόλου Βαρνάβα».

Αγρυπνία για την μνήμη του Οσίου Ιερέως Νικολάου Του Πλανά στον Ι.Ν Αγίου Νικολάου Του Νέου Θηβών

2012-02-24T19:39:00.000+02:00

Την Καθαρά Πέμπτη 1η Μαρτίου 2012 στις 8.00 μ.μ θα τελεσθή στον Ναό μας Ιερά Αγρυπνία για την μνήμη του Οσίου Ιερέως Νικολάου Του Πλανά η οποία θα ολοκληρωθεί στις 12.30 ν. με την τέλεση της Προηγιασμένης Θείας Λειτουργίας και την προσκύνηση του τεμαχίου εκ των Ι.Λειψάνων του Οσίου Πατρός.

«Ένα τάλληρον την ημέραν ήτο δι ' αυτόν πολύ»

Μεταξύ των ολίγων πραγματικών, λειτουργών του Υψίστου, υπήρξεν ασφαλώς ο χθες εις Κύριον αποδήμησας αίδεσιμώτατος ιερεύς Νικόλαος Πλανάς, εις ηλικίαν 82 ετών.

Εγεννήθη εις Νάξον το 1851 και από μικρό παιδί αφιερώθη εις τα θεία και την υπηρεσίαν της Εκκλησίας. Από δέκα ετών υπήρξεν υπηρέτης του ιερού, εσήκωνε τα άγια εξαπτέρυγα, αγρυπνούσεν εις τας ολονυκτίας, και από της ηλικίας εκείνης είχεν εκδηλωθή το φιλεύσπλαγχνον του χαραχτήρος του και τα αλτρουιστικά του αισθήματα. Το ψωμί που του έδιδε η μητέρα του, το εμοίραζε με τα άλλα παιδιά του χωριού του, και πολλές φορές είχε δώσει και τα ρούχα του ακόμη στα φτωχά παιδιά.

Το 1879 εχειροτονήθη διάκονος εις τον Άγιον Παντελεήμονα τον παλαιόν... κατόπιν εχειροτονήθη ιερεύς (1884) εις το παρά τον Παλαιόν Στρατώνα ναΰδριον του Προφήτου Ελισσαίου, εις το οποίον μετέβαινε, ως γνωστόν, και έψαλλε κάθε Κυριακήν ο αείμνηστος διηγηματογράφος Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης. Ελειτούργησεν εις τον ιερόν ναόν της Μεταμορφώσεις ολίγον διάστημα, και ετοποθετήθη εις το τότε εξωκκλήσιον του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου, μετόχιον της Μονής του Όρους Σινά.[...]

Ο σημερινός ναός του Αγίου Ιωάννου οφείλεται κατά μέγα μέρος εις αυτόν και τας ενεργείας ενός άλλου μορφωμένου και αφοσιωμένου κληρικού, του ιερέως Νικολάου Λαμπροπούλου. Ο κόσμος χάρις εις τον παπα-Πλανάν, συνέρρεεν εις την μικράν εκκλησίαν και τα εισοδήματά της, φυσικά, ηύξανον. Ταυτοχρόνως εμεγάλωνε και η συνοικία και κατέστη, συν τω χρόνω, μεγάλη ενορία. Όλα τα κέρδη του ο παπα-Νικόλαος τα διέθετε εις την εκκλησίαν και τους πτωχούς. Ηγόρασεν εικόνας και προσέφερε δώδεκα χιλιάδας προπολεμικών δραχμών, ως εμφαίνεται εκ των πρακτικών, και δεκαπέντε μεταπολεμικάς. Ουδέποτε κρατούσε χρήματα. Ό,τι του έδιδον, τα διέθετεν αμέσως. Με το ένα χέρι τα έπαιρνε και με το άλλο τα έδιδε σε πτωχούς, χήρας και ορφανά. Εισέπραττε το πρωί; Το μεσημέρι δεν είχε πεντάρα. Εισέπραττε το απόγευμα; Το βράδυ εκοιμάτο απένταρος.

Άκακος και άχολος, μη γνωρίζων την άρνησιν, έδιδε εις πάντας τους ζητούντας. Και πολλάκις, όπως μου έλεγεν ο πάτερ Λαμπρόπουλος, έπιπτε θύμα εκμεταλλευτών, οι οποίοι επήγαιναν και του έλεγαν ότι ήσαν πτωχοί, ότι επεινούσαν και υπέφεραν και τους έδιδε και την τελευταίαν του δεκάραν.

Όπως ήτο επόμενον, ήτο αδύνατον ο άγιος άνθρωπος να έχη εχθρούς. Και να τον ύβριζον ακόμη και να τον έκλεπτον φανερά, αυτός με το μειδίαμα της καλωσύνης εις τα χείλη τους συνεχώρει και τους ηυλόγει. Ένα τάλληρο την ημέραν ήτο δι' αυτόν πολύ. Ουδέποτε κρατούσε περισσότερα χρήματα. Τα υπόλοιπα τα εμοίραζε.

Εφημερίς ΕΣΠΕΡΙΝΗ. 6.3.1932

« Άλλη τις ξένη δύναμις τον εβάσταζε»

Κατά το έτος 1905-1907 υπηρετών εις τας τάξεις του στρατού, εφοίτων εις την Βυζαντινήν Μουσικήν Σχολήν «Ιωάννης ο Δαμασκηνός», την οποίαν είχεν ιδρύσει ο εκ Μονεμβασίας συμπατριώτης μου, αείμνηστος Ανδρέας Τσικνόπουλος, μουσικοδιδάσκαλος. Εις την ιδίαν Σχολήν εφοίτα και ο επίσης συμπατριώτης μου εκ Συκέας της Λακωνίας Ιωάννης Αλεξάκης, μετέπειτα Ιεροψάλτης. Ούτος ημέραν τινά λέγει μοι: «Να έλθης εις τον μικρόν ναόν του Προφήτου Ελισσαίου, εις τον οποίον γίνονται κατανυκτικαί αγρυπνίαι και ψάλλουν βυζαντινά οι Παπαδιαμάντης, Μωραϊτίδης, Τσώκλης και άλλοι. Θα ωφεληθής και θα μάθης πολλά αναγκαία, χρήσιμα και ωφέλιμα δια την ιεράν υμνωδίαν».[...]

Εις τας αγρυπνίας ήρχετο ανήρ τις, Αλέκος το όνομα, όστις έψαλλε, αλλ' ήτο μέθυσος, και ότε ήτο μεθυσμένος έψαλλε με κατάνυξιν και με δάκρυα. Ο Παπαδιαμάντης που τον ήξευρε όταν έψαλλε με κατάνυξιν έλεγε: «ο Αλέκος έχει κρασοκατάνυξιν» και πολλάκις τον εδίωκεν εκ της εκκλησίας. Ο παπα-Νικόλας, ως απλούς και άκακος, επειδή κατά τον ίδιον σοφόν παροιμιαστήν: «άκακος ανήρ, παντί πιστεύει», έλεγε: «καλός, καλός ο Αλέκος, έχει κατάνυξιν, έχει φόβον Θεού», και ενίοτε μετά την αγρυπνίαν τω έδιδε και μικράν αμοιβήν. Τούτο υπήρξεν αφορμή εις τον Αλέκο να πλησίαση τον παπα-Νικόλα και να γίνη οικείος του και αχώριστος, αλλ' υπήρξε και αφορμή σκανδάλου εις τινάς αδελφούς και εις εμέ, όστις ήμην νέος 22 - 23 ετών και εγνωρίζαμε τον Αλέκο, τινές δε είπον εις τον παπα-Νικόλα να διώξη τον Αλέκον, διότι ήτο μέθυσος και γίνεται σκάνδαλον εις τους αδελφούς. Αλλ' ο παπα-Νικόλας με την συνήθη απλότητα του, έλεγε: «καλός, καλός ο Αλέκος, αγαπά την εκκλησίαν, ψάλλει καλά». Ως τόσον ο Αλέκος επήρε θάρρος και με τρόπον έβαζε το χέρι και εις την τσέπην του παπα - Νικόλα και του αφαιρούσε τα χρήματα που του έδιδαν οι ευλαβείς χριστιανοί, δια να μνημόνευση τα ονόματα των προσφιλών γονέων, τέκνων, αδελφών και συγγενών των εις τας αγρυπνίας και Λειτουργίας.

Κάποτε ο παπα - Νικόλας είχε εις την τσέπη του αρκετά κέρματα και ο Αλέκος έβαλε το χέρι του και προσεπάθει να τα πάρη όλα. Ο παπα-Νικόλας αντελήφθη τούτο και χωρίς να θυμώση, να τον υβρίση, να τον ελέγξη, ηρκέσθη και τω είπε με πραότητα: «Αλέκο ήσυχα, ήσυχα- ήσυχα Αλέκο». Ο Αλέκος εξηκολούθει αφόβως και εισήρχετο ενίοτε και εις το Άγιον θυσιαστήριον και του αφήρει ό,τι είχε. [...]

Απορίαν και θαυμασμόν μοι προξενεί, όταν αναλογισθώ, ότι ο παπα-Νικόλας επί 15 περίπου ώρας ίστατο άυπνος και όρθιος, καίτοι υπέφερεν από τους πόδας του και είχε και άλλας ασθενείας. Ίστατο όλην την αγρυπνίαν 10-11 ώρας και κατά τα εξημερώματα μετέβαινεν εις την ενορίαν του και συνέχιζε τον Όρθρον και την Λειτουργίαν, άλλας 4-5 ώρας. Δεν θα ήτο δυνατόν να ίσταται τόσος ώρας, εάν δεν είχε υπομονήν μεγάλην. Αλλά και όσον μεγάλην υπομονήν εάν είχε, πάλιν δεν θα εβάσταζε. Τον παπα-Νικόλα άλλη τις ξένη δύναμις τον εβάσταζε: η δύναμις του Θεού, η χάρις του Αγίου Πνεύματος, «η τα ασθενή θεραπεύουσα και τα ελλείποντα αναπληρούσα», η τα αδύνατα δυνατά ποιούσα. Αρμόζει να είπη τις, ότι εν τω π. Νικολάω δεν έζη ο Νικόλαος, αλλά το εν ταις καρδίαις των πραέων αναπαυόμενον Πνεύμα Κυρίου: «εν καρδίαις πραέων αναπαύσεται πνεύμα Κυρίου, καρδία δε ταραχώδης καθέδρα διαβόλου», λέγει ο σοφός Παροιμιαστής.

Ο π. Νικόλαος ουδέποτε εταράχθη, ουδέποτε εθύμωσε, πάντας ηγάπα, υπέρ πάντων ηύχετο. Είχε δε την νοεράν προσευχήν, το χαροποιόν πένθος, το αείρυτον δάκρυον, άτινα τον κατέστησαν πράον και κληρονόμον της γης των πραέων, της Βασιλείας των Ουρανών.

Ας μιμηθώμεν και ημείς, αγαπητοί, κατά το δυνατόν, την ταπείνωσιν του αγίου παπα-Νικόλα, δια να επιβλέψη και εις ημάς ο Κύριος και μας υψώση. Ας μιμηθώμεν την πραότητα αυτού, δια να αναπαυθή και εις τας ιδικάς μας καρδίας το Πνεύμα του Κυρίου, ας μιμηθώμεν την εκείνου υπομονήν, ίνα εν τη υπομονή ημών κτησώμεθα τας ψυχάς ημών, και ούτω κληρονομήσωμεν την Ουράνιον και αιώνιον Βασιλείαν του Θεού. Ης γένοιτο πάντας επιτυχείν, ελέει και οικτιρμοίς, χάριτι και φιλανθρωπία του Κυρίου και Θεού και Σωτήρος ημών Ι. Χριστού, και δια πρεσβειών της Πανάχραντου Μητρός Αυτού και πάντων των Αγίων. Αμήν.

Αρχιμ. ΦΙΛΟΘΕΟΣ ΖΕΡΒΑΚΟΣ

Κρίση...ε και; Ταινία μικρού μήκους από μαθητές που θα χαλάσει κόσμο!!! (video)

2012-02-24T16:54:00.002+02:00

Μια ταινία μικρού μήκους από το δημοτικό του Φουρφουρά, για τον διαγωνισμό Αγωγής τηλεόρασης. Θέμα μας η κρίση μέσα από τα μάτια παιδιών και δασκάλων:

Ο θεσμός της νηστείας

2012-02-24T16:49:00.000+02:00

stbarnabascommunity.wordpress.com

«Ὁ ἐσθίων τόν μή ἐσθίοντα μή ἐξουθενείτω, καί ὁ μή ἐσθίων τόν ἐσθίοντα μή κρινέτω· ὁ Θεός γάρ αὐτόν προσελάβετο.» (Ρωμ. ιδ΄ 3)
Μᾶς ἀξίωσε, ἀγαπητοί ἀδελφοί, ὁ Θεός μέ τή χάρη του νά φθάσουμε γιά ἄλλη μιά φορά στήν περίοδο τῆς Ἁγίας καί Μ. Τεσσαρακοστῆς. Ἀπό αὔριο ἀνοίγει ἐνώπιόν μας τό πνευματικό αὐτό στάδιο, ἡ νηστήσιμη περίοδος τοῦ Τριῳδίου, ἡ ὁποία ἐγκαινιάζεται μέ τήν Καθαρή Δευτέρα. Μέ τήν ἔναρξη αὐτῆς τῆς περιόδου τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας ἐξασκοῦμε κατά δύναμη τήν ἀρετή τῆς νηστείας. Βεβαίως οἱ ὕμνοι τῆς Ἐκκλησίας μᾶς προτρέπουν νά νηστεύουμε, ὄχι μόνο «σωματικῶς», ἀλλά καί «πνευματικῶς».

Ἴσως οἱ πιό πολλοί νά τό εὑρίσκουν πρακτικά εὔκολο νά προβοῦν στήν ἄσκηση κάποιας ὑλικῆς νηστείας, δηλαδή νά ἀπέχουν ἀπό ἀρτύσιμες τροφές. Ὡς πρός τήν πνευματική νηστεία ὅμως, πιθανόν νά μήν κατανοοῦν οὔτε τήν ἀνάγκη οὔτε τήν ὠφέλειά της. Ἡ νηστεία ἀπό τροφές δέν ἀποτελεῖ αὐτοσκοπό, οὔτε εἶναι δυνατό νά τήν ἀσκήσουν ὅλοι. Ἕνεκα ἡλικίας, καταστάσεως ὑγείας καί περιστάσεων διαβιώσεως δυνατόν νά ὑπάρχουν δυσκολίες γιά τήν ὑλική νηστεία. Τήν πνευματική νηστεία ὅμως ἐνισχύει ἡ ὑλική νηστεία, γιατί μᾶς βοηθᾶ νά τιθασεύσουμε τίς διάφορες ἁμαρτωλές τάσεις καί ὁρμές, οἱ ὁποῖες βασιλεύουν μέσα μας. Ἡ νηστεία μᾶς ἐνισχύει νά ψαλιδίσουμε τή φιλαργυρία ἐξασκώντας ἐλεημοσύνη, νά προβοῦμε στόν καθαρισμό τῆς συνειδήσεως μέ τή διά βίου μετάνοια. Νά ἀνεβοῦμε σέ καλύτερες σφαῖρες σκέψεως, ἀποφάσεως καί ἐξασκήσεως τῶν ἀρετῶν μέ τή συμμετοχή μας στίς ἀκολουθίες, τίς ὁποῖες τελεῖ ἡ Ἐκκλησία αὐτήν τήν περίοδο, γιά νά μᾶς προσφέρει πνευματικές ἐνέσεις.

Αὐτές εἶναι τό Μικρό καί τό Μεγάλο Ἀπόδειπνο, ὁ Μέγας Κανόνας τοῦ Ἁγίου Ἀνδρέου Κρήτης, ἡ Προηγιασμένη θ. Λειτουργία τῶν καθημερινῶν, ἡ θεία Λειτουργία τοῦ Μ. Βασιλείου τῶν Κυριακῶν, οἱ Χαιρετισμοί τῆς Παναγίας τίς Παρασκευές, οἱ Κατανυχτικοί Ἑσπερινοί τῶν Κυριακῶν, ἡ καθημερινή ἀνάγνωση τοῦ Λόγου τοῦ Θεοῦ καί ἡ ταχτική προσωπική προσευχή. Ὅλα αὐτά ἀποτελοῦν τά πνευματικά ὅπλα τά ὁποῖα μᾶς προσφέρει ἡ Ἐκκλησία, ὥστε νά μποροῦμε νά ἀντιμετωπίζουμε νικηφόρα τίς παγίδες τοῦ ἐχθροῦ καί νά ἀποφεύγουμε τίς πλεκτάνες τοῦ πονηροῦ.

Ἡ ἀνεπιτυχής ἄσκηση τῆς νηστείας ἀπό μέρους τῶν Πρωτοπλάστων τούς ἐξέβαλε ἀπό τόν παράδεισο καί μαζί τους ἐξέπεσε ὅλο τό ἀνθρώπινο γένος καί ἐξεβλήθη τοῦ παραδείσου. Ἀντίθετα ἡ νηστεία καί ἡ μετάνοια γέμισε τίς ἐρήμους, τίς πόλεις, τά χωριά καί τήν οἰκουμένη ὅλη ἀπό ἁγίους καί φίλους τοῦ Θεοῦ.

Ἡ περίοδος τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς ἀποτελεῖ πεδίο πνευματικῶν ἀγώνων, στούς ὁποίους ἡ Ἐκκλησία καλεῖ ὅλους ἐμᾶς νά εἰσέλθουμε, νά συμμετάσχουμε καί νά ἀγωνισθοῦμε. Ὁ ἀγώνας μας συνίσταται στό νά ἐντείνουμε τήν προσευχή μας. Νά ἐλέγξουμε τά αἰσθήματά μας. Νά χειραγωγήσουμε τίς σκέψεις μας, ὥστε νά στρέφονται στή δόξα τοῦ Θεοῦ καί νά ὑπηρετοῦν τό θέλημά του. Νά ἐμποδίσουμε τά μάτια μας νά βλέπουν τίς ἀσχήμιες τίς ὁποῖες συναντοῦμε. Νά σταματήσουμε τά χέρια μας νά πράττουν κακά. Νά ἀλλάξουμε πορεία μέ τά πόδια μας, ὅταν μᾶς ὁδηγοῦν στούς χώρους τῆς ἁμαρτίας. Νά ἀξιοποιήσουμε τίς δυνατότητες καί νά αὐξήσουμε τίς δυνάμεις μας μέ τή συχνή ἔμπρακτη ἀγάπη πρός τούς συνανθρώπους μας.

Μέ αὐτούς τούς τρόπους μποροῦμε νά εὐαρεστήσουμε τό κατά δύναμη στό Θεό καί νά κινήσουμε τό πλούσιο ἔλεός του. Ἔτσι θά βροῦμε λύτρωση ἀπό τίς ἁμαρτίες μας, ἐλευθερία ἀπό τά πλοκάμια τοῦ διαβόλου καί πνευματική χαρά στήν ἀγκάλη τῆς ἄπειρης ἀγάπης καί ἀπύθμενης φιλανθρωπίας τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ἐκκλησία ψάλλει: «Τό στάδιον τῶν ἀρετῶν ἠνέῳκται, οἱ βουλόμενοι ἀθλῆσαι εἰσέλθετε». Ὁ Ἅγιος Θεός νά μᾶς ἀξιώσει νά διέλθουμε μέ ὑγεία τό πνευματικό στάδιο τῆς Ἁγίας καί Μ. Τεσσαρακοστῆς καί νά φθάσουμε νά γιορτάσουμε καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἀπό τούς νεκρούς. Ἀμήν!

Επιστημονική και Θεολογική Ημερίδα με θέμα: Είναι πραγματικός θάντος ο λεγόμενος «Εγκεφαλικός θάνατος»;

2012-02-24T16:45:00.000+02:00

Η Ιερά Μητρόπολις Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης διοργανώνει ΙΕπιστημονική και Θεολογική Ημερίδα με θέμα: Είναι πραγματικός θάντος ο λεγόμενος «Εγκεφαλικός θάνατος»; την Κυριακή 11 Μαρτίου 2012 στο Συνεδριακό Κέντρο « ATTIKA CENTRE ».

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΗΜΕΡΙΔΟΣ

Ὥρα 11:15 Ἐναρκτήριος Προσευχή καί Χαιρετισμός ἀπό τόν Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην μας κ. Παῦλον

Ὥρα 11:30 Εἰσήγησις ἀπό τόν κ. Ἀθανάσιον Ἀβραμίδην, Καρδιολόγον, Ὁμότιμον Καθηγητήν Παθολογίας τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα: « Ὁ λεγόμενος ἐγκεφαλικός θάνατος εἶναι πραγματικός θάνατος; »

Ὥρα 11:50 Εἰσήγησις ἀπό τόν κ. Κωνσταντῖνον Καρακατσάνην, Καθηγητήν τῆς Πυρηνικῆς Ἰατρικῆς τοῦ Α.Π. Θ. , μέ θέμα: « Ἡ ἐπινόηση τοῦἐγκεφαλικοῦ θανάτου, λόγοι, ἀσυνέπειες καί ἀντιφάσεις καί συνέπειες».

Ὥρα 12:10 Εἰσήγησις ἀπό τόν κ. Ἐμμανουήλ Παναγόπουλον, Ἄμ . Ἐπίκουρον Καθηγητήν τῆς Χειρουργικῆς τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν, μέ θέμα: « Διασώζεται ὁ ἐγκεφαλικός θάνατος;»

Ὥρα 12:30 Διάλειμμα

Ὥρα 13:00 Εἰσήγησις ἀπό τόν Αἰδεσ. Πρωτοπρεσβύτερον π. Στέφανον Στεφόπουλον, τῆς Ἱ. Μητροπ. Χαλκίδος , μέ θέμα: « Ἐγκεφαλικός θάνατος. Πώς μία καινοφανής θεωρία, ἀναιρεῖ τήν ἱερότητα τοῦ ἀνθρωπίνου προσώπου».

Ὥρα 13:20 Εἰσήγησις ἀπό τόν Αἰδεσ. Πρωτοπρεσβύτερον π. Κωνσταντῖνον Στρατηγόπουλον, τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως , μέ θέμα: « Δείγματα ἑρμηνευτικῆς καί Πατερικῆς προσεγγίσεως, ἀναιρετικά τῆς ἐννοίας τοῦἐγκεφαλικοῦ θανάτου».

Ὥρα 13:40 - 15:00 Συζήτησις καί πoρίσματα.

Ὥρα 15:00 Λῆξις Ἡμερίδος

Ο Σύλλλογος Απανταχού Καρπαθίων τίμησε τον Σεβ.Καρπάθου-Κάσου κ.Αμβρόσιο

2012-02-24T16:09:00.002+02:00

papakallinikos.wordpress.com
Στην “Αίγλη” του Ζαππείου, ο Σύλλογος απανταχού Καρπαθίων διοργάνωσε εκδήλωση την Κυριακή 19 Φεβρουαρίου 2012

προς τιμήν του Σεβ. Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβροσίου για τα 50 χρόνια ιερατικής διακονίας και προσφοράς του. Τους καλεσμένους καλωσόρισε ο Πρόεδρος του Συλλόγου απανταχού Καρπαθίων Καθηγητής Ιατρικής κ.Ιωάννης Καραϊτιανός. Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Καρπάθου και Κάσου κ.Αμβρόσιος ευλόγησε την αγιοβασιλόπιτα του Συλλόγου. Ακολούθησε αφιέρωμα στην 5οετή ιερατική διακονία και προσφορά του Σεβ.Καρπάθου με χαιρετισμούς από τους επισήμους προσκεκλημένους και προβολή οπτικοακουστικού αφιερώματος για την επέτειο του Σεβ.Μητροπολίτη μας, Παρέστησαν ο πρ.Υπουργός και Βουλευτής Δωδεκανήσου, Καθηγητής Καρδιολογίας κ.Δημήτριος Κρεμαστινός και η σύζυγός του κ.Τζένη Κρεμαστινού, Καθηγήτρια Εθνικής Σχολής Δημόσιας Υγείας, ο πρώην Υπουργός κ.Αριστοτέλης Παυλίδης και η σύζυγός του, ο Βουλευτής Δωδεκανήσου κ.Γεώργιος Κασσάρας, ο Υποδιοικητής της Β΄ΔΥΠΕ Νοτίου Αιγαίου κ.Λάμπης Πλάτσης, Πρόεδροι και εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας Δωδεκανησιακών Σωματείων και Συλλόγων διαφόρων νησιών της Δωδεκανήσου και χωριών της Καρπάθου και της Κάσου, ο Πρόεδρος του Ομίλου Καρπαθίων Νέων κ.Πέτρος Βαρδαούλης, ο πολιτευτής Πειραιά κ.Κατσαφάδος, οι Καθηγητές Πανεπιστημίου κ.Θεμιστοκλής Δασκαλάκης, Μηνάς Αλεξιάδης, Νικόλαος Βλάχος, Σπύρος Φλογαϊτης και η σύζυγός του κ. Φωτεινή Παζαρτζή-Φλογαΐτη, ο κ.Παζαρτζής, ο Γιατρός κ.Κων/νος Κωνσταντινίδης και πολλοί άλλοι.

Τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Καρπάθου και Κάσου συνόδευαν ο Πανοσ. Αρχιμ. π.Νεόφυτος Μάνδαλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, και ο Αρχιμ.π.Καλλίνικος Μαυρολέων, Ιεροκήρυξ της Ι.Μητροπόλεως Καρπάθου και Κάσου.

Ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος και ο π. Ανανίας Κουστένης για την Μεγάλοη Τεσσαρακοστή (video 1)

2012-02-24T15:59:00.000+02:00

Η τάξις των Ιερών Ακολουθιών την περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής

2012-02-24T15:56:00.000+02:00

apfilipposgrammatikous. blogspot.com

Στην περίοδο αύτη πραγματοποιούνται πολλές και σημαντικές αλλαγές. Δηλ. στις πέντε νηστήσιμες ημέρες της εβδομάδας, (Δευτέρα έως Παρασκευή), δεν εφαρμόζεται το καθιερωμένο τυπικό: Το πρωί ακολουθία του Μεσονυκτικού καί Όρθρου με ή χωρίς Θεία Λειτουργία και το απόγευμα ή ακολουθία του Εσπερινού.Αιτία των αλλαγών είναι οι νέες ακολουθίες πού προστίθενται στην περίοδο αυτή: Ή Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, πού συνήθως τελείται Τετάρτη και Παρασκευή, οι Χαιρετισμοί και το Μέγα Απόδειπνο. Έτσι παρουσιάζονται οι ακόλουθες περιπτώσεις:
α. Το πρωί της Δευτέρας, Τρίτης και Πέμπτης τελούνται:
(1) Μεσονυκτικό και Όρθρος,
(2) Οι Ώρες (Α', Γ', ΣΤ' και Θ'),
(3) Ό Εσπερινός του απογεύματος (στον οποίο, φυσικά, τιμάται ο Άγιος της επόμενης ημέρας).
β. Το πρωί της Τετάρτης και Παρασκευής τελούνται όλα τ' ανωτέρω και στον Εσπερινό επισυνάπτεται και η Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
γ. Εάν ή Προηγιασμένη πρόκειται να τελεσθεί το απόγευμα, τότε ή πρωινή ακολουθία αρχίζει κανονικά, σταματά όμως στην ΣΤ' Ώρα και γίνεται απόλυση.
δ. Ή Προηγιασμένη το απόγευμα αρχίζει με την Θ' Ώρα, (κατά τη διάρκεια της οποίας ο Λειτουργός «παίρνει καιρό», με διαφορετικό τυπικό και ενδύεται πλήρη στολή) και μετά την απόλυση (της Θ' Ώρας), συνεχίζει με το «Ευλογημένη ή Βασιλεία...» οπότε αρχίζει ο Εσπερινός με την Προηγιασμένη Θεία Λειτουργία.
ε. Το απόγευμα των τεσσάρων πρώτων ήμερων (Δεύτερα έως Πέμπτη), στη θέση του Εσπερινού τελείται το Μέγα Απόδειπνο.
στ. Εάν το απόγευμα της Τετάρτης τελεσθεί ή Προηγιασμένη, το Μέγα Απόδειπνο τελείται συνήθως μετά τη Θ. Λειτουργία (των Προηγιασμένων Δώρων).
ζ. Το εσπέρας της Παρασκευής των πέντε πρώτων εβδομάδων, τελείται στους Ναούς ακόμη μία νέα Ακολουθία: ή προσφιλής στο λαό μας ακολουθία, των Χαιρετισμών της Παναγίας ( « Άγγελος πρωτοστάτης...» - «Χαίρε Νύμφη ανύμφευτε») στο μέσο του Μικρού Αποδείπνου, κάθε φορά με μία «Στάση», και την πέμπτη εβδομάδα όλες οι Στάσεις μαζί - ολόκληρος ο Ακάθιστος Ύμνος.
Το πλήθος αυτό των Ακολουθιών εναρμονίζεται με το Ορθόδοξο λατρευτικό πνεύμα πού θέλει τον πιστό έπτάκις της ημέρας να αινεί τον Θεό (Ψαλμ. ριη', 164), αλλά έρχεται στην καθημερινή πράξη και ζωή σ' αντίθεση με το σύγχρονο πνεύμα του κόσμου, σύμφωνα με το όποιο ο άνθρωπος όχι μόνο δεν έχει ελεύθερο χρόνο, άλλ' ούτε και την ανάλογη διάθεση... Υπάρχει δυστυχώς μεγάλη έκκοσμίκευση και σύγχυση στο μυαλό του.
Ή Εκκλησία πάντως την περίοδο αυτή, γνωρίζοντας την κατάσταση του άνθρωπου, τον βοηθά να βρει το δρόμο του προσφέροντας του τη λύση της συχνότερης συμμετοχής του στη λατρευτική ζωή. Όποτε ευκαιρεί και μπορεί να εξοικονομεί κάποιο χρόνο, να τον διαθέτει στον Θεό και να παρακολουθεί κάποια από τις πολλές Ακολουθίες. Έτσι και ο χρόνος θ' αξιοποιείται καλύτερα και οι ευλογίες του Θεού θ' αυξάνουν στους πιστούς πού θα κάνουν τέτοιες θυσίες...

Λόγος παραινετικός στην είσοδο της Αγίας Τεσσαρακοστής

2012-02-24T15:52:00.000+02:00

Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Ευλόγησον Πάτερ.

ΧΑΙΡΩ και ευφραίνομαι, βλέποντας σήμερον στολισμένην την Εκκλησίαν τού Θεού με το πλήθος των παιδιών της, και όλους σας, όπου με πολλήν χαράν εσυντρέξατε. Διότι όταν αποβλέπω εις τα χαρού μενα σας πρόσωπα, έχω σημείον μεγαλώτατον της ψυχικής σας ηδονής, καθώς έ λεγε και κάποιος σοφός˙ «Καρδίας ευφραινομένης θάλλει πρόσωπον». Δια τούτο λοιπόν και εγώ εσηκώθηκα σήμερον με περισσοτέραν προθυμίαν, δια να σας μεταδώσω εις τον αυτόν καιρόν αυτήν την πνευματικήν χαράν, και να σας γένω μη νυτής τού ερχομού της αγίας Τεσσαρακοστής, τού ιατρικού λέγω των ψυχών μας. Διότι ο κοινός απάντων ημών Δεσπότης, θέλων ως φιλόστοργος Πατήρ να ξεπλύνωμεν τας αμαρτίας, όπου εκάμαμεν εις όλον τον καιρόν, επενόησεν εις ημάς την θεραπείαν, και δια μέσου της αγίας Τεσ σαρακοστής. Ας μη γίνεται λοιπόν τις κατηφής˙ ας μη γίνεται τις σκυθρωπός, άλλ' ας χορεύη, και ας χαίρεται και ας δοξάζη τον κηδεμόνα, και επιμελητήν των ψυχών μας, όπου μας άνοιξεν αυτήν την εξαίρετον στράταν, και ας δεχθή με πολλήν χαράν τον ερχομόν της.

Ας εντραπώσιν οι Έλληνες, ας κα ταισχύνονται οι Εβραίοι βλέποντες την αγάπην μας, όπου αποδεχόμεθα και ασπαζόμεθα τον ερχομόν της με ιλαράν προθυμίαν, και ας μανθάνωσι δια μέσου της δοκιμής των πραγμάτων, πόση διαφορά είναι αναμέσον ημών και αυτών. Και ας ονομάζωσιν εκεί νοι εορτάς και πανηγύρεις την μέθην και όλας τας άλλας ακολασίας, και ασχημοσύνας, όπου από εδώ είναι πρέπον να σύρουν εις τού λόγου τους. Αλλά η Εκκλησία τού Θεού ας ονομάζη εορτήν τα εναντία εκείνων, την Νηστείαν, δηλαδή, τηνκαταφρόνησιν της κοιλίας, και κάθε άλλην αρετήν, όπου ακολουθεί εις αυτήν διότι αυτή είναι αληθινή εορτή. Εκεί ό που είναι σωτηρία ψυχών εκεί όπου είναι ειρήνη και ομόνοια˙ εκεί όπου είναι απο διωγμένη κάθε κοσμική φαντασία· εκεί όπου είναι μακρά η κραυγή και η σύγχυσις και τα τρεξίματα των μαγείρων, και τα σφαξίματα των άλογων ζώων και άντί δι’ αυτά πολιτεύεται κάθε ησυχία, και γα λήνη, και αγάπη, και χαρά, και ειρήνη, και πραότης λόγου και άλλα αμέτρητα α γαθά.

Ελάτε λοιπόν σας παρακαλώ να διαλεχθώμεν ολίγα τινά δι' αυτήν προς την αγάπην σας, παρακαλώντας σας πρώτον τούτο να δεχθήτε με πολλήν ησυχίαν τους λόγους μου, δια να καρποφορηθήτε κανέ να άξιον, και να αναχωρήσετε ύστερον εις τα οσπήτια σας. Διότι δεν είμεθα εδώ συν αθροισμένοι απλώς και ματαίως, δια να ομιλήση ο ένας, και ο άλλος να κροτήση απλώς τα λεγόμενα, και ούτω να αναχωρήσωμεν άπ' εδώ, αλλά δια να λαλήσωμεν ημείς κανένα ωφέλιμον, και άπ' εκείνα όπου συγκροτούσι την σωτηρίαν μας, και εσείς, άφ' ου κερδήσετε από τα λεγόμενα, και λάβετε πολλήν ωφέλειαν, ούτω να ευγήτε άπ' εδώ˙ επειδή η Εκκλησία είναι ιατρείον πνευματικόν και πρέπει εκείνοι όπου έρχονται εδώ να λαμβάνουσι τα αρ μόδια ιατρικά, και να τα βάνουσιν επάνω εις τα τραύματά τους, και ούτω να στρέφωνται εις τους οίκους των.

Και ότι μοναχή η ακρόασις δεν ωφελεί τίποτε, αν δεν την βάλη τις εις πράξιν και με τα έργα· άκουε τον Παύλον, όπου λέ γει. «Ου γαρ οι ακροαταί τού νόμου δίκαιοι παρά τω Θεώ, άλλ' οι ποιηταί τού νόμου δικαιωθήσονται». Και ο Χριστός δημηγορών έλεγεν. «Ου πας ο λέγων μοι Κύριε, Κύριε, εισελεύσεται εις την Βασιλείαν των ουρανών, άλλ' ο ποιών το θέλημα τού Πατρός μου τού εν ουρανοίς».

Ηξεύροντες λοιπόν, αγαπητοί, πως από την ακρόασιν δεν θέλομεν έχει καμμίαν ωφέλειαν, αν δεν ήθελεν ακολουθήσει και το τέλος δια μέσου των έργων, ας μη γενώμεθα μοναχά ακροαταί, αλλά και κατορ θωταί όπως ακολουθούντα τα έργα εις τους λόγους, ήθελαν γείνει αφορμή εις η μάς πολλής παρρησίας.

Απλώσαντες λοιπόν τους κόλπους της διανοίας σας, δεχθήτε εις αυτόν τον τρό πον τους περί νηστείας λόγους. Και κα θώς εκείνοι όπου θέλουσι να λάβουν δια γυναίκα καμμίαν σώφρονα, και κοσμίαν, και ευγενή, στολίσαντες εις κάθε μέρος τας νυμφικάς παστάδας με παραπετάσμα τα και καθαρίσαντες όλον τον οίκον, μη δίδοντες άδειαν να πατηθή από όλαις ταίς ανεπιμέληταις, και ρερυπωμέναις δουλεύτραις, τοιουτοτρόπως εισάγουσι την νύμφην εις τας παστάδας, με τον ίδιον τρόπον θέλω και εγώ να καθαρίσε τε τον λογισμόν σας, και ποραιτήσαντες την τρυφήν, και λοιπήν πολυφαγίαν, ού τω να δεχθήτε με ανοικτούς τους κόλ πους την μητέρα όλων των καλών, και την διοασκάλισσαν της σωφροσύνης, και κάθε άλλης αρετής, λέγω την νηστείαν, δια να απολαύσετε και σεις περισσοτέραν ηδονήν, και να δώση αυτή εις σας την αρμοδίαν θεραπείαν της.

Διότι αν οι ιατροί, όταν μέλλωσι να δώσουν ιατρι κά εις εκείνους, όπου θέλουσι να καθαρί σουν τον σεσαπημένον και διεφθαρμένον χυμόν, τους προστάζουσι να απέχουν άπ' αυτήν την σωματικήν τροφήν, δια να μη εμπόδιση την δύναμιν τού ιατρικού, αλλά να ενεργήση και να δείξη το έργον του, πολύ περισσότερον ημείς όπου μέλλομεν να υποδεχθώμεν τούτο το πνευμα τικόν φάρμακον, την ωφέλειαν λέγω, όπου προέρχεται από την νηστείαν, πρέ πει να καθαρίσωμεν τον λογισμόν μας με την δίαιταν, και να κάμωμεν ελαφρότε ραν την διάνοιάν μας, δια να μη καταποντισθή από την μέθην, και κάμη άχρηστον, και ανωφελή την ωφέλειαν, όπου προξενείται από την νηστείαν.

Και ηξεύρω ότι εις πολλούς φαίνονται παράξενα αυτά, όπου λέγομεν σή μερον, αλλά παρακαλώ ας μη δουλεύωμεν απλώς εις την συνήθειαν, αλλά με στοχασμόν ας κυβερνώ μεν τα πράγματα μας. Διότι μήπως θέλει είσθαι εις ημάς κανένα κέρδος από την καθημερινήν πολυφαγίαν, και από την μέθην την πολλήν; και τι λέγω κέρδος; μάλι στα πολλή ζημία, και βλάβη ανυπόφο ρος˙ επειδή όταν καταπνιγή ο λογισμός από την πολυποσίαν τού οίνου, ευθύς άπ' αυτήν την αρχήν, και άπ' αυτά τα προοίμια θέλομεν απορρίψει το κέρδος όπου προέρχεται από την νηστείαν. Διότι είπε μου, τι άλλο πράγμα είναι ανοστότερον, και τι άλλο ασχημότερον, όταν ρουφώντες εως το μεσονύκτιον τον άκρατον οίνον οι άνθρωποι την αυγήν όταν προβάλλη η ηλιακή ακτίνα, αποπνέουσιν ωσάν να ήσαν γεμισμένοι από έγκαιρον οίνον, και φαίνονται αηδείς εις εκείνους, όπου τους συναπαντώσι, και εις τους δουλευτάδες των ευκολοκαταφρόνητοι, και καταγελώνται από όλους εκείνους, όπου γνωρίζουσιν οπωσδήποτε το πρέπον, εξαιρέτως δε σύρουσιν εις τον εαυτόν τους και την αγανάκτησιν τού Θεού, δι' αυτήν την ακρασίαν, και την άκαιρον αμετρίαν και ανωφέλευτον;

Διότι λέγει˙ «Οι μέ θυσοι Βασιλείαν Θεού ου κληρονομήσουσι». Τι άλλο πλέον άθλιον άπ' αυ τούς ήθελε γένει, όπου δι^’ ολίγην, και βλαβεράν ηδονήν, αποδιώκονται από τα πρόθυρα της Βασιλείας; Αλλά μη γέ νοιτο να νικηθή τις από τους εδώ συνα θροισμένους άπ' αυτό το πάθος. Άλλ' εντρυφήσαντες και κατά την παρούσαν ημέραν με όλην την φιλοσοφίαν και σω φροσύνην, και ελευθερωθέντες από την ζάλην και ταραχήν, όπου συνειθίζει να κάμη η μέθη, να καταντήσω μεν εις τον λιμένα των ψυχών μας, εις την νηστείαν λέγω, δια να ημπορέσωμεν να απολαύσωμεν με πλουσιοπαροχίαν τα καλά, όπου προέρχονται άπ' αυτήν. Διότι καθώς η πολυφαγία γίνεται αιτία και πρόξενος μυρίων κακών εις το γένος των ανθρώ πων, ούτω και η νηστεία και καταφρόνησις λέγω της κοιλίας, έγεινε πάντοτε αφορμή εις ημάς άρρητων αγαθών. Διότι ο Θεός πλάσσας εις την αρχήν τον άνθρωπον και ηξεύρων ότι αυτό το ιατρικόν τού χρειάζεται μάλιστα δια την σωτηρίαν της ψυχής του, ευθύς και κατ' αρχάς εδωκεν αυτήν την παραγγελίαν εις τον πρωτόπλαστον Αδάμ, λέγοντας˙ «Από παντός ξύλου τού εν τω Παραδείσω βρώσει φαγή, από δε τού ξύλου τού γινώσκειν καλόν και πονηρόν ου φάγεσθε άπ' αυτού». Το δε να ειπή τούτο τρώγε, και τούτο μη τρώγης, ήτο μία εικών και τύπος της νηστείας· αλλά όντως πρέπει να φυλάξη την παραγγε λίαν, δεν το έκαμε και δια την ακρα σίαν της κοιλίας του νικηθείς, και κα νών την παρακοήν, κατεδικάσθη εις θά νατον. Διότι είδεν ο πονηρός εκείνος διάβολος, και εχθρός της φύσεώς μας, την διαγωγήν τού πρωτοπλάστου Αδάμ εις τον Παράδεισον, και την ζωήν εκείνην την ακοπίαστον, και ότι ωσάν άγγε λος ούτως ων συμπεπλεγμένος με το σώμα επολιτεύετο επάνω εις την γην θέλων να τον κρημνίση με την ελπίδα των μεγαλυτέρων ταξιμάτων, τον έβγαλε και άπ' εκείνα, όπου είχεν εις τα χέρια του. Τοιούτον είναι το να μη στέκη τις εις τα όρια του, και να επιθυμή τα μεγα λύτερα. Και τούτο το ίδιον θέλων να φανέρωση κάποιος σοφός έλεγε˙ «Φθόνω δε διαβόλου θάνατος εισήλθε εις τον κόσμον».

Είδες αγαπητέ πως εξ αρχής έλαβε το έμβασμα ο θάνατος από την λαιμαργίαν; Στοχάσου πάλιν και ύστερα την Θείαν Γραφήν όπου κατηγορεί συχνάκις την τροφήν και όπου λέγει τώρα μεν «Εκάθησεν ο λαός φαγείν και πιείν, και ανέστησαν παίζειν» ˙ άλλην φοράν δε «Έφαγε και έπιε και ελιπάνθη και επαχύνθη, και απελάκησεν ο ηγαπημένος». Ακόμη εκείνοι όπου εκατοίκουν εις τα Σόδομα, μαζύ με τα άλλα κακά από τούτο έσυ ραν εις τον εαυτόν τους εκείνην την απαραίτητον οργήν διότι άκουσε τον Προφήτην όπου λέγει. «Τούτο το ανόμημα Σοδόμων, ότι εν πλησμονή άρτων εσπατάλων» επειδή είναι ωσάν μία βρύσις και ρίζα όλων των κακών.

Είδες την βλάβην όπου προξενεί η πο λυφαγία; κάμε μου τώρα την χάριν και ιδές πάλιν τα κατορθώματα της νηστείας. Ο Μωϋσής ενήστευσε τεσσαράκοντα ημέ ρας και ημπόρεσε να λάβη τας πλάκας της νομοθεσίας· και επειδή καταβαίνων είδε τού λαού την παρανομίαν, έρριψε κατά γης και εσύντριψεν εκείνας τας πλάκας, όπου με τόσην προσκαρτερίαν και υπομονή ν ίσχυσε να λάβη, στοχαζόμενος πως είναι, άτοπον ένας λαός μεθυστής και παράνομος να δεχθή τού Δεσπότου την νομοθεσίαν. Δια τούτο ήτον ανάγκη να νηστεύση άλλαςτεσσαράκοντας ημέρας εκείνος ο θαυμαστός Προ φήτης, δια να δυνηθή να λάβη πάλιν από τον Θεόν τας πλάκας εκείνας, και να ταίς κατεβάση, όπου δια την παρανο μίαν τους εσύντριψε.

Και ο μέγας Ηλίας έκαμε νηστείαν τόσων ημερών και απέφυγε την τυραννίαν τού θανάτου, και αναβάς ως εις τον ουρανόν με πύρινον άρμα, ακόμη δεν εδοκίμασεν έως της σήμερον τον θάνα τον. Και Δανιήλ ο άνδρας των επιθυ μιών ενήστευσεν ημέρας πολλάς και ού τως ηξιώθη να ιδή εκείνην την θαυμα στήν οπτασίαν, ο οποίος εχαλίνωσε και τον θυμόν των λεονταρίων και τον μετέβαλεν εις ημερότητα προβάτων, μη μετα βάλλων την φύσιν, αλλά αλλάσσων την προαίρεσίν τους, ενώ έμενεν η θηριωδία.

Αυτήν την νηστείαν εμεταχειρίσθησαν και οι Νινευίται, και εμετάβαλαν την απόφασιν τού Δεσπότου, κάνοντες και δείχνοντες αυτήν την νηστείαν ομού με τους ανθρώπους και το γένος των άλογων ζώων, και ούτως αποφυγόντες καθ’ ένας από τα πονηρά επιτηδεύματα, έσυ ραν εις φιλανθρωπίαν τον Δεσπότην των όλων. Και τι καταγίνομαι ακόμη εις τους δούλους; διότι έχομεν να απαριθμήσωμεν και άλλους πολλούς και εις την πάλαιαν και νέαν Γραφήν, όπου δια μέ σου της νηστείας επρόκοψαν. Είναι ανάγ κη να έλθωμεν εις τον κοινόν ημών απάντων Δεσπότην διότι ο Κύριος μας Ιησούς Χριστός δείχνων και αυτός νη στείαν τεσσαράκοντα ημερών, ούτως άρ χισε να παλεύση με τον διάβολον δίδων εις ημάς όλους παράδειγμα, δια να αρματωνώμεθα δια μέσου αυτής, και λαμ βάνοντες την δύναμιν, όπου προξενείται άπ' αυτήν, ούτω να αντιστεκώμεθα εις την προς τον διάβολον μάχην.

Άλλ' εδώ ίσως ήθελεν είπει τις άπ' εκείνους όπου βλέπουσιν οξέως, και έχουσιν έξυπνον την διάνοιαν διατί φαίνεται να ενήστευσεν ο Δεσπότης ταις ίδιαις ημέραις όπου ενήστευσαν και οι δούλοι, και δεν υπερέβη τον αριθμόν; Δεν έγει νεν απλώς και ματαίως τούτο, αλλά και τούτο έγεινε με σοφίαν και κατά την άφατον και ανερμήνευτον φιλανθρωπίαν του, διότι δια να μη νομίσωσιν οι άν θρωποι ότι ήλθε κατά φαντασίαν και δεν έλαβε σάρκα, ή ότι ήτον έξω από την φύσιν των ανθρώπων, δια τούτο νη στεύει τον ίδιον αριθμόν των ημερών και δεν προσθέτει εν ταις ημέραις, δια να αποστομώση την φιλονεικίαν εκείνων όπου θέλουσι να ομιλούσιν αδιάντροπα. Διότι αν ήναι μερικοί ακόμη και τώρα όπου αποτολμούσι να λέγουν αυτά, μ' όλον όπου έγεινεν αυτό, αν δεν απέκοπτε με την πρόγνωσίν του αυτήν την αφορμήν τους, τι δεν ήθελαν επιχειρήσει να ειπούν; Δια τούτο δεν υποφέρει να νηστεύση περισσοτέρας ημέρας, αλλά ενή στευσεν όσας ενήστευσαν και οι δούλοι, δια να μας διδάξη και δια μέσου αυτών των πραγμάτων, ότι ήτον και αυτός ενδεδυμένος την ιδίαν σάρκα, και δεν ήτον εξω από την φύσιν μας.

Άλλ' ότι είναι μεγάλη η δύναμις της νηστείας, και πολύ το κέρδος όπου έρχε ται εις την ψυχήν άπ' αυτήν και από τους δούλους και από τον Δεσπότην έγεινε φανερόν εις ημάς.Παρακαλώ λοι πόν την αγάπην σας, ηξεύρων το κέρδος όπου προξενεί, να μη αποδιώξετε δια οκνηρίαν την ωφέλειαν οπού προέρχεται άπ' αυτήν, μηδέ να δυσχεραίνετε εις τον ερχομόν της, αλλά να χαίρεσθε και να αγαλλιάσθε, καθώς λέγει ο μακάριος Παύλος· «Όσω γαρ ο έξωθεν ημών άνθρωπος διαφθείρεται τοσούτω ο έσω ανακαινούται». Διότι η νηστεία είναι τροφή της ψυχής· και καθώς αυτή η σω ματική τροφή παχύνει το σώμα, ούτω και η νηστεία κάνει την ψυχήν πλέον έν τονον και δυνατήν της κατασκευάζει ελαφρόν το πτερόν, την υψώνει, την κά μει να φαντάζεται τα άνω, και την κά νει ανωτέραν από ταις ηδοναίς και ταις γλυκύτητες της παρούσης ζωής.

Και κα θώς τα ελαφρά πλοία διαπερώσι με περισσοτέραν γρηγοράδα τα πελάγη, αλλά εκείνα, όπου βαρύνονται με πολύ φόρ τωμα βυθίζονται, ούτω και η νηστεία κατασκευάζουσα ελαφρότερον τον λογισμόν, τον κάνει να διαπερά με ευκολίαν το πέλαγος της παρούσης ζωής, και να ήναι όλος προσηλωμένος εις τον ουρανόν και εις εκείνα όπου είναι εις τους ου ρανούς, και να μη ψηφά τα παρόντα, αλλά να τα παρατρέχη ωσάν μηδαμινότερα από την σκιάν και τα ονείρατα˙ αλλά η μέθη και η πολυφαγία, βαρύνοντας τον λογισμόν και παχύνοντας την σάρκα, αιχμαλωτίζει την ψυχήν, αποκλείοντάς την από κάθε μέρος, και μη αφίνοντας να έχη υγιεινόν του λογισμού το κριτήριον, την κάνει να τρέχη εις τους κρημνούς και να εργάζεται όλα εναντίον της σωτηρίας της.

Ας μη κυβερνούμεν λοιπόν αγαπητοί με οκνηρίαν εκείνα όπου συμβάλλουσιν εις την σωτηρίαν μας˙ αλλά ηξεύροντες όσα κακά γεννώνται απ αυτήν, ας φύγωμεν την βλάβην όπου προξενεί. Διότι ου μόνον εις την Νέαν Διαθήκην, εις την οποίαν είναι περισσότερα η αύξησις της φιλοσοφίας και μεγαλήτερα τα παλαίσματα, και μεγάλοι οι ίδρωτες και πολλά τα βραβεία, και άρρητα τα στέφανα, εμπο δίζεται η τρυφή και η διασκέδασις, αλλά και εις την Πάλαιαν, όταν εκάθοντο ακό μα σιμά εις την σκιάν και ήσαν προση λωμένοι εις το λυχνάρι, και όπως τα παι δία όπου τρέφονται με το γάλα, ούτως άπ' ολίγον κατ' ολίγον ωδηγούντο, ουδέ τότε επεθύμουν να διασκεδάσουν και δια να μη νομίσετε ότι απλώς και ως έτυχε λέγομεν αυτά, κατηγορούντες την τρυφήν, ακούσατε τον Προφήτην όπου λέ γει˙ «Ω οι ερχόμενοι εις ημέραν καλήν, οι καθεύδοντες επί κλινών ελεφαντίνων και κατασπαταλώντες επί ταις στρωμναίς αυτών! οι ερίφους εκ ποιμνίων και μο σχάρια εκ μέσου βουκολίων γαλαθηνά! οι πίνοντες τον διυλισμένον οίνον και τα πρώτα μύρα χριόμενοι, ως εστώτα ελογίσαντο, και ούχι ως φεύγοντα»!

Ίδετε πόσην κατηγορίαν έκαμε της τρυφής ο Προφήτης και μάλιστα όταν εδιαλέγετο με τους Εβραίους, τους αναί σθητους, τους αχάριστους, όπου καθ' ημέραν εγαστριμαργούσαν; διότι στοχασθήτε την ακρίβειαν των λόγων, άφ' ου εκατηγόρησε την πολλήν αδηφαγίαν και την πολλήν μέθην από το κρασί, τότε είπεν «ως εστώτα ελογίσαντο, και ούχι ωςφεύγοντα»· δείχνων σχεδόν ότι έως τον φάρυγγα και εις τα χείλη είναι η απόλαυσις και παρέκει δεν περνά˙ άλλ' η ηδονή είναι ολίγη και προσωρινή, ο δε πόνος είναι παντοτεινός και δεν εχει τέ λος˙ και αυτά, λέγει, μαθόντες δια μέσον της δοκιμής, τα ενόμισαν όλα πραγμα τικά, τα οποία στέκονται και μένουσι, και ουχί ως πράγματα όπου φεύγουσι, δηλαδή όπου πετούσι και δεν στέκονται ουδέ στιγμήν.

Διότι τοιαύτα είναι όλα τα ανθρώπινα και τα σαρκικά, ακόμη δεν έφθασαν και επέταξαν τοιαύτη είναι η τρυφή, τοιαύ τη είναι η ανθρωπινή δόξα και η δυνα στεία, τοιούτος είναι οπλούτος, τοιαύτη κάθε ευτυχία της παρούσης ζωής˙ δεν έχει κανένα βέβαιον, ουδέ στάσιμον, ου δέ στερεόν, αλλά παρατρέχει και διαβαί νει γρηγορώτερα από τα ρεύματα των ποταμών, και αφίνει έρημους και γυ μνούς εκείνους, όπου είναι όλως διόλου εις αυτά δεδομένοι και εκστατικοί. Αλλά δεν είναι τοιαύτα τα πνευματικά, αλλά ενάντια αυτών, βέβαια, ακίνητα, δεν δέχονται μεταβολήν και εξαπλώνονται εις όλον τον αιώνα. Πόση λοιπόν ανοη σία δεν ήθελεν είσθαι να αλλάξω μεν τα ακίνητα δια τα κινούμενα, τα αιώνια δια τα πρόσκαιρα; εκείνα όπου στέκονται πάντοτε, δι' εκείνα όπου πετούσι και φεύγουσιν; εκείνα όπου προξενούσι πολ λήν απόλαυσιν εις τον μέλλοντα αιώνα, δι' εκείνα όπου μας ετοιμάζουσιν εκεί πολλήν τιμωρίαν;

Αυτά λοιπόν όλα στοχαζόμενοι, αγα πητοί, και φροντίζοντες κατά πολλά δια την σωτηρίαν μας, ας καταφρονήσωμεν την τρυφήν την ανωφέλευτον και βλαβεράν ας αγαπήσωμεν την νηστείαν και όλην την άλλην φιλοσοφίαν, και ας δεί ξωμεν πολλήν την μεταβολήν της ζωής μας˙ και καθ' ημέραν ας βιαζώμεθα εις την πράξιν των αγαθών έργων, όπως πραγματευσάμενοι εις όλον τον καιρόν της Τεσσαρακοστής την πνευματικήν πραγματείαν και συναθροίσαντες πολλήν πλούτον της αρετής, ηθέλαμεν καταξιωθή να φθάσω μεν και εις την Κυρίαν ημέραν τού Πάσχα, και με θάρρος να πλησιάσωμεν εις την φρικτήν και πνευ ματικήν Τράπεζαν και να μεταλάβωμεν εκείνα τα απόρρητα και αθάνατα αγαθά, με καθαράν συνείδησιν, και να γεμισθούμεν από την εκείθεν χάριν με ταις ευχαίς και πρεσβείαις των Αγίων όπου ευηρέστησαν εις αυτόν τον Χριστόν τον φιλάνθρωπον Θεόν μας˙ μεθ' ου τω Πατρί, άμα τω αγίω Πνεύματι, δόξα, κρά τος, τιμή, νυν και αεί, και εις τους αιώ νας των αιώνων.

www.egolpion.com

Όχι στην εθνική κατάθλιψη

2012-02-24T15:44:00.000+02:00

Κωνσταντίνος Χολέβας-Πολιτικός Επιστήμων

Γύρω μας βλέπουμε πρόσωπα σκυθρωπά. Το άγχος καταλαμβάνει τους Έλληνες και είναι έκδηλη η αγωνία για το μέλλον. Οι δημοσκοπήσεις και οι έρευνες των ειδικών Ινστιτούτων καταγράφουν μία εντεινόμενη και διευρυνόμενη τάση εθνικής κατάθλιψης. Στο μετρό ακούω συνεχώς και περισσότερους ανθρώπους να παραμιλούν. Στους δρόμους βλέπουμε εκατοντάδες ανθρώπους να ψάχνουν φαγητό στους κάδους απορριμμάτων. Ο καθένας μας ερωτά τον άλλο τί ξέρει, τι ακούει, τί προβλέπει για τα οικονομικά προβλήματα. Σύγχυση επικρατεί σε όσους ακούν και διαβάζουν τα ΜΜΕ. Κάθε αναλυτής έχει τη δική του γραμμή και άποψη που διαφωνεί με τις απόψεις και προβλέψεις των άλλων. Εικόνες και καταστάσεις ασυνήθιστες ειδικά για όσους γεννήθηκαν μετά το 1950 και έζησαν σε περιόδους σχετικής ανάπτυξης και ευμάρειας.

Πιστεύω ακράδαντα ότι το στοίχημα του τόπου και του λαού μας θα κερδηθεί πρώτα στον ψυχολογικό τομέα. Αν αφήσουμε την απαισιοδοξία να μας καταλάβει δεν θα μπορέσουμε να δούμε ψύχραιμα το μέλλον. Η αρχή πρέπει να γίνει από τους πολιτικούς. Να εξηγήσουν ξεκάθαρα στο λαό τί συμφωνίες υπογράφουμε, τι υποχρεώσεις αναλαμβάνουμε, γιατί είναι απαραίτητο να γίνουν όλα αυτά. Να απαντηθούν τα ερωτήματα των πολιτών που αγωνιούν αν θα επιστρέψουμε στη δραχμή και αν θα χαθούν οι οικονομίες τους, τις οποίες με κόπο μάζεψαν. Λαός που πιστεύει ότι είναι παραπληροφορημένος, ανενημέρωτος και ότι σκοπίμως τον κρατούν στο σκοτάδι δεν έχει τη διάθεση για θυσίες και για επίδειξη κατανόησης.

Θα είναι χρήσιμο να πιεσθούν με κάθε τρόπο οι Δημόσιες Υπηρεσίες, οι ΔΕΚΟ και οι Τράπεζες να ελαφρύνουν τη σκληρή πολιτική που ακολουθούν και να άρουν ή να αποσύρουν προσωρινά τα άδικα μέτρα και τα αφόρητα βάρη. Η ΔΕΗ πρέπει να παύσει αν κόβει το ρεύμα σε όσους δεν πληρώνουν το χαράτσι των ακινήτων μαζί με τον λογαριασμό του ρεύματος και τα Ανώτατα Δικαστήριά μας πρέπει να επιταχύνουν τη σχετική απόφασή τους μετά από τις προσφυγές που έχουν υποβληθεί. Οι Τράπεζες πρέπει να το καταλάβουν μόνες τους ή αν δεν το καταλάβουν να πιεσθούν για να το κάνουν και να δώσουν μεγαλύτερη περίοδο χάριτος ή αν δεχθούν απομείωση των ποσών τα οποία τους χρωστούν οι δανειστές. Είναι πάρα πολλά τα νοικοκυριά που αδυνατούν να ξεπληρώσουν τα δάνεια που πήραν για συγκεκριμένες υπαρκτές ανάγκες. Ας μην στείλουν οι Τραπεζίτες αυτούς τους ανθρώπους στην απόγνωση και σε πιθανές αυτοκτονίες. Η επίδειξη ανθρωπιάς και επιεικείας θα κάνει καλό στην κοινωνική συνοχή αλλά θα βελτιώσει την κοινωνική εικόνα των Τραπεζών. Αν δεν κάνουν μόνες τους οι Τράπεζες τέτοιες φιλάνθρωπες ρυθμίσεις κινδυνεύουν να υποχρεωθούν από κάποια δικαστική απόφαση ή από σχετική νομοθεσία. Καλύτερα να λάβουν από μόνες τους την πρωτοβουλία.

Τα ΜΜΕ ας είναι πιο προσεκτικά στον τρόπο μεταδόσεως πληροφοριών και προβλέψεων. Η τρομολαγνεία και η συνεχής ροή απαισιοδόξων μηνυμάτων μπορεί προσωρινά να φέρει τηλεθέαση, αλλά τελικά βλάπτει το κοινωνικό σύνολο και το μέλλον της χώρας. Με ανθρώπους χωρίς ελπίδα και προοπτική ή με ανθρώπους ευρισκομένους σε πλήρη σύγχυση καμία οικονομική ανάπτυξη και ανάκαμψη δεν είναι εφικτή. Οι ιδιοκτήτες των ΜΜΕ έχουν συμφέρον να καλλιεργηθεί η κατάλληλη ψυχολογία για καλύτερες ημέρες στο οικονομικό και κοινωνικό πεδίο. Διότι αν αρχίσει να λειτουργεί η αγορά τότε θα υπάρξουν και περισσότερες διαφημίσεις, από τις οποίες συντηρούνται τα Μέσα Μαζικής Ενημερώσεως.

Η Παιδεία ετοιμάζει τα παιδιά μας όχι μόνο για να βρουν ένα επάγγελμα , αλλά και για να έχουν πλούσιο ψυχικό κόσμο και να γίνουν χρήσιμοι άνδρες και γυναίκες στην κοινωνία. Τα βιβλία, τα προγράμματα , τα μηνύματα πρέπει να γίνουν περισσότερο ελπιδοφόρα και να καλλιεργούν στους νέους την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Η Νεοελληνική Λογοτεχνία να γίνει το μάθημα απ’ όπου θα εφοδιασθούν τα Ελληνόπουλα με όμορφες εικόνες στο μυαλό τους για να καταπολεμήσουν τη γενικευμένη μιζέρια. Γι αυτό χρειάζεται να αποβληθούν τα μελαγχολικά κείμενα τα οποία δυστυχώς είναι πολλά σε όλες τις βαθμίδες. Δώστε στα παιδιά μας τους μεγάλους λογοτέχνες που ύμνησαν το φως της Ελλάδος, την χριστιανική μας πίστη, την λεβεντιά και το φιλότιμο που επιδεικνύουν οι Έλληνες στα δύσκολα και την παραδοσιακή αλληλεγγύη προς τον συνάνθρωπο. Η Ιστορία να αξιοποιηθεί για να νιώσουμε υπερήφανοι για τη συνέχεια του Ελληνισμού. Για να διδαχθούν τα Ελληνόπουλα ότι περάσαμε και από δυσκολότερες περιόδους και παρά ταύτα επιβιώσαμε. Τα Θρησκευτικά να αναβαπτισθούν στην Ορθόδοξη Χριστιανική κληρονομιά, η οποία μας θυμίζει ότι πάντα μετά τη Σταύρωση ακολουθεί η Ανάσταση. Όλα τα μαθήματα να γίνουν αφορμή για ηθική και πνευματική ανάταση. Για να μπορέσει η νέα γενιά να διορθώσει τα λάθη της δικής μας γενιάς, αυτά που οδήγησαν στην κρίση.

Ας προσπαθήσει ο καθένας μας να φανεί πιο δυνατός και να μεταδώσει μία σταγόνα ελπίδας στους διπλανούς του. Είμαστε Έλληνες. Δικαιούμαστε να παίρνουμε δύναμη από το παρελθόν μας και να σχεδιάζουμε ένα καλύτερο μέλλον. Διότι μας αξίζει. Είμαστε Έλληνες και έχουμε μία τεράστια πνευματική κληρονομά και τον θησαυρό της Ορθόδοξης Πίστης, ώστε να μην γαντζωνόμαστε μόνο στα υλικά. Έχουμε στα γονίδιά μας την υπομονή και την επιμονή. Και θα τα καταφέρουμε!

Κ.Χ. 20.2.2012

Να ποιοι κυβερνούν την Ευρώπη!

2012-02-24T14:45:00.000+02:00

Του Μητροπολίτου Καλαβρύτων κ. Αμβροσίου

Ο έως προ τινος Πρόεδρος του Δ.Ν.Τ. Ντομινίκ Στρός Καν συνελήφθη και πάλι ως ύποπτος σε υπόθεση μαστρωπείας και με χειροπέδες οδηγήθηκε στα κρατητήρια Αστυνομικού Τμήματος στην πόλη Lile της Γαλλίας! Είναι η τρίτη φορά που κατηγορείται για ανήθικες σχέσεις, σχέσεις που δεν συνάδουν με το αξίωμά του. Να θυμηθούμε, ότι στη Νέα Υόρκη επιτέθηκε στην καμαριέρα του Ξενοδοχείου, όπου διέμενε, οι δε παράγοντες του Νόμου εκεί τον κατέβασαν άρον-άρον από τό αεροσκάφος, όπου είχε επιβιβασθή ήδη, για να επιστρέψει στο Παρίσι. Έτσι λοιπόν έκλεισε ο κύκλος ενός Ηγετικού προσώπου της Διεθνούς υψηλής Κοινωνίας, που θα ήταν και υποψήφιος στις Προεδρικές εκλογές της Γαλλίας προσεχώς!!!!! Φαντασθήτε ποίας ποιότητος άνθρωποι κυβερνούν τόν κόσμο! Ο Πρόεδρος της Ιταλίας κ. Μπερλουσκόνι χθές, ο Πρόεδρος των ΗΠΑ κ. Κλίντον προχθές κ.ού.κ. δηλ. παράγοντες της Εξουσίας, εάν η καρδιά τους δεν κυριαρχείται από τήν θεία αγάπη, όταν δεν φοβούνται τον Θεό, μετατρέπονται σε χυδαίους τύπους καί όργανα προωθήσεως της διαφθοράς! Να θυμηθούμε Πρωθυπουργό της Ελλάδος, που "τά είχε" μέ την αεροσυνοδό του; Να γράψουμε για ηγετικό παράγοντα -Υπουργό σε προηγούμενες Κυβερνήσεις- που τα "εφτιασε" με την Γραμματέα του και για να την παντρευθή πήγε στο Παρίσι σε ξενοδοχείο πέντε αστέρων; Νά πάμε πιό πίσω; Στην επταετία, ο Αρχηγός της 21ης Απριλίου 1967 έξέδωσε το διαζύγιό του με την νόμιμη σύζυγό του μέσα σε ένα 24ωρο! Ένα είναι το συμπέρασμα: οσάκις άνθρωποι, που με την συμπεριφορά τους αυτοκατατάσσονται στο χώρο του υποκόσμου, διοικούν ένα Λαό, ο Λαός οδηγείται στην απαθλίωση, τήν ηθική πρώτα καί την οικονομική ύστερα! Αυτό το δράμα βιώνει σήμερα η Χώρα μας!
______Άφοβα λοιπόν μπορούμε να πούμε ότι ο Ντομινίκ Στρός, ανάξιος πια νά προσφωνείται "κύριος", είναι ένας Ηγέτης-που αν δεν ήμουνα κληρικός, θα τον ονόμαζα Κ-θ-ρμ-! Προβάλλεται ως παράδειγμα πρός αποφυγήν! "Ρόζ οπερέτα χωρίς τέλος" έγραψε γι' αυτόν τό ΕΘΝΟΣ της 22ας Φεβρουαρίου 2012. "Ξανά στη φυλακή ο Στρός-Καν. Ο Ντομινίκ και τα όργια με τα call girls", έγραψε και μια τοπική μας εφημερίδα (ΠΡΩΤΗ, 22.02.2012).
Αίγιον, 23 Φεβρουαρίου 2012

Ο Εσπερινός της Συγγνώμης και οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί της Μεγάλης Τεσσαρακοστής στη Μητρόπολη Δημητριάδος

2012-02-24T14:42:00.000+02:00

Ξεκινούν την Κυριακή της Τυρινής (26/2) οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής. Οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί θα τελούνται κάθε Κυριακή αυτής της περιόδου στους Ιερούς Ναούς και τις Ιερές Μονές της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος.
Σε έξι Ιερούς Ναούς του Βόλου και της Νέας Ιωνίας θα τελέσει τους αντίστοιχους Κατανυκτικούς Εσπερινούς, κατά την εφετινή Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ο Σεβ. Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος, ο οποίος θα αναπτύξει θέματα πνευματικής οικοδομής, κατά το ακόλουθο πρόγραμμα:

Α. Κυριακή της Τυρινής (26/2/), στις 6 μ.μ. στον Ι. Ν. Αναλήψεως του Χριστού Βόλου

Β. Κυριακής Α΄ Νηστειών (Ορθοδοξίας) (4/3), στις 6 μ.μ. στον Ι. Ν. Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Βόλου

Γ. Κυριακή Β΄ Νηστειών (Αγίου Γρηγορίου του Παλαμά) (11/3), στις 6 μ.μ. στον Ι. Ν. Αγίου Βασιλείου Βόλου

Δ. Κυριακή Γ΄ Νηστειών (Σταυροπροσκυνήσεως) (18/3), στις 6 μ.μ. στον Ι. Ν. Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Βόλου

Ε. Κυριακή Δ΄ Νηστειών (Οσίου Ιωάννου της Κλίμακος) (25/3/), στις 6.30 μ.μ. στον Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας

Στ. Κυριακή Ε΄ Νηστειών (Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας) (1/4), στις 6.30 μ.μ. στον Μητροπολιτικό Ι. Ν. Αγίου Νικολάου Βόλου

Ο Εσπερινός της Συγγνώμης

Το απόγευμα της Κυριακής της Τυροφάγου τελείται ο Κατανυκτικός Εσπερινός της Συγνώμης. Κατανυκτικός λέγεται (όπως και όλοι οι Εσπερινοί των Κυριακών της Μεγάλης Τεσσαρακοστής), διότι ψάλλονται κατανυκτικά τροπάρια από το Τριώδιο, που το περιεχόμενό τους διαποτίζεται από βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητας, πένθος, συντριβή, μετάνοια και θερμή ικεσία για άφεση αμαρτιών.

Εσπερινός Συγνώμης λέγεται, αυτός μόνον, διότι στο τέλος του Κλήρος και λαός ανταλλάσουν τον ασπασμό της Συγγνώμης, ώστε, με πνεύμα αγάπης και συγχωρητικότητος, να μπορέσουν να συνυπάρξουν στο «Στάδιον των Αρετών», την Αγία και Μεγάλη Τεσσαρακοστή.

Μεγάλη βοήθεια από την Αρχιεπισκοπή Κύπρου στη Μητρόπολη Δημητριάδος

2012-02-24T14:36:00.000+02:00

Την αγάπη και την συμπαράσταση των Κυπρίων αδελφών μας και ιδιαίτερα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, βιώνει η Ιερά Μητρόπολη Δημητριάδος στον αγώνα της να αντεπεξέλθει στις αυξημένες ανάγκες του πολυποίκιλου κοινωνικού της έργου την περίοδο της μεγάλης οικονομικής κρίσης.

Συγκεκριμένα, την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου ο εκπρόσωπος της Ιεράς Μητροπόλεως Δημητριάδος Πρωτ. Δημήτριος Κατσιφός παρέλαβε στο Καλοχώρι Θεσσαλονίκης, δύο κοντέινερ με τρόφιμα μακράς διαρκείας και ρουχισμό, τα οποία μετέφερε, εκ μέρους του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου του Β΄ και του λαού της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Κύπρου, ο Πρωτοσύγκελλος Αρχιμ. Ιερώνυμος Πυλιώτης. Η μεγάλη αυτή βοήθεια βρίσκεται ήδη στον Βόλο και αναμένεται, το αμέσως προσεχές διάστημα, να διανεμηθεί στο Κέντρο Σίτισης του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού Αγίου Νικολάου Βόλου «Δος ημίν σήμερον» και στα Σπίτια Γαλήνης των ενοριών. Η βοήθεια αναμένεται να επαναληφθεί άλλες δύο φορές μέχρι το Πάσχα και θα περιλαμβάνει μεγάλες ποσότητες κρέατος. Ο ρουχισμός θα διανεμηθεί στους έχοντες ανάγκη συμπολίτες μας διά του Σταθμού Πρώτων Κοινωνικών Βοηθειών «Διακονία»

Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου ;

2012-02-24T14:32:00.001+02:00

Τοῦ Πρωτ. π. Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστοπούλου

Σ’ ἕνα ἄρθρο ἀπὸ τὸ περιοδικὸ «ΕΦΗΜΕΡΙΟΣ» (1-11-1956), τὸ ὁποῖο εἶχε φυλάξει στὸ ἀρχεῖο του ὁ ἀείμνηστος Γέροντας, πατὴρ Ἀρσένιος Κομπούγιας, τοῦ ἡσυχαστηρίου «Παναγία ἡ Γοργοεπήκοος» στὴ Ναύπακτο, γράφει τὸ ἑξῆς σημαντικὸ γεγονός:
Ἕνας ἱερεὺς ζηλωτὴς,
μὲ πλούσια δράση, εἶδε κάποτε ἕνα ὄνειρο. Ὁ ἴδιος μᾶς τὸ ἔχει περιγράψει ὡς ἑξῆς:
«Καθόμουνα στὴν πολυθρόνα μου, κουρασμένος κι ἐξαντλημένος ἀπὸ τὴν ἐργασία. Τὸ σῶμα μου πονοῦσε ἀπ’ τὴ μεγάλη κόπωση.

Πολλοὶ στὴν ἐνορία μου ζητοῦσαν τὸν πολύτιμο «Μαργαρίτη». Καὶ πολλοὶ τὸν εἶχαν βρεῖ. Ἡ ἐνορία μου προόδευε ἀπὸ κάθε ἄποψη. Ἡ ψυχὴ μου πλημμύριζε ἀπὸ χαρά, ἐλπίδα καὶ θάρρος. Τὰ κηρύγματά μου ἔκαναν μεγάλη ἐντύπωση. Πολλοὶ προσήρχοντο στὴν Ἐξομολόγηση. Ἡ ἐκκλησία μου ἦταν πάντοτε ἀσφυκτικὰ γεμάτη. Εἶχα κατορθώσει νὰ κινητοποιήσω ὁλόκληρη τὴν ἐνορία.

Ἱκανοποιημένος ἀπ’ ὅλα, ἐργαζόμουνα κάθε μέρα μέχρις ἐξαντλήσεως. Ἐνῷ σκεπτόμουνα ὅλα αὐτὰ, χωρὶς νὰ τὸ καταλάβω, μὲ πῆρε ὁ ὕπνος. Τότε συνέβη τὸ ἑξῆς, ποὺ θὰ σᾶς περιγράψω:

Ἕνας ξένος μπῆκε στὸ δωμάτιο χωρὶς νὰ χτυπήσει τὴν πόρτα. Τὸ πρόσωπό του ἦταν γλυκὸ κι εἶχε μεγάλη πνευματικότητα. Ἦταν καλὰ ντυμένος καὶ κρατοῦσε στὸ χέρι του μερικὰ ὄργανα χημικοῦ ἐργαστηρίου. Ἡ ὅλη του ἐμφάνιση προκαλοῦσε παράξενη ἐντύπωση. Ὁ ξένος μὲ πλησίασε. Κι ἐνῷ μοῦ ἅπλωνε τὸ χέρι του γιὰ νὰ μὲ χαιρετήσει, μὲ ρώτησε:

-Πῶς πάει ὁ ζῆλος σου;

Ἡ ἐρώτηση αὐτὴ μοῦ προξένησε μεγάλη χαρά. Γιατὶ ἤμουν πολὺ ἱκανοποιημένος μὲ τὸ ζήλο μου. Καὶ δὲν εἶχα καμία ἀμφιβολία, πὼς κι αὐτὸς ὁ ξένος θὰ ἦταν πολὺ χαρούμενος, ἄν τὸν γνώριζε.

Τότε, ὅπως θυμᾶμαι ἀπ’ τὸ ὄνειρό μου, γιὰ νὰ τοῦ δείξω πόση ἀξία ἔχει ὁ ζῆλος μου, σὰν νὰ ἔβγαλα ἀπ’ τὸ στῆθος μου μιὰ συμπαγῆ μᾶζα, ποὺ ἀκτινοβολοῦσε σὰν χρυσάφι. Τοῦ τὴν ἔβαλα στὸ χέρι καὶ τοῦ λέω:

-Αὐτὸς εἶναι ὁ ζῆλος μου.

Ἐκεῖνος τὴν πῆρε καὶ τὴ ζύγισε προσεκτικὰ πάνω στὴ ζυγαριὰ του:

-Ζυγίζει πενῆντα κιλά, μοῦ λέει σοβαρά.

Ἐγὼ μόλις ποὺ μποροῦσα νὰ συγκρατήσω τὴ χαρὰ μου γιὰ τὸ βάρος αὐτό. Ἐκεῖνος ὅμως μὲ σοβαρότητα, σημείωσε τὸ βάρος σ’ ἕνα χαρτὶ καὶ συνέχισε τὴν ἐξέτασή του.

Ἔσπασε τὴ μᾶζα ἐκείνη σὲ κομμάτια καὶ τὴν ἔβαλε μέσα σ’ ἕνα χημικὸ τηγάνι πάνω στὴ φωτιά. Ὅταν ἡ μᾶζα ἔλειωσε καὶ καθαρίστηκε, τὴν ἔβγαλε ἀπ’ τὴ φωτιά. Ξεχώρισε τὰ διάφορα στοιχεῖα. Ὅταν αὐτὰ κρύωσαν, σχηματίσθηκαν διάφορα κομμάτια. Τὰ ἄγγιζε μ’ ἕνα σφυράκι καὶ ζύγιζε τὸ βάρος κάθε κομματιοῦ πάνω στὸ χαρτί.

Ὅταν τελείωσε, μοῦ ἔριξε μιὰ ματιὰ γεμάτη ἀπὸ συμπόνια καὶ μοῦ λέει:

-Εὔχομαι νὰ σὲ λυπηθεῖ ὁ Θεὸς καὶ νὰ σωθεῖς.

Κι ἀμέσως, ἐγκατέλειψε τὸ δωμάτιο.

Στὸ χαρτὶ ποὺ μοῦ ἄφησε στὸ τραπέζι, ἦταν γραμμένα τὰ ἑξῆς:

Ἀνάλυσις τοῦ ζήλου τοῦ ἱερέως Χ.

Συνολικὸν βάρος: 50 κιλὰ

Ἡ προσεκτικὴ ἀνάλυσις παρουσιάζει τὰ ἑξῆς στοιχεῖα:
· Φανατισμός: 5 κιλά.
· Προσωπικὴ φιλοδοξία: 15 κιλά.
· Φιλοχρηματία: 12 κιλά.
· Τάση πρὸς ἐπιβολὴ καὶ κυριαρχία πάνω στὶς ψυχές: 8 κιλά.
· Ἐπίδειξις: 10 κιλὰ παρὰ 20 γραμμάρια.
· Ἀγάπη πρὸς τὸν Θεό: 10 γραμμάρια.
· Ἀγάπη πρὸς τοὺς ἀνθρώπους: 10 γραμμάρια.

Σύνολον: 50 κιλά.

Ἡ παράξενη συμπεριφορὰ τοῦ ξένου καὶ ἡ ματιὰ μὲ τὴν ὁποία μὲ ἀποχαιρέτησε, μοῦ μετέδωσαν κάποια ἀνησυχία. Μὰ ὅταν εἶδα τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἐξετάσεώς του, ἔνοιωσα τὰ γόνατά μου νὰ λυγίζουν.

Θέλησα στὴν ἀρχὴ ν’ ἀμφισβητήσω τὴν ὀρθότητα τῶν ἀριθμῶν. Μὰ ἐκείνη τὴ στιγμὴ ἄκουσα ἕναν ἀναστεναγμὸ τοῦ ξένου, ποὺ εἶχε φθάσει στὴν ἐξώπορτα. Ἠρέμησα κι ἄρχισα νὰ σκέπτομαι πιὸ ψύχραιμα. Μὰ καθὼς σκεπτόμουν, σκοτείνιασε μπροστὰ μου. Δὲν μποροῦσα νὰ διαβάσω τὸ χαρτί, ποὺ κρατοῦσα στὰ χέρια μου. Ἀγωνία καὶ φόβος μὲ κατέλαβαν. Στὰ χείλη μου ἦλθε ἡ κραυγή:

-Κύριε, σῶσον με…

Ἔριξα πάλι μιὰ ματιὰ στὸ χαρτί. Ξαφνικά, μεταμορφώθηκε αὐτὸ σ’ ἕναν ὁλοκάθαρο καθρέπτη, ποὺ καθρέπτιζε τὴν καρδιὰ μου. Ἔνοιωσα καὶ ἀνεγνώρισα τὴν κατάστασή μου. Μὲ δάκρυα στὰ μάτια παρακαλοῦσα τὸν Κύριο νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπ’ τὸ ΕΓΩ μου. Τέλος, ξύπνησα μὲ μιὰ κραυγὴ ἀγωνίας.

Στὰ περασμένα χρόνια, παρακαλοῦσα τὸν Θεὸ νὰ μὲ σώσει ἀπὸ διαφόρους κινδύνους. Μὰ ἀπὸ τὴν ἡμέρα ἐκείνη, ἄρχισα νὰ παρακαλῶ τὸν Θεὸ νὰ μ’ ἐλευθερώσει ἀπὸ τὸ δικὸ μου ΕΓΩ.

Γιὰ πολὺ καιρὸ ἔνοιωθα ταραγμένος. Τέλος, ὕστερα ἀπὸ ἐπίμονες προσευχές, ἔνοιωσα τὸ φῶς τοῦ Κυρίου νὰ πλημμυρίζει τὴν καρδιὰ μου καὶ νὰ καίει τ’ ἀγκάθια τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ μου. Ὅταν ὁ Κύριος μὲ καλέσει κοντὰ Του, θὰ Τὸν εὐχαριστήσω ὁλόθερμα γιὰ τὴν ἀποκάλυψη ἐκείνης τῆς ἡμέρας, γιατὶ μοῦ φανέρωσε τότε τὸν ἀληθινὸ ἑαυτὸ μου καὶ ὁδήγησε τὰ πόδια μου στὸν πιὸ στενό, ἀλλὰ καὶ πιὸ ὄμορφο δρόμο. Ἀπὸ τότε κάθε μέρα ἀνανέωνα τὶς ἀποφάσεις μου.

Ἐκείνη ἡ ἐπίσκεψη ποὺ μοῦ ἔκανε Ἐκεῖνος ποὺ «ἐτάζει καρδίας καὶ νεφρούς» (πρβλ. Ψαλμ. 7:10), μὲ ἔκανε ἄλλον ἄνθρωπο καὶ ὠφέλησε πολὺ τὴν ἐργασία μου».

Πηγή: Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ. Ἀναγνωστοπούλου «Οἱ Ἀναβαθμοὶ στὴν ἐν Χριστῷ πορεία» (Πειραιᾶς 2011, σελίδα 159).

proskorinthious.blogspot.com

Να ζήσουμε μια άλλη Σαρακοστή ...όχι άλλη μια ...

2012-02-24T14:28:00.000+02:00

sotiriapsixis.blogspot.com/

Κυριακή της Τυρινής …Λαχτάρα στην ψυχή του …Το στάδιο των αρετών ορθώνεται πνευματικά θελκτικότατο εμπρός του ….Κάθε αμαρτωλός όπως ωραία γράφτηκε κρύβει αλυσοδεμένο μέσα του έναν άγιο …Φέτος θέλει να τα καταφέρει να σπάσει τα δεσμά του …Σκέψεις ,σχέδια για πνευματικά παλαίσματα για αμέτρητες πνευματικές σελίδες που φέτος θα αντικαταστήσουν την τηλεόραση , για πνευματικούς λόγους που θα πάρουν την θέση των ασμάτων και της μουσικής υπόκρουσης στις καθημερινές διαδρομές του με το αυτοκίνητο ….
Αρχίζουν και οι κατανυκτικοί εσπερινοί και οι Προϋγιασμένες και οι Χαιρετισμοί …δεν θα λείψει φέτος από καμία …θα ναι πάντα εκεί από την αρχή ….Και θα νηστέψει φέτος …Δόξα τω Θεώ δεν έχει προβλήματα υγείας και δεν είναι και ασθενικός για να του λείψει κάτι…και θα ναι λιγόλογος …όχι αργολογίες ανούσια ρήματα …κατακρίσεις για να περνά η ώρα και πάντα για το …καλό των άλλων…άλλωστε πόσες μέρες είναι μέσα στο χρόνο ….όπως πολύ εύστοχα κάποιος είπε :ένας πνευματικός δεκατισμός ….
Μα και όλες να τις μετρήσει μια-μια βγαίνουν σαράντα οκτώ μέχρι το βράδυ της Αναστάσεως …δεν θ αφήσει καμιά λοιπόν να περάσει χωρίς να βιώσει την ιερή χαρμολύπη την αγία κατάνυξη… φέτος θα διεκδικήσει με όλην του τη δύναμη τον αληθινό στέφανο από τον Παμβασιλέα Χριστό …. Και θα πολεμήσει αληθινά τον μισόκαλο εχθρό με θώρακα την προσευχή περικεφαλαία την ελεημοσύνη και μαχαίρι την νηστεία …

Και άρχισαν να κυλούν οι μέρες …και η τηλεόραση δεν έκλεισε …με το πρόσχημα της ενημέρωσης και της….χρεοκοπίας έμενε σταθερά ανοιχτή …Τα μόνα που έκλειναν ήταν τα μάτια όποτε το βράδυ πριν τον ύπνο διάβαζαν ελάχιστες γραμμές πριν τον ύπνο από την ουρανοδρόμο κλίμακα …Και η νηστεία έγινε …χημεία .
Νηστίσιμα πολλών λογιών …Θαλασσινά και περίτεχνες συνταγές χωρίς λάδι…Και το σαββατοΚύριακο το τραπέζι σαν γιορτινό …όσο για προσευχή όλα βιαστικά και όπως πάντα διεκπεραιωτικά …είναι και η νηστεία βλέπετε που εξουθενώνει …πρόλαβε βέβαια και άναψε το κεράκι του σε όλες τις ακολουθίες ώστε να μην τον ελέγχει ο αλυσοδεμένος άγιος που και εφέτος έμεινε δέσμιος εντός του …
Βράδυ Ανάστασης …και αυτός στέκεται μελαγχολικός περιμένοντας το άγιο φως …Πώς άφησε τόσες μέρες να περάσουν σαν μια ανάσα δίχως οξυγόνο ….Δεν τα κατάφερε και φέτος να την ζήσει όπως την είχε ονειρευτεί …
Τούτο το γεμάτο λύπη και αλήθεια όνειρο τον ξύπνησε χαράματα καθαροΔευτέρας …όνειρο που το χε ζήσει τόσες φορές ….Στέκεται εμπρός στο αναμμένο καντηλάκι της Παναγιάς …Είναι ώρα για υποσχέσεις ιερές ..αγιασμένες ..ώρα για δράση …Περιζωσάμενος την οσφύν….θα αναμετρηθεί με τον εαυτό του ,θ αγαπήσει με πράξεις …θα νεκρώσει ό,τι το παλαιό προσφέροντας άσκηση και αφοσίωση…Φέτος θα τα καταφέρει να ζήσει όχι άλλη μια Σαρακοστή …μα μια άλλη Σαρακοστή …..
Καλό Στάδιο σε όλους !!!

Απάντηση του Σεβ. Μητροπολίτου Πειραιώς κ. Σεραφείμ σε δημοσιεύματα

2012-02-24T14:17:00.000+02:00

Ο πολιός Αρχιμανδρίτης π. Δανιήλ Αεράκης με άρθρο του στο περιοδικό που εκδίδει (Μάρτιος 2012 ) και ο εμβριθέστατος Καθηγητής κ. Αριστείδης Πανώτης με το κείμενό του «Το πρότυπο του Επισκόπου κατά τον μακαριστό φίλο μου Επιφάνιο (Ετεοκλή) Θεοδωρόπουλο» συνηγορούν μετ’ επιτάσεως στην προσπάθεια φερομένων εκσυγχρονιστών της αμωμήτου ημών πίστεως και χρησιμοποιούντες πλάγιον λόγον αποπειρώνται να απομειώσουν τα αυτονόητα.

Ειδικώτερα ο πρώτος με αφορμή ασφαλώς την Ημερίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς: «Πατερική Θεολογία και μεταπατερική αίρεση» με το γνωστό του «χαριτωμένο» ύφος αποσιωπώντας επιδεικτικά τα σαφέστατα επιχειρήματα εγκρίτων και ειδικών ακαδημαϊκών θεολόγων κληρικών και λαϊκών επιχειρεί ενασχολούμενος μόνον με την λέξη «αίρεση» να ασκήση κριτική στην ουσία.

Ασφαλώς δεν αγνοεί ο δόκιμος διδάσκαλος του θείου λόγου, ότι η δημοσία αμφισβήτιση των θεοφόρων αγίων Πατέρων των απλανώς θεολογούντων κατά μετοχήν των στην άκτιστη αγιότητα του Θεού και η προβολή θέσεων ότι δήθεν ο μετ’ επιφοίτησι του Παναγίου Πνεύματος διϊστορικός λόγος των χρειάζεται μετασχηματισμό, διόρθωσι η υπέρβασι δια της συναφειακής θεωρήσεως, τη στιγμή που η συνείδησι της Εκκλησίας δια των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων αλλά και αι Θεοσημείαι του ουρανού δια της μυροβλυσίας των αγίων λειψάνων των, τους έχει ανακηρύξει στύλους και εδραιώματα της ανά τους αιώνας αληθείας, δεν αποτελεί την δεινοτέρα αίρεσι και μάλιστα κατεγνωσμένη υπό των Αγίων Οικουμενικών Συνόδων; Εις την Θεολογική ημερίδα της Ι. Μητροπόλεως Πειραιώς δεν κατεγνώσθησαν νέοι αιρετικοί αλλά ενημερώθη ο λαός του Θεού υπό ειδημόνων να κωφεύση και να μην αποδεχθή την αμφισβήτησι των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της Εκκλησίας που αναποδράστως οδηγεί στην αποδόμησι και σχετικοποίησι της υγιαινούσης διδσκαλίας (Α Τιμ. 1:10) και ακολούθως στην άρνησι της αγιότητος της Εκκλησίας και του αλαθήτου των Οικουμενικών Αυτής Συνόδων και του Παναγίου Πνεύματος του θεώσαντος δια των ακτίστων Αυτού ενεργειών τους θεοφόρους Πατέρας. Το μήνυμα της Ημερίδος δεν ήτο η έκθεσις προσώπων ως αιρετικών αλλά η πρόσκλησις πάντων να θεολογούν και να πολιτεύωνται «επόμενοι τοις Αγίοις Πατράσι». Άλλωστε η συνείδησις και η πράξις της Εκκλησίας δεν θεωρεί αιρετικούς τους αστοχούντας στην διατύπωσι θεολογικών θέσεων αλλά τους δαιμονικώς εμμένοντας σε αυτές.

Όσον αφορά στον σεβάσμιο και εγκρατέστατο καθηγητή Αριστείδη Πανώτη, που «αναμιμνήσκεται» του αοιδίμου αρχιμ. Επιφανίου Θεοδωροπούλου για να ειρηνεύση την ασφαλώς διαμαρτυρομένη συνείδησί του για την εμμονή του στο αποδεδειγμένα αποτυχημένο εγχείρημα των δήθεν ειρηνοποιών μακαριστού Πατριάρχου Αθηναγόρου και μακαρίτη Πάπα Παύλου του Στ ἐμφανίζων δίχα αποδείξεων τον ακραιφνέστατο της Ορθοδοξίας Κανονολόγο και διαπρύσιο κήρυκα της αληθείας Επιφάνιον Θεοδωρόπουλον ως θαυμαστή ενός μυθιστορηματικού προσώπου της κατεγνωσμένης Παπικής αιρέσεως που δημιούργησε η εξαιρετική γραφίδα του Β. Ουγκώ, λες και δεν γέμει η ακαινοτόμητος και αδιαίρετος Ορθόδοξος Καθολική Εκκλησίας μεγαλειωδών μορφών και αιωνίων προτύπων αγιότητος, υψίστης ανθρωπίνης ποιότητος ως ο ιερός της Ζακύνθου έφορος και Προστάτης άγιος Διονύσιος ο Σιγούρος ο τιμηθείς υπό του αιωνίου Θεού δια της υψίστης δωρεάς της αφθαρσίας, ο και συγχωρήσας τον φονέα του αδελφού του, ας μας προσκομίσει από το ανεξάντλητο αρχείο του, γραπτό κείμενο του γερ. Επιφανίου εγκωμιαστικό για την Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή η φωτογραφικό υλικό συμπροσευχής του η συναγελασμού του με πραγματικούς και όχι φανταστικούς «συναδέλφους» του λατίνου Επισκόπου Μυριήλ των Αθλίων.

Την απάντηση στον ιστοριοδίφη κ. Α. Πανώτη για το αν είναι «σεβασμία» η Ρωμαιοκαθολική παρασυναγωγή και όχι Εκκλησία, δεν θα την δώσουν οι «μανιακοί κορύβαντες των ημερών μας» ούτε οι «έξαλλοι φανφαρόνοι του αδιάβαστου ψευτοζηλωτισμού, που μας διασύρουν στην οικουμένη με τους δικολαβίστικους ακροβατισμούς τους», «ούτε η φθηνή αλαζονεία του αβδηριτισμού» (sic) αλλά την δίδουν δυστυχώς γι’ αυτόν με εξόχως φρικώδη τρόπο η συμπολίτευση και αντιπολίτευση του κοινοβούλιου της Ολλανδίας προσφάτως του οποίου ανεξάρτητος επιτροπή γνωμοδότησε για 28.000 εγκλήματα παιδεραστίας στα τελευταία 60 χρόνια που διεπράχθησαν από τους λειτουργούς της «σεβασμίας Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας» στη χώρα τους, καθώς και η συμπολίτευσι και αντιπολίτευσι του Κοινοβουλίου της Ρωμαιοκαθολικής Ιρλανδίας που με κοινό ψήφισμά τους στο Δουβλίνο και δια στόματος του Πρωθυπουργού Έντα Κένι διεκήρυξαν κατά δημοσίευση της εγκρίτου εφημερίδος Gurdian ότι η «σεβασμία Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία» συνεκάλυψε αναισχύντως χιλιάδες κακουργηματικές πράξεις παιδεραστίας στη χώρα τους και ότι: «δυστυχώς αποκαλύφθηκαν η δυσλειτουργία, ο ελιτισμός και ο ναρκισσισμός που κυριαρχούν στην κουλτούρα του Βατικανού» που έσπευσε να αγιοποιήση τον μεθοδικώς επιδοθέντα στην παγκόσμια συγκάλυψη των κακουργημάτων παιδεραστίας Ιωάννη Παύλο τον Β . Τη δίδουν ακόμη τα ανά τον κόσμο εκατοντάδες χιλιάδες θύματα των «σεβασμίων» Ρωμαιοκαθολικών λειτουργών.

Όσον αφορά τέλος στην δήθεν θεομαχία και στην δήθεν αγνωμοσύνη και επειδή περί Πατέρων ο λόγος του αφιερώνουμε ως φιλίστορες και φιλάγιοι και εμείς ως ο ίδιος το συναξάριο του αγίου ιερομάρτυρος Αθανασίου του Λιθουανού που εορτάζει την 5 Σεπτεμβρίου.

«Ο άγιος Αθανάσιος γεννήθηκε στην Βίλνα (σημερινή πρωτεύουσα της Λιθουανίας) της Μικρορωσίας το 1596, τον ίδιο χρόνο που έγινε στο Μπρέστ - Λιτόβσκ η ψευδοένωσις μεταξύ της Ρώμης και ωρισμένων Ρώσων επισκόπων. Υιός ευγενούς στην καταγωγή Λιθουανού, αρκετά πτωχού παρά ταύτα, έλαβε ευρεία και σπάνια μόρφωσι για την εποχή του.

Ήταν κάτοχος πολλών ξένων και αρχαίων γλωσσών και βαθύς γνώστης τόσο των Πατέρων της Εκκλησίας, όσο και των φιλοσόφων και θεολόγων της Δύσεως.

Για λίγα χρόνια ο άγιος εργαζόταν ως οικοδιδάσκαλος, ώσπου το 1627 εκάρη μοναχός στην μονή του Χουτίν, κοντά στην Όρσα της Μικρορωσίας (σημερ. Λευκορωσία).

Το προπύργιο αυτό της Ορθοδοξίας, που έμεινε απείρακτο από τις πολωνικές δυνάμεις κατοχής, διεδραμάτισε σπουδαίο ρόλο στο να αντισταθή ο ορθόδοξος λαός κατά της ρωμαιοκαθολικής προπαγάνδας. Εν συνεχεία ο Αθανάσιος συμπλήρωσε την μοναχική του κατάρτισι και σε άλλα ονομαστά μοναστήρια.

Όταν χειροτονήθηκε ιε ρευς, ο μητροπολίτης Κιέβου Πέτρος Μογίλας (1596-1647) του ανέθεσε την ανακαίνισι της μονής του Κουπυάτιτσκ.

Μετά από θεία αποκάλυψι, έκανε ε να επικίνδυνο ταξίδι στην Μόσχα, διασχίζοντας εδάφη κατεχόμενα από Πολωνούς, με σκοπό να εκθέση στον τσάρο την κακή στάσι των τοπικών αρ χων έναντι των ορθοδόξων στις βορειοδυτικές περιοχές της Ρωσίας και να ζητήση συνδρο μη για την ανακαίνησι της μονής του. Με την βοήθεια της Παναγίας επέτυχε στην αποστολή του και άρχισε τις εργασίες.

Δύο χρόνια όμως αργότερα αναγκάσθηκε να τις εγκαταλείψη, διότι εξελέγη ηγούμενος της μονής του οσίου Συμε ων του Στυλίτου στο Μπρέστ-Λιτόβσκ.

Από τότε αποδύθηκε σε νέο και ακαταπόνητο αγώνα εναντίον της Ουνίας, του προσηλυτιστικού αυτού τρόπου των Λατίνων που είναι συγκεκαλυμμένος με ορθόδοξα λειτουργικά τυπικά και συνήθειες.

Επί οκτώ χρόνια ο άγιος με την προσευχή, το κήρυγμα και τα συγγράμματά του στηλίτευε και απέρριπτε την ψευδοένωσι της Μπρέστ, επανέφερε δε τους πλανηθέντας στην ποίμνη του Χριστού.

Οι Πολωνοί στρατιώτες και έποικοι βασάνιζαν τους ορθοδόξους πληθυσμούς των κατεχομένων περιοχών με βαρβαρική ωμότητα, αλλά και οι Ιησουίτες ιεραπόστολοι δεν εδίσταζαν να χρησιμοποιήσουν τις πιο απάνθρωπες μεθόδους, προκει μένου να στερεώσουν την δική τους πίστι στην Μικρορωσία.

Ο άγιος αποφάσισε να μεταβή στον βασιλέα της Πολωνίας Βλαδίσλαο Δ (1632-1648), για να μεσολαβήση, ώστε οι ορθόδοξοι να έχουν πιο ανθρώπινη μεταχείρισι.

Ο βασιλεύς κάμφθηκε από την παράκλησί του και με διάταγμα έθετε τέρμα σε αυτές τις καταχρήσεις της εξου σίας, αλλά οι δημόσιοι λειτουργοί του δεν το εφήρμοσαν.

Στην Βαρσοβία η κατάστασις των ορθοδόξων ήταν ακόμα χειρότερη. Σε εορτάσιμες ημέρες οι Πολωνοί και οι ουνίτες έβαζαν φωτιά σε ορθόδοξες εκκλησίες γεμάτες πιστούς, όπως και αλ λοτε κατά την εποχή των μεγάλων διωγμών.

Μόνος στον αγώνα, με μόνη παρηγοριά την Παναγία, ο Αθανάσιος συνέχισε τις προσπάθειές του. Το 1643, ύστερα από μία νέα θεία αποκάλυψι, κατέφυγε για δεύτερη φορά στο Συμβούλιο Επικρατείας της Πολωνίας.

Ενώ κέρδισε την προστασία του κράτους υπέρ του ορθοδόξου ποιμνίου του, ωρισμένοι ορθόδοξοι γαιοκτήμονες, φοβούμενοι μήπως ζημιωθούν τα συμφέροντά τους, διέδωσαν ότι ήταν τρελλός και κατόρθωσαν να του αφαιρεθή το αξίωμα, να καθαιρεθή από την ιερωσύνη και να σταλή στο Κίεβο για εξέτασι.

Παρά τις κακόβουλες προσπάθειές τους ο άγιος δικαιώθηκε και επέστρεψε ως ηγούμενος στο μοναστήρι του, αλλά δεν έμεινε ήσυχος για πολύ· σύντομα ξανάρχισαν οι διωγμοί κατά των ορθοδόξων.

Ενώ ετοίμαζε μία αναφορά προς τον βασιλέα της Πολωνίας, συνελήφθη και φυλακίσθηκε προτού την ολοκληρώση. Αφέθηκε ελεύθερος ύστερα από τρία χρόνια, αλλά το 1648 ο διωγμός συνεχίσθηκε σφοδρότερος. Ήταν τόσο αιματηρός, ώστε ο λαός της Μικρορωσίας εξεγέρθηκε και απαίτησε την αποχώρησι των πολωνολιθουανικών δυνάμεων και την απόδοσι των ρωσικών εδαφών στον τσάρο.

Οι πολωνικές αρχές συνέλαβαν αμέσως τους αρχηγούς του κινήματος και τους επιφανεστέρους εκκλησιαστικούς ηγέτες.

Ο Αθανάσιος φυλακίσθηκε και, παρά τις παντός είδους σωματικές και ηθικές κακώσεις που υπέστη, τόσο εκ μέρους των δεσμοφυλάκων, όσο και των καθολικών εκκλησιαστικών αρχών, συνέχισε να ελέγχη τους ενωτικούς και να αναθεματίζη την ένωσι.

Τον βασάνισαν βάζοντας στο σώμα του αναμμένα κάρβουνα, τον έγδαραν και τον έκαψαν ζωντανό.

Επειδή ακόμη ανέπνεε, τον τουφέκισαν, νεκρό τον απο κεφάλισαν και έρριξαν το σώμα του σε ένα λάκκο.

Το τίμιο λείψανό του βρέθηκε αργότερα άφθαρτο, ευωδιάζον και μέχρι σήμερα επιτελεί θαύματα.

Ταις αυτού πρεσβείαις, Χριστέ ο Θεός, ελέησον ημάς. Αμήν.

(Από τον Νέο Συναξαριστή της Ορθοδόξου Εκκλησίας του ιερομ. Μακαρίου Σιμωνοπετρίτου, τομ. Α Σεπτέμβριος, εκδ. Ίνδικτος 2001, σσ. 62-64)

Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ

+ ὁ Πειραιῶς ΣΕΡΑΦΕΙΜ

Πρόταση κατηχητικού μαθήματος για την Κυριακή της Συγνώμης

2012-02-24T11:44:00.000+02:00

Προτάσεις κατηχητικών μαθημάτων, ανά βαθμίδα
ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗ ΒΑΘΜΙΔΑ	ΚΑΤΩΤΕΡΗ ΒΑΘΜΙΔΑ	ΜΕΣΗ ΒΑΘΜΙΔΑ	ΑΝΩΤΕΡΗ ΒΑΘΜΙΔΑ
Η Αγία Θεοδώρα η Αυγούστα	Η συγχώρεση της αμαρτωλής γυναίκας	Άγχος	"Συχώρα με κι ο Θεός να σε συχωρέσει"

Πατήστε το εικονίδια για να δείτε τα μαθήματα

info@catichisis.gr

Αποφάσεις συνεδριάσεως της Ιεράς Συνόδου του Οικουμενικού Πατριαρχείου

2012-02-24T11:39:00.000+02:00

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς αὐτῆς συνεδρίας τῇ Τετάρτῃ, 22ᾳ, καί τῇ Πέμπτῃ, 23ῃ τ. μ. Φεβρουαρίου 2012.
Κατ᾿ αὐτάς ἐθεωρήθησαν ἅπαντα τά ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένα θέματα καί ἀπεφασίσθησαν τά προσήκοντα.
Ἐν τέλει τῆς τελευταίας συνεδρίας, ἀντηλλάγησαν μεταξύ τοῦ Σεβ. Ἀρχιεπισκόπου Θυατείρων καί Μ. Βρεταννίας κ. Γρηγορίου, ἐκ μέρους τῶν ἀποχωρούντων μελῶν τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, καί τῆς Α. Θ. Παναγιότητος προσφωνήσεις καί ἀντιφωνήσεις ἐπί τῇ λήξει τῆς παρούσης συνοδικῆς περιόδου.
Ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος ἀπεδέξατο τήν παραίτησιν τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Φιλομηλίου κ. Ἠλιού ἀπό τῆς θέσεως τοῦ Ἡγουμενεύοντος τῆς ἐν Ἀστορίᾳ Νέας Ὑόρκης Ἱερᾶς Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ὁσίας Εἰρήνης Χρυσοβαλάντου. Νέον Ἡγούμενον τῆς Ἱ. Μονῆς διώρισε τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Ἱερόθεον Ζαχαρῆν.
Ἐκ τοῦ Γραφείου.

ΦΙΛΟΤΕΧΝΙΑ: Αφιέρωμα εις τον Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος Αθανάσιον Παπάν

2012-02-24T09:10:00.001+02:00

/fanarion.blogspot.com/
Παρουσία Ιεραρχών, κληρικών και πολύ κόσμου παρουσιάστηκε την Τετάρτη 1 Φεβρουαρίου, στο αμφιθέατρο του Πολεμικού Μουσείου της Θεσσαλονίκης, ο τιμητικός τόμος «ΦΙΛΟΤΕΧΝΙΑ»,
για τον Μητροπολίτη Γέροντα Χαλκηδόνος Αθανάσιο.
Αναλυτικό βιογραφικό του Γέροντα παρουσίασε ο καθηγητής και διευθυντής του Ιδρύματος Πατερικών Μελετών Γεώργιος Μαρτζέλος, και στην συνέχεια τον λόγο πήραν για να παρουσιάσουν τον αφιερωματικό τόμο ο Ξενοφών Σαχίνης καθηγητής ΑΠΘ, πρόεδρος του τμήματος εικαστικών και εφαρμοσμένων τεχνών, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου Ανδρέας, Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, ο Κωνσταντίνος Χαραλαμπίδης ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, ο Μιλτιάδης Παπανικολάου καθηγητής ΑΠΘ και Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής, ο Χριστόφορος Κοντάκης Καθηγητής Διευθυντής Ανώτατης Εκκλησιαστικής Σχολής Θεσσαλονίκης και τέλος εκ μέρους της εκδότριαςΕταιρείας της Καθ’ ημάς Ανατολής, ο Πολίτης φιλόλογος Διαμαντής Ανεστίδης, ο οποίος μίλησε για την ταυτότητα του τόμου των 817 σελίδων και την ταυτότητα του φορέα της έκδοσης.

Στην εκδήλωση παρέστησαν ως εκπρόσωπος του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Ανθίμου, ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δαυίδ Τζιουμάκας, ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης, ο Επίσκοπος Θεουπόλεως Παντελεήμων, ο κοσμήτορας της Θεολογικής Σχολής Μιχαήλ Τρίτος, καθηγητές και στελέχη των δύο τμημάτων της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, ο Διευθυντής του Ζωγραφείου της Κωνσταντινούπολης Ιωάννης Δεμιρτζόγλου και άνθρωποι των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Την εκδήλωση πλαισίωσε το παγκοσμίου φήμης μουσικό σύνολο ΕΝ ΧΟΡΔΑΙΣ με Πολίτικα ακούσματα.
Στην εκδήλωση μίλησε και ο τιμώμενος ως εξής:

ΠΡΟΣΛΑΛΙΑ
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΙΝ
ΤΟΥ ΤΟΜΟΥ "ΦΙΛΟΤΕΧΝΙΑ"
ΕΙΣ ΤΟ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ
ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
(1. 2. 2012)

ὑπὸ Γέροντος Χαλκηδόνος Ἀθανασίου

Σεβασμιώτατοι, κ. Πρόεδρε, Ἐκλαμπρώτατοι, Ἐξοχώτατοι, κ. Συνάδελφοι, Κυρίες καὶ Κύριοι, Φίλοι καὶ Φίλες,
Μετὰ τὰ "ἀκούσματα" -ὡς λέγει καὶ ὁ ἅγ. Πέργης- ταῦτα, πρέπει νὰ ὁμολογήσω ὅτι δὲν αἰσθάνομαι ἄνετα, ἐνθυμούμενος τὴν χειροτονίαν μου εἰς Ἐπίσκοπον ὑπὸ τοῦ διαπρεποῦς Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Μελίτωνος. Αὕτη ἦτο τόσον συγκλονιστική, ὥστε ἐπὶ μακρὸν ἔτρεμα καὶ ἔκλαιον, ἐτόλμησα δὲ εἰς τὸ τέλος νὰ ψελλίσω: Διατί μὲ ἐγυμνώσατε Γέροντα; Καὶ ἐκεῖνος μὲ τὴν διακρίνουσα αὐτὸν εὐστροφίαν εἶπεν: Σὲ ἐνέδυσα!
Πῶς νὰ μὴν χαίρεται κανεὶς καὶ νὰ μὴ συγκινεῖται, εὑρισκόμενος ἐνώπιον ἑνὸς τόσον σημαντικοῦ ἀκροατηρίου, κατὰ τὴν ἀπέριττον αὐτὴν τελετὴν παρουσιάσεως τοῦ τιμητικοῦ τόμου "ΦΙΛΟΤΕΧΝΙΑ" πρὸς τὴν ταπεινότητά μου.
Τοῦ τόμου αὐτοῦ, ὁ ὁποῖος μαρτυρεῖ καὶ τοὺς ποικίλους ἀγώνας καὶ τὰς ἀγωνίας τοῦ τιμωμένου, διὰ τὴν Μεγάλην Ἐκκλησίαν ἐπὶ ἡμίσεον αἰῶνα, μὲ τὰς ὅσας εἶχεν δυνάμεις εἰς τοὺς τομεῖς τῆς ἐπιστήμης καὶ τῆς διαποιμάνσεως.
Λίαν δὲ προσφυῆ ἦσαν τόσον ὁ τίτλος, ὅσον καὶ τὸ περιεχόμενον τοῦ τόμου "ΦΙΛΟΤΕΧΝΙΑ", ὄχι μόνον ἐννοιολογικῶς ἀλλὰ καὶ διότι ἀντικατοπτρίζει τὴν παιδιόθεν κλίσιν καὶ ἀγάπην του πρὸς τὴν τέχνην, τὴν ὁποίαν ὄχι ὡς μὴ ἱκανὸς ἁγιογράφος, ἀλλ’ ὡς κριτικὸς προσεπάθησε νὰ διακονήσει, πρᾶγμα τουλάχιστον ἄηθες διὰ τοὺς φονταμενταλιστικοὺς κυρίως κύκλους τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς, ἀλλὰ καὶ τῆς Δύσεως. Τὴν τέχνην, ἡ ὁποία ἴσως νὰ φέρει πλησιέστερον τὰς ψυχὰς τῶν ἀνθρώπων ἀπὸ τοὺς "ἀφηρημένους ἀκροβατισμοὺς" θεολόγων τινῶν. Τὴν ἁγιογραφίαν μας, ἡ ὁποία δυστυχῶς ἔχει παραμείνει γενικῶς εἰς τὴν οὐχὶ ἐλπιδοφόρον νεοβυζαντινὴν μανιέραν. Λίαν προσφυῆς ὡσαύτως τυγχάνει, καὶ τὸ ὅτι ἡ παρουσίασις τοῦ τόμου ἐγένετο ὑπὸ διαπρεπῶν περὶ τὴν τέχνην φίλων καθηγητῶν τοῦ ΑΠΘ καὶ τῆς ΑΕΑΘ, τοὺς ὁποίους καὶ ἀπὸ τῆς θέσεως αὐτῆς εὐχαριστῶ.

Εἰδικῶς δὲ κατὰ πρῶτον, εὐχαριστῶ τὸν Θεόν, ὁ ὁποῖος μὲ ἠξίωσεν νὰ βιώσω τὰς ἡμέρας ταύτας. Εἶτα δὲ τὴν Α.Θ.Π. τὸν Οἰκουμενικὸν Πατριάρχην κ. Βαρθολομαῖον, διὰ τὴν εὐλογίαν του καὶ εἰς τὸ ἐγχείρημα τοῦτο.
Ἀκολούθως τὸν ἀδελφὸν ἅγιον Ἑλβετίας κ. Ἱερεμίαν καὶ τὸ Ἀκαδημαϊκὸν Συμβούλιον τοῦ Μεταπτυχιακοῦ Ἰνστιτούτου Ὀρθοδόξου Θεολογίας ἐν Chambésy Γενεύης, διὰ τὴν πρωτόβουλόν του εἰσήγησιν πρὸς ἔκδοσιν τοῦ τόμου, τὸν ἅγιον Λαμψάκου κ. Μακάριον καὶ τὴν πρ. Γραμματέα τοῦ Κέντρου κ. Γ. Βατσικούρα, διὰ τὰς τεχνικὰς λεπτομερείας.
Ἰδιαιτέρως εὐχαριστῶ τὸν Κοσμήτορα τοῦ Ἰνστιτούτου καθηγ. κ. Β. Φειδᾶν, διὰ τὸν συντονισμὸν τοῦ τόμου καὶ τὰς σοφὰς συμβουλάς του, καθὼς καὶ ὅλους τοὺς ἐπιστήμονας καὶ καλλιτέχνας, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐτίμησαν μὲ τὰς συνεργασίας των.
Ὡσαύτως, εὐχαριστῶ θερμῶς τὸν φίλον καὶ διαπρεπῆ φιλόλογον Ἀ. Ἀνεστίδην, διὰ τὴν ἀρτιότητα τοῦ τόμου καὶ τὴν περίληψιν αὐτοῦ εἰς τὰς ἐκδόσεις τῆς "Ἑταιρείας Μελέτης τῆς Καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς".
Τέλος εὐχαριστῶ τὸ ΔΣ τοῦ Πατριαρχικοῦ Ἱδρύματος Πατερικῶν Μελετῶν, τὴν "Πολιτισμικὴν Ἑταιρείαν Φίλων Βυζαντινῶν Τεχνῶν", τὸ Στρατιωτικὸν Μουσεῖον Θεσσαλονίκης, διὰ τὴν ἐργώδη καὶ λαμπρὰν ὀργάνωσιν τῆς ἐκδηλώσεως ταύτης καὶ πάντας Ὑμᾶς, οἱ ὁποῖοι μὲ ἐτιμήσατε διὰ τῆς παρουσίας Σας.
Σᾶς εὐχαριστῶ.

ΒΙΒΛΙΟΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ

Φιλοτεχνία – Αφιέρωμα εις τον Μητροπολίτην Γέροντα Χαλκηδόνος Αθανάσιον Παπάν.

Η Εταιρεία Μελέτης της καθ’ ημάς Ανατολής το παρελθόν έτος 2011 περιέλαβε στη σειρά των αφιερωματικών τόμων της, τη «Φιλοτεχνία» του Σεβ. Μητροπ. Γέροντα Χαλκηδόνος κ. Αθανασίου Παπά, με τη συμπλήρωση πενήντα χρόνων από την είσοδό του στις τάξεις του κλήρου, όπως αναφέρεται στο προλογικό σημείωμα του ογκώδους και περιεκτικού τόμου, με τον αναφερόμενο τίτλο. Στη συνέχεια αναφέρεται ότι η πρωτοβουλία για την έκδοση του τόμου οφείλεται στο Ακαδημαϊκό Συμβούλιο του Μεταπτυχιακού Ινστιτούτου Ορθοδόξου θεολογίας, στο Chambesy της Γενεύης, με συντονιστή τον Καθ. κ. Βλάσιο Φειδά.
Ο κ. Φειδάς στη μελέτη του: «ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΓΕΡΩΝ ΧΑΛΚΗΔΟΝΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ – ΒΙΟΣ, ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗ ΔΙΑΚΟΝΙΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΙΚΗ ΠΡΟΣΦΟΡΑ» αναφέρεται εκτενέστατα στα βιογραφικά του τιμωμένου ιεράρχου, στις πτυχιακές και μεταπτυχιακές ανώτατες σπουδές του, στη επιτυχή ανοδική πορεία του στις τάξεις του κλήρου μέχρι τις 21.3.2008 οπόταν και εξελέγη Μητροπ. Γέρων Χαλκηδόνος. Ακολούθως ο κ. Φειδάς αναφέρεται λεπτομερώς με αναλυτικό κατάλογο, στη συμμετοχή του Σεβασμιωτάτου σε επίσημες επισκέψεις, σε επετειακούς εορτασμούς, σε εξαρχίες κλπ. του Οικουμενικού Πατριαρχείου. «Καρπός του επιστημονικού του ζήλου» συνεχίζει ο συγγραφέας, «υπήρξαν τα έξι Έργα και οι 450 περίπου μελέτες και άρθρα, τα οποία αναφέρονται στη θρησκευτική και την κοσμική ζωγραφική, στις σχετικές καλλιτεχνικές και πνευματικές εκδηλώσεις στην Κ/πόλη κατά τους ΙΘ καὶ Κ αἰῶνες, στην ιστορία των ιερών αμφίων αι άλλων αφιερωμένων στη θεία λατρεία ιερών αντικειμένων, σε θέματα χριστιανικής και βυζαντινής αρχαιολογίας και τέχνης, με ιδιαίτερη έκφραση στη θεολογία και στην αισθητική έκφραση των ιερών εικόνων».
Τα εκδοθέντα έργα του είναι :
1. Studien zur Geschichte des Messgewander im byzantinischen Ritus, Miscellanea Byzantina Monacensia 1, Μόναχο 1965 (διδακτορική διατριβή).
2. Πολίται ζωγράφοι και αγιογράφοι του δεκάτου ενάτου και εικοστού αιώνα, Αθήνα 1989.
3. Κοσμάς Θεοδωρίδης (Τοgo), Αθήνα 1993.
4. Ρινήματα Ιστορικά, τεχνοκρατικά, θεολογικά και άλλα τινά από το Βόσπορο (3 τόμοι), Θεσσαλονίκη 2004, 2006, 2009.
5. Βορθολομαίος Παπαδαντωνάκης, Θεσσαλονίκη, 2008.
6. Το εργαστήρι ζωγραφικής του Ζωγραφείου Λυκείου, Θεσσαλονίκη 2008.
Ο τόμος περιέχει επίσης περισπούδαστα άρθρα και μελέτες διακεκριμένων επιστημόνων, πλουσιότατη πινακοθήκη εικονογράφησης, σπάνια ιστορικά έγγραφα και φωτογραφίες και καταλήγει με την περιγραφή και τις ομιλίες της εκδήλωσης που πραγματοποιήθηκε στην αίθουσα του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών στις 28 Απριλίου 2010 προς τιμή του Σεβ. Μητροπ. Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Αθανασίου.
Στην εκδήλωση διαβάστηκε το μήνυμα της Α.Θ.Π., μίλησε ο κ. Αδαμάντιος Ανεστίδης με θέμα: «Ο Μητροπ. Γέρων Χαλκηδόνος κ. Αθανάσιος. Ο άνθρωπος και ο κληρικός. Βιογραφικό χρονικό μίας εποχής (1937-2010).
Χαρακτηριστική η περιγραφική ομιλία της κ. Έλλη Μέλη, η οποία καταλήγει ως εξής: «…και να τον ευχαριστήσω εκ μέρους των καλλιτεχνών που εμβάθυνε στο έργο τους και το προέβαλε με συνέπεια και ευθύνη χαρίζοντας τους ένα κλωναράκι αθανασίας».
Ο Σεβασμιώτατος στην τελική ευχαριστήρια ομιλία του παραθέτει χαρακτηριστικά το εξής ρητό ανωνύμου συγγραφέως: «Η κόμη μου θα γίνει λευκότερη και η ζωή μου διαρκώς καταβοθραξότερη. Υγιαίνετε!».
Όλοι γνωρίζουμε ότι ο Σεβασμιώτατος είναι «μελίρρυτος ποταμός σοφίας» σε θέματα τέχνης και ιστορίας της τέχνης. Ο γράφων είχε την τιμή να τον έχει καθηγητή του στο λύκειό της Ι. Θεολογικής Σχολής Χάλκης, όντας ακόμη διάκονος, στα μαθήματα ιστορίας της τέχνης και ηθικής. Το μάθημα της ιστορίας της τέχνης ιδίως, ήταν μία ιεροτελεστία, ήταν μία πραγματική μύηση των μαθητών στα ενδότερά του κόσμου της τέχνης και δη της σχετικής με τη θρησκεία τέχνης.
Ευχόμαστε η Πολιούχος της Χαλκηδόνας Αγία Ευφημία να τον ενισχύει και να τον πολυετή για τη συνέχιση της πολύτιμης προσφοράς του και να τον αξιώσει να γιορτάσει και άλλες επετείους δεκαετιών.
Πέρα 12 Φεβρουαρίου 2012, Αντ. Στεφ. Παριζιάνος.

Αγρυπνία με την ευλογία της Εκκλησίας της Ελλάδας για συμπαράσταση στον Γέροντα Εφραίμ

2012-02-24T09:02:00.000+02:00

Με πρωτοβουλία του «Συλλόγου Φίλων Μονής Βατοπαιδίου» και με την ευλογία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών θα τελεσθεί Αγρυπνία, την Παρασκευή 24
Φεβρουαρίου στις 21:30 – 01:30 στον Ιερό Ναό Αγίου Δημητρίου (Μπραχαμίου) υπέρ ενισχύσεως του Καθηγουμένου της Ιεράς Μεγίστης Μονής Βατοπαιδίου Γέροντος Εφραίμ.
Παρακαλούνται όσοι επιθυμούν να εκφράσουν την αγάπη και την συμπαράστασή τους στον δοκιμαζόμενο Γέροντα και την Αδελφότητα της Μονής να συμμετάσχουν στην Αγρυπνία.

Οι τρείς γυναίκες και η Ευτυχία ...

2012-02-24T08:58:00.000+02:00

panagiaalexiotissa.blogspot.com

Ταξίδευαν τρεις γυναίκες και, ξαφνικά, βλέπουν μες στο δρόμο ένα μεγάλο λάκκο και ανακαλύπτουν πως μέσα βρίσκεται παγιδευμένη η Ευτυχία.
Τότε η πρώτη γυναίκα λέει:
- Ευτυχία, θέλω να με κάνεις όμορφη.
Αμέσως, μεταμορφώθηκε σε μια καλλονή κι ευτυχισμένη έφυγε.
Η δεύτερη γυναίκα ζήτησε:
- Ευτυχία, θέλω να με κάνεις πλούσια.
Αμέσως, εμφανίσθηκε μπροστά της ένα σακούλι γεμάτο χρυσαφικά και διαμάντια, η γυναίκα το αρπάζει κι ευτυχισμένη φεύγει.
Μόνο η τρίτη γυναίκα δεν έλεγε τίποτα και τότε η Ευτυχία της είπε μεσ' από τον λάκκο:
- Πες μου κι εσύ τι θέλεις να σου δώσω;
Και τότε η γυναίκα έσκυψε, άπλωσε το χέρι της και είπε:
-"Δώσε μου το χέρι σου" κι έβγαλε την Ευτυχία από το λάκκο.
Μετά συνέχισε το δρόμο της..... Η Ευτυχία χαμογέλασε και την ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ....!!!
delfinaki-sunset.blogspot.com/

«Λίγο νερό ακόμα» αναζήτησαν, στην Ενοριακή Σύναξη του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας

2012-02-24T08:54:00.000+02:00

Την Πέμπτη 23 Φεβρουαρίου 2012 στα πλαίσια της Νεανικής Συνάξεως του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας, ήταν προσκε- κλημένος και
προσήλθε, ο π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος Υπεύθυνος του Αντιαιρετικού Αγώνος και μέλος της Επιτροπής Νεότητος, της Ιεράς Μητροπόλεως Γλυφάδας, Ελληνικού, Βούλας, Βουλιαγμένης και Βάρης.

Στις 8.30 μ.μ. τελέσθηκε η ακολουθία του Αποδείπνου από τον Υπεύθυνο της Συνάξεως π. Αντώνιο Χρήστου και στις 9.00 μ.μ. που ολοκληρώθηκε, η αίθουσα γέμισε όχι μόνο από νέους, αλλά και πιστούς διαφόρων ηλικιών.

Ο π. Κωνσταντίνος στην αρχή έκανε μία μικρή εισαγωγή για την ταινία που προβλήθηκε αμέσως μετά, με γενικό τίτλο «Λίγο νερό ακόμα». Μία ταινία ισπανικής παραγωγής, που αναφερόταν στο γύρισμα μίας ταινίας στη Βολιβία, σχετικά με τον Χριστόφορο Κολόμβο και πως βίαια ο Δυτικός κόσμος και ο Χριστιανισμός, επεβλήθη δια της βίας στην Αμερική και πως οι Ιθαγενείς από κύριοι, γίνανε υποτελείς στην ίδια τους τη πατρίδα.

Παράλληλα όμως με το γύρισμα της ταινίας, η ταινία εστίαζε στον αγώνα των κατοίκων (που είχαν γίνει οι περισσότεροι κομπάρσοι στην ταινία, έναντι μόλις δύο δολαρίων την ημέρα) κατά της πολυεθνικής εταιρίας και της κυβερνήσεως γενικότερα, που είχαν κάνει το νερό όχι δημόσιο αγαθό, αλλά ιδιωτικό και μάλιστα ξένων πολυεθνικών συμφερόντων και οι κάτοικοι σταδιακά εξεργέθηκαν εναντίον τους. Αυτοί οι δύο άξονες μέσα από τους πρωταγωνιστές περιπλέκονταν κάνοντας το παρελθόν με το παρόν να μοιάζει τόσο πολύ και φυσικά και με την δικιά μας χώρα την Ελλάδα…με το ΔΝΤ.

Από τις κορυφαίες στιγμές της ταινίας, ήταν η άρνηση των γυναικών να παίξουν την σκηνή που έπνιγαν τα παιδιά τους, τους Ιθαγενείς που αρνήθηκαν τον Θεό των Χριστιανών από αντίδραση αφού έβλεπαν την βιωτή τους έναντι των ίδιων των Ιθαγενών, τον Ιερέα που εναντιώθηκε κάθετα, κατά της παπικής και Βασιλικής εξουσίας βλέποντας και καυτηριάζοντας με τα κηρύγματά του, τα εγκλήματα που έκαναν στο όνομα του Θεού και του πολιτισμού. Του πρωταγωνιστή βολιβιανού, που θυσίασε τα πάντα για τον αγώνα της χώρας του και του παραγωγού της ταινίας που σε αντίθεση με τους άλλους συντελεστές πήγαν να σώσουν τους εαυτούς τους, αυτός πήγε να σώσει το κοριτσάκι που κινδύνευε.

Ακολούθησε συζήτηση πάνω στη ταινία και στα σύγχρονα μηνύματα και σημασία τελικά έχει, τι εμείς μπορούμε να κάνουμε και να το πράττουμε με όλες μας τις δυνάμεις, έστω και αν ο πόλεμος δείχνει χαμένος…σημασία έχει οι προσωπικές μάχες και η συνέπεια λόγων και έργων….

Ο π. Αντώνιος ευχαρίστησε τον π. Κωνσταντίνο και τους συμμετέχοντες για την παρουσία τους, ευχήθηκε καλή τεσσαρακοστή και ενημέρωσε για την επόμενη συνάντηση.

Εκ του Νεανικού τομέα του Ι.Ν. Κοιμήσεως Θεοτόκου Βούλας

Αν έχεις τύχη... (video)

2012-02-24T01:43:00.000+02:00

Μαθήματα Αιγυπτιολογίας, αρχαίας Αιγυπτιακής ιστορίας, γλώσσας & γραφής (ιερογλυφικών) στη Βιβλιοθήκη της Ι. Αρχιεπισκοπής Αθηνών

2012-02-24T01:35:00.000+02:00

Το ΕΛΛΗΝΙΚΟΝ ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟΝ ΑΙΓΥΠΤΙΟΛΟΓΙΑΣ σε στενή συνεργασία με την ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ ΤΗΣ Ι. ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΗΣ ΑΘΗΝΩΝ διοργανώνουν κύκλο μαθη μάτων περί την Αρχαία Αίγυπτο, τον πολιτισμό, την τέχνη, την ιστορία, την αρχαιο λο γία, την θρησκεία και την επιστήμη της αρχαίας χώρας του Νείλου.
Βασικός σκοπός των εν λόγω μαθημάτων θα είναι η «μύηση» των σπου δα στών/τριών στην αρχαία αιγυπτιακή γλώσσα (αρχ. Αιγυπτιακά Μέσου Βασι λείου) και γραφή (Ιερο γλυφική), ούτως ώστε μετά το πέρας των σπουδών τους να είναι εις θέσιν να ανα γνώσουν ιερογλυφικές μνημειακές και παπυρικές επιγραφές. Τα μαθήματα θα είναι εβδομαδιαία και θα πραγματοποιούνται κάθε Παρασκευή.
ΓΕΝΙΚΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ
·Έναρξη μαθημάτων Παρασκευή 15 Μαρτίου 2012 και ώρες 18:30 - 19:30.
·Δηλώσεις συμμετοχής μέχρι 8/03/2012.
·Περιορισμένος αριθμός θέσεων.
·Συνολικό κόστος σεμιναρίου 40€ (αποκλειστικώς αμοιβή διδασκόντων).
·Μετά το πέρας των μαθημάτων θα επιδοθούν διπλώματα παρακο λου θή σεως.

Με λένε Ελλάδα... / My name is Greece... (video)

2012-02-24T01:31:00.000+02:00

Με λένε Ελλάδα, είμαι μητέρα και τα παιδιά μου είναι οι Έλληνες!
Βρίσκομαι στην Ευρώπη! Είμαι μικρή χώρα, μια κουκκίδα, στον παγκόσμιο χάρτη, έχω όμως το καλύτερο "οικόπεδο" στον πλανήτη...!

Διακρίνομαι για την Ιστορία μου...,
τους Αγώνες μου...,
την Αντίστασή μου...,
την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου!!!
Όλοι με ζηλεύουν... Πάντα με ζήλευαν γι αυτό και πάντα είχα εχθρούς!
Πολεμούσα κι Αντιστεκόμουν με όλη μου την δύναμη...
και στο τέλος τα κατάφερνα!!!

Κι εκεί που όλα ήταν ήσυχα... μ αιφνιδίασαν και τρόμαξα!!!
Ο εχθρός με χτύπησε εσωτερικά... Πονηρά και Ύπουλα...
όχι όπως τις άλλες φορές...
Ζούσε "σπίτι" μου, τον είχα με τα παιδιά μου αλλά...
ήταν καλά καλυμμένος και δεν φαινόταν...
Ξεγέλασε ακόμα και μένα!!!

Προσπαθώ να τον αντιμετωπίσω αλλά...
πολλά απ τα παιδιά μου τον υποστηρίζουν...
κι αντιστέκονται σε μένα!
την ίδια τους την μάνα...

Έχουν φτάσει σε σημείο να με περιγελούν...
να με κοροϊδεύουν...
να με πουλάνε...
να μην με αναγνωρίζουν...!!!

Είμαι Πικραμένη...
Τρομαγμένη...
Εξουθενωμένη...
αλλά δεν θα το βάλω κάτω!!!

Με το κεφάλι Ψηλά θ Αγωνιστώ...
και θ Αντισταθώ, όπως έκανα πάντα...
Μπορεί να γονατίσω... αλλά θα παλέψω...
και θα νικήσω!!!

Την Ψυχή και τον Πατριωτισμό μου δεν θα μου τα πάρουν ποτέ!,
ούτε και πρόκειται να με φτάσει κανένας σ αυτά...
Δεν πρόκειται να Παραδοθώ...
να Πουληθώ...
και να Πεθάνω για το χατίρι κανενός...

'Άλλωστε...
ποιά μάνα εγκαταλείπει το σπίτι και τα παιδιά της...

Joya Koun

My name is Greece, I'm a mother and my children are the Greeks!
I'm in Europe! I'm a small dot on the world map, but I have the best plot in the world...!

I am well known for my History...,
my Battles...,
my Resistance...,
my Soul and my Patriotism!!!
Everyone is jealous of me...Always have been, that is why I always had enemies.
I Fought my battles and Resisted
with all my strength...
and at the end I was always successful!

Suddenly, when everything was quiet... they surprised me and I got scared!!!
The enemy struck internally... Manipulative and Insidiously...
not like the other times...
It lived with me, at my "home", with my children but...
it was well hidden and it did not appear...
and it even tricked me!!!

I am trying to deal with it but...
many of my children support it...
and they contradict me!
their own mother...

To the point that they laugh at me...
making fun of me...
selling me...
not recognizing me...!!!

I'm very Bitter...
Scared...
Exhausted...
but I will not give up!!!

With my head held High I will Fight...
and I will Resist like I always have...
It might be difficult but I will fight...
and I'll win!!!

They will never take away my Soul and Patriotism
and no one will be like me...
I will not Surrender...
I will not Sell myself...
and I will not Sacrifice myself for anyone...

Anyways...
which mother abandons her home and her children...

Joya Koun

Μουσική: Σταμάτης Σπανουδάκης (Πέτρινα Χρόνια)
Μετάφραση: Κώστας Μιχαλόπουλος / Παναγιώτης Τζελεπόπουλος